وزیر امور خارجه بنگلادش رئیس مجمع عمومی سازمان ملل شد؛ «ساختار ۱۹۴۵» شورای امنیت دیگر با زمانه سازگار نیست
رحمان، وزیر امور خارجه بنگلادش، در نهم سپتامبر بهطور رسمی ریاست هفتاد و یکمین دوره مجمع عمومی سازمان ملل متحد را بر عهده گرفت و خواستار «معنادار» اصلاحات در سازمان ملل متحد - بهویژه شورای امنیت - برای بازیابی اعتماد عمومی شد و صراحتاً گفت: «این سال ۱۹۴۵ نیست». این دیپلمات از یک کشور در حال توسعه در آسیای جنوبی، با تصدی این سمت، صدای تازهای به نارضایتی دیرینه جهان جنوب از ساختار قدرت پس از جنگ جهانی دوم بخشید.
رحمان، رئیس هفتاد و یکمین نشست مجمع عمومی سازمان ملل متحد و وزیر امور خارجه بنگلادش، در نهم سپتامبر در نیویورک رسماً کار خود را آغاز کرد و نشانههای اصلاح را مستقیماً به سوی شورای امنیت، این ساختار قدرت برجایمانده از جنگ جهانی دوم، نشانه رفت و خواستار تغییرات «معنادار» برای ترمیم اعتماد عمومی شد.
به گزارش روزنامه «هندو»، رحمان در نشست خبری در پاسخ به پرسش خبرگزاری «پیتیآی» هند صراحتاً گفت که نظام کنونی سازمان ملل متحد دیگر قادر به انطباق با چالشهای قرن بیست و یکم نیست. او اظهار داشت: «این سال ۱۹۴۵ نیست، ما در کنفرانس سانفرانسیسکو نیستیم.» این سخن انتقاد را مستقیماً متوجه ساختار توزیع قدرتی کرد که در سال ۱۹۴۵ با امضای منشور سازمان ملل متحد پایهگذاری شد - پنج عضو دائم شورای امنیت با حق وتو بر این شورا تسلط دارند و این ساختار در طول هشتاد سال گذشته تقریباً هیچ تغییر اساسی نکرده است.
رحمان گفت: «اعتماد در وضعیت کسری قرار دارد و این سازمان باید اصلاحات عمیقتری را برای انطباق با آینده - نه فقط امروز، بلکه فردا - انجام دهد.» او همچنین هشدار داد که اگر اصلاحات به بازیابی اعتماد عمومی کمک نکند، بهعنوان ترمیم «نمایشی» یا «حاشیهای» تلقی خواهد شد. او افزود: «من این اصلاحات را بسیار، بسیار جدی میگیرم.»
این رئیس جدید مجمع عمومی اعلام کرد که ابتکار «UN80» را که توسط آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل متحد پیش میبرد، ادامه خواهد داد؛ ابتکاری که هدف آن چابکتر، کارآمدتر و هماهنگتر کردن نظام سازمان ملل است. رحمان گفت: «جهان پیش رفته است و این سازمان نیز باید پیش برود؛ من به پیشبرد این روند کمک خواهم کرد.»
رحمان در ژوئن ۲۰۲۶ بهعنوان رئیس هفتاد و یکمین دوره مجمع عمومی انتخاب شد و دوره تصدی او از تاریخ هشتم سپتامبر، روز افتتاحیه مجمع عمومی، محاسبه میشود و جایگزین آنالنا بربوک، وزیر امور خارجه پیشین آلمان شد. بهعنوان یک دیپلمات از یک کشور در حال توسعه در آسیای جنوبی، تصدی این سمت توسط رحمان خود دیدگاهی از جهان جنوب را به این بحث طولانیمدت درباره اصلاح شورای امنیت تزریق کرد.
اصلاح شورای امنیت یکی از طولانیترین و حساسترین موضوعات در دستور کار سازمان ملل متحد است. از دهه ۱۹۹۰ تاکنون، طرحهایی درباره گسترش کرسیهای اعضای دائم، محدود کردن یا لغو حق وتو بارها مطرح شدهاند، اما به دلیل دشواری دستیابی به اجماع میان پنج عضو دائم شورای امنیت، این روند برای مدت طولانی متوقف مانده است.
خود رحمان نیز در قبال چشمانداز اصلاحات رویکردی واقعبینانه داشت. او صراحتاً گفت: «من به گونهای سادهلوحانه معتقد نیستم که همه چیز بتواند به سرعت و دوستانه حل شود. برخی چیزها همیشه حلنشده باقی خواهند ماند، و برای برخی چیزها به زمان نیاز داریم تا راهحل پیدا کنیم. این اشکالی ندارد. اما این نباید ما را از جستجوی اجماع در جاهایی که ممکن است، بازدارد.»
هنوز دیدگاهی نیست. گفتوگو را آغاز کنید.