نامزدی صنعت، پشتوانه قانونی: بیش از ۴۰۰ هزار ایکر زمین فدرال در کلرادو به سمت اجاره نفت و گاز شتاب می‌گیرد؛ یک کهنه‌سرباز به تجدیدنظر ادامه می‌دهد

طبق گزارش بخش جهان روزنامه تایمز هند به نقل از روزنامه کلرادو سول، اداره مدیریت زمین آمریکا (BLM) اعتراض جوئل مین (Joel Mayne)، مالک زمین در کلرادو و کهنه‌سرباز جنگ خلیج فارس، را درباره اجاره نفت و گاز در معدن قله بیکر (Baker's Peak) رد کرده و همچنان حقوق معدنی مربوطه را در مزایده دسامبر ۲۰۲۵ عرضه خواهد کرد. مین سپس به کمیته تجدیدنظر اراضی وزارت کشور در واشنگتن دی‌سی شکایت برده است، اما او در برابر برنامه‌ای قرار دارد که توسط فرمان اجرایی و قانون‌گذاری به پیش رانده می‌شود و مقیاس آن بسی فراتر از اعتراض یک فرد است.

آمارهای روزنامه کلرادو سول نشان می‌دهد BLM قصد دارد از مزایده دسامبر ۲۰۲۵ تا دسامبر ۲۰۲۶، از طریق شش مزایده، بیش از ۴۰۰ هزار ایکر زمین فدرال را در ایالت کلرادو برای حفاری نفت و گاز عرضه کند. مناطقی که قرار است به اجاره گذاشته شوند از جنگل‌های رشته‌کوه راکی در نزدیکی مرز ایالت وایومینگ تا مناطق هم‌مرز با ایالت اکلاهما، مرتع ملی کومانچی، و فلات رون در نزدیکی گراند جنکشن امتداد دارند.

گزارش اشاره می‌کند که این شتاب‌گیری از ترکیب دو لایه سیاستی نشأت می‌گیرد. از یک سو، فرمان اجرایی «آزادسازی انرژی آمریکا» که ترامپ در دور دوم ریاست‌جمهوری‌اش امضا کرد و اعلام «وضعیت اضطراری انرژی ملی»، راه را برای توسعه انرژی در اراضی فدرال گشوده است؛ از سوی دیگر، لایحه H.R.۱ (لایحه «یک زیبایی بزرگ») که در کنگره تصویب شد، به‌صورت قانونی مزایده‌های اجاره نفت و گاز را در کلرادو و هشت ایالت دیگر تولیدکننده نفت به‌صورت فصلی تثبیت کرده و اساساً حق تصمیم‌گیری درباره اینکه «چه زمین‌هایی وارد مزایده شوند» را تغییر داده است.

طبق رویه جدید، صنعت نفت و گاز می‌تواند به‌طور فعال زمین‌هایی را که مایل است به اجاره گذاشته شوند نامزد کند؛ در نخستین مزایده دست‌کم ۵۰ درصد از زمین‌های نامزدشده باید عرضه شوند، و تمامی زمین‌های نامزدشده باید ظرف ۱۸ ماه به مزایده گذاشته شوند. این بدان معناست که صنعت نه‌تنها حق نامزدی مستقیم زمین‌ها برای مزایده را به دست آورده، بلکه از برنامه زمانی تضمین‌شده توسط قانون نیز برخوردار شده است.

طبق آمار مرکز اولویت غربی، دولت کنونی در این ایالت حدود ۲۸۷ هزار و ۸۰۰ ایکر زمین فدرال را عرضه کرده که از این میان ۲۱۵ هزار و ۱۰۰ ایکر به فروش رفته است؛ مزایده ژوئن ۲۰۲۵، ۱۵۵ هزار ایکر را به فروش رساند، و در دسامبر نیز حدود ۱۲۴ هزار و ۸۰۰ ایکر در انتظار مزایده است. این مرکز همچنین ۲۹۶ مجوز حفاری بلااستفاده را در اراضی فدرال کلرادو احصا کرده است - این مجوزها مستقل از دور جدید مزایده‌ها بوده و خود ظرفیت تولیدی فعال‌شدنی موجود را تشکیل می‌دهند.

داده‌های خود BLM نشان می‌دهد تا پایان سال ۲۰۲۵، حدود ۲ میلیون ایکر زمین فدرال در کلرادو برای حفاری به اجاره گذاشته شده است که ۷۳ درصد آن در وضعیت تولید واقعی نفت یا گاز قرار دارد. مزایده بعدی شامل ۲۹ بلوک به مساحت حدود ۱۴ هزار و ۹۵ ایکر است که از این میان حدود ۶۰۰ ایکر در نزدیکی مخزن آرورا در شهرستان آراپاهو قرار دارد - منطقه‌ای که ساکنانش پیش‌تر با فعالیت‌های حفاری مخالفت کرده بودند.

برای مین که در نزدیکی شهر کریگ در شمال کلرادو ساکن است، مسئله نخست در کوه زیر خانه‌اش رخ داد. او مالکان زمین‌های اطراف را برای مخالفت با تصمیم BLM به فروش حقوق معدنی قله بیکر سازماندهی کرد، اما پس از رد اعتراضش توسط نهاد اجرایی، تصمیم گرفت مسیر تجدیدنظر فدرال را ادامه دهد.

از نظر رویه‌ای، صنعت از طریق سازوکار نامزدی مستقیماً تعیین می‌کند کدام زمین‌ها وارد مزایده شوند، و قانون تضمین می‌کند که این زمین‌ها ظرف ۱۸ ماه به مزایده گذاشته شوند؛ در حالی که مالکان زمینی مانند مین تنها پس از رد اعتراض‌شان توسط BLM می‌توانند به کمیته تجدیدنظر در واشنگتن دی‌سی برای جبران روی آورند. گزارش اشاره می‌کند که مزایده‌های مربوطه زمین‌ها و جوامع مختلفی را در بر می‌گیرند؛ دولت فدرال آن‌ها را زمین‌های توسعه انرژی می‌داند، در حالی که ساکنانی مانند مین همچنان نسبت به تصمیمات اجاره‌ای مشخص اعتراض می‌کنند.