با دست‌های بسته به رودخانه پرید و چهار روز در کوه‌های آند سرگردان ماند: سرباز لژیون خارجی فرانسه از چنگ نیروهای مسلح مواد مخدر کلمبیا گریخت

به گزارش خبرگزاری فرانسه به نقل از یک منبع آگاه نظامی کلمبیا، خوزه ملو چاری، سرباز لژیون خارجی فرانسه که در اوایل ماه سپتامبر از استان نارینیو در جنوب‌غربی کلمبیا خارج شد، پس از نزدیک به یک ماه اسارت توسط «ستاد مرکزی» (EMC)، مجموعه‌ای از اقدامات تقریباً غیرممکن را به تنهایی انجام داد و موفق به فرار شد. به گزارش فرانسه ۲۴، این سرباز تبعه کلمبیا که در دهه سوم زندگی خود است، در جریان مرخصی به کشورش — که وزارت دفاع فرانسه به‌صراحت اعلام کرد مجاز به این سفر نبوده — در ۶ اوت توسط اعضای EMC ربوده شد.

EMC بزرگ‌ترین انشعاب جدا شده FARC است که پس از امضای توافق‌نامه صلح تاریخی میان دولت کلمبیا و شورشیان FARC که اکنون منحل شده‌اند در سال ۲۰۱۶، از پذیرش این توافق‌نامه سر باز زد. منبع آگاه نظامی، آنها را «شورشیان قاچاق مواد مخدر» توصیف کرد که مناطقی در کوه‌های آند را که گروه‌های مسلح متعددی در آن فعالیت دارند، تحت کنترل دارند.

به گفته این منبع آگاه نظامی، ملو چاری با بهانه رفتن به «دستشویی» در جنگل، از اردوگاه خارج شد و پس از درگیری با نگهبان، او را مغلوب کرد و تفنگ وی را به دست آورد. او در حالی که همچنان دستانش با طناب بسته بود، به یک رودخانه پرید و در آب بندها را باز کرد. سپس او به مدت چهار روز در منطقه‌ای در کوه‌های آند که مملو از سازمان‌های مسلح بود، پیاده‌روی کرد و هر شب در پشت صخره‌ها یا میان درختچه‌ها پنهان می‌شد تا از موتورسیکلت‌های گشت در امان بماند و در نهایت یک ایستگاه پلیس یافت و درخواست کمک کرد. در طول فرار، او موفق شد با خانواده‌اش تماس بگیرد و سپس خانواده‌اش مکان او را به نیروهای امنیتی اطلاع دادند.

«او هر شب در مکانی پنهان می‌خوابید. هر بار که موتورسیکلتی عبور می‌کرد، پنهان می‌شد،» این منبع آگاه نظامی که خواستار ناشناس ماندن نامش شده بود، به خبرگزاری فرانسه گفت. این منبع افزود که EMC ملو چاری را «ماهی بزرگ» می‌دانست و در تمام مدت اسارت، دست‌ها، پاها و گردنش بسته بود.

عکسی که ارتش فرانسه در اختیار خبرگزاری فرانسه قرار داد، ملو چاری را در حالی نشان می‌دهد که با تی‌شرت و شلوار زیتونی در بیمارستان تحت معاینه پزشکی قرار دارد و هیچ جراحت آشکاری در او دیده نمی‌شود. مقامات در ۸ سپتامبر اعلام کردند که وضعیت جسمانی او خوب است و همچنان تحت حفاظت نظامی در بیمارستان بستری و تحت نظر است، اما جزئیات آخرین وضعیت جسمانی و مکان دقیق او محدود است. یک زن که همراه او بود نیز ربوده شد، اما چند ساعت بعد آزاد شد.

EMC مسئولیت این آدم‌ربایی را بر عهده گرفت و باجی مطالبه نکرد، اما به آواردو د لا اسپریلیا، رئیس‌جمهور جدید راست‌گرای کلمبیا هشدار داد که «هیچ اقدام نجاتی» نباید انجام شود. آدم‌ربایی در کلمبیا برای مدت طولانی ابزاری معمول برای گروه‌های مسلح به منظور باج‌گیری یا فشار سیاسی بوده است. در سال ۲۰۰۲، اینگرید بتانکور، سیاستمدار کلمبیایی-فرانسوی که در حال رقابت برای ریاست‌جمهوری بود، در جنگل توسط FARC ربوده شد و به نماد بین‌المللی این معضل تبدیل شد. او شش سال بعد در یک عملیات نظامی نجات یافت.

نجات معجزه‌آسای ملو چاری، شکاف التیام‌نیافته توافق‌نامه صلح ۲۰۱۶ را آشکار کرد. نزدیک به یک دهه پس از امضای توافق‌نامه، شاخه‌های FARC که از کنار گذاشتن سلاح امتناع کرده‌اند همچنان وجود دارند و منبع درآمد EMC مستقیماً از تجارت کوکائین است — زنجیره‌ای صنعتی که توافق‌نامه صلح موفق به قطع آن نشد. استان نارینیو در مرز کلمبیا و اکوادور قرار دارد و کریدور اصلی کشت کوکا و قاچاق کوکائین است. حکومت در این منطقه مدت‌هاست که ناکارآمد بوده و سازمان‌های مسلح با درآمد حاصل از مواد مخدر ساختار قدرتی ایجاد کرده‌اند که به‌راحتی از سوی نیروهای دولتی قابل درهم شکستن نیست. ملو چاری اگرچه به لژیون خارجی فرانسه تعلق دارد، اما در درجه نخست یک شهروند کلمبیایی بود که به زادگاهش بازگشته بود؛ زنی که همراهش بود، در نگاه مسلحین، صرفاً هدفی تصادفی در زنجیره آدم‌ربایی بود که می‌توانستند هر طور که بخواهند با او رفتار کنند. EMC در آستانه قدرت گرفتن دِ لا اسپریلیا، با اقدام آدم‌ربایی مستقیماً هشدار داد؛ اینکه آیا این کشور می‌تواند دوباره کنترل سرزمین‌هایی را که به گروگان اقتصاد مواد مخدر گرفته شده‌اند به دست بگیرد، همچنان پرسشی حل‌نشده باقی مانده است.