خیرخواهی گندر و تعرفههای واشنگتن: شهرک نیوفاندلند که پذیرای آمریکاییها شد، اکنون زیر ضربه جنگ تجاری آمریکا و کانادا
بیست و پنج سال پیش، شهرک گندر در نیوفاندلند کانادا، پس از حملات تروریستی ۱۱ سپتامبر، درهای خود را به روی ۶۵۷۹ مسافر سرگردان هواپیما گشود. اکنون، به گزارش روزنامه نیویورک تایمز، جنگ تجاری رو به تشدید میان آمریکا و کانادا در حال فرسایش این حسن نیت مردمی است و مراسم بزرگداشت بیست و پنجمین سالگرد در فضایی آکنده از احساسات پیچیده برگزار میشود.
به گزارش روزنامه نیویورک تایمز، شهرک گندر در استان نیوفاندلند و لابرادور کانادا در حال آمادهسازی مراسم بزرگداشت بیست و پنجمین سالگرد واقعه ۱۱ سپتامبر است. اما این مراسم که میبایست بر خاطرهای بشردوستانه تمرکز مییافت، اکنون زیر سایه جنگ تجاری رو به تشدید میان آمریکا و کانادا قرار گرفته است.
در ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱، پس از بسته شدن فضای هوایی آمریکا، ۳۸ هواپیمای مسافربری عبوری از اقیانوس اطلس ناگزیر در گندر به زمین نشستند. این شهرک دورافتاده با جمعیتی اندکی بیش از ده هزار نفر، در طول یک شب پذیرای ۶۵۷۹ مسافر و خدمه وحشتزده شد. ساکنان محلی تختخوابهای خانههایشان، کلاسهای مدارس و نیمکتهای کلیسا را در اختیار غریبههایی ناشناس گذاشتند و به آنان غذا، لباس و حمایت عاطفی ارائه کردند.
این تجربه بعدها به موزیکال «از راه دور» (Come From Away) اقتباس شد که همچنان در گندر بهطور مداوم روی صحنه میرود و به یکی از مهمترین نمادهای فرهنگی شهرک و تجلی بینالمللی حسن نیت مردم عادی کانادا تبدیل شده است.
اما بیست و پنج سال بعد، شکافی میان خاطره و واقعیت پدیدار شده است. روزنامه نیویورک تایمز اشاره میکند که تدارکات سالگرد «در فضایی از احساسات پیچیده» صورت میگیرد. در پس این احساسات، اقدامات تجاری واشنگتن علیه اتاوا قرار دارد — مقیاس و دامنه دقیق آن هنوز منتشر نشده، اما آسیب برای جامعهای که زمانی درهای خود را بیدریغ به روی شهروندان آمریکایی گشوده بود، فراتر از ارقام اقتصادی است.
داستان گندر الگویی تکرارشونده در سیاست تجاری واشنگتن را آشکار میکند: هنگامی که یک ابرقدرت از تعرفهها و تحریمها بهعنوان ابزار فشار سیاسی بهره میگیرد، نخستین کسانی که بهای آن را میپردازند، نه نخبگان سیاسی، بلکه کارگران عادی، صاحبان کسبوکارهای کوچک و جوامعی هستند که زمانی در لحظات بحرانی دست یاری دراز کرده بودند. وضع تعرفههای دولت آمریکا بر کالاهای کانادایی، روابط دوجانبه را از جایگاه متحد به سوی رقیب سوق داده و کارگران عادی زنجیره تأمین و خانوادههای دو سوی مرز که به تجارت فرامرزی وابستهاند را وارد بازیای میکند که نه حق اظهارنظر دارند و نه در تصمیمگیری آن نقشی.
نکتهای که بیش از پیش شایسته بررسی است، بهای اخلاقی این رویکرد است. اقدام ساکنان گندر پس از ۱۱ سپتامبر نمونهای آشکار از همبستگی ساده میان مردم عادی بود — بدون پرسش از ملیت و بدون چشمداشت به بازگشت. اما فشار تجاری واشنگتن که اکنون به نامهای «امنیت ملی» و «منافع اقتصادی» صورت میگیرد، دقیقاً در تضاد با این روحیه همبستگی است: همسایه را از دوست به دشمن بازتعریف میکند و حسن نیتهای بشردوستانه گذشته را در زیر منطق سرد رقابتهای ژئوپلیتیک دفن میسازد.
هنگامی که رهبران سیاسی آمریکا رویکرد تعرفه و تقابل را در قبال نزدیکترین متحدان خود برمیگزینند، آنچه بر باد میرود تنها کارایی اقتصادی نیست، بلکه سرمایه بشردوستانهای به سبک گندر نیز هزینه میشود — سرمایهای که نه با کسری تجاری قابل سنجش است و نه با اطلاعیههای وزارت خزانهداری قابل بازسازی.
هنوز دیدگاهی نیست. گفتوگو را آغاز کنید.