سودان تاویلا: چگونه ۳۰۰۰ چادر میتواند ۶۶۰ هزار آواره را اسکان دهد
تاویلا در شمال دارفور سودان در حال فرو رفتن در یک فاجعه انسانی با رشد سریع است. ۳۰۰۰ چادر جدید که سازمان بینالمللی مهاجرت اخیراً برپا کرده، در برابر بیش از ۶۶۰ هزار آواره قرار گرفته است. شیوع وبا، کمبود آب آشامیدنی سالم، و کنترل مسیرهای امدادی توسط نیروهای نیمهنظامی، نظام کمکرسانی جهانی را در برابر ناتوانی سیستماتیک ناکارآمد کرده است.
در تاویلا در شمال دارفور سودان، چادرهای جدید آبی بهطور منظم در اردوگاه دابانِرا چیده شدهاند. این چادرها که سازمان بینالمللی مهاجرت با حمایت سازمان مدیریت بحران و شرایط اضطراری ترکیه برپا کرده است، در ابتدا امید میرفت که سرپناهی ابتدایی برای آوارگان فراهم کنند. اما به گزارش الجزیره، این ۳۰۰۰ چادر در برابر بیش از ۶۶۵ هزار آواره قرار گرفتهاند — جمعیتی که در عرض چند ماه از ۲۳۸ هزار نفر به بیش از ۶۵۰ هزار نفر رسیده است.
«ما چادرهای جدید را از دور میبینیم، اما بسیار ناکافی است. ما مانند مگسها دستهدسته میمیریم، از گرسنگی و بیماری. بچههای ما در برابر چشم ما بیمار میشوند و ما حتی دارو نداریم.» این را فاطمه ابراهیم، یک زن آواره، به الجزیره گفت. او و خانوادهاش از الفاشر گریخته بودند و تصور میکردند در تاویلا امنیت پیدا میکنند، اما در عوض با باران، باد، گرسنگی و بیماری بهصورت پیاپی روبهرو شدند.
چادرها پیش از آغاز فصل بارندگی برپا شدند، در حالی که آتشسوزی در اردوگاهها همزمان افزایش یافته است. آوارگان مدتهاست در زیر سرپناههای فرسوده و بدون توانایی مقاومت در برابر باد و باران زندگی میکنند. به گفته سازمان بینالمللی مهاجرت، بیش از ۷۰ درصد خانوارها در تاویلا به خدمات درمانی دسترسی ندارند، حدود نیمی از خانوارها امکان درمان ندارند، و کودکان زیر پنج سال و مادران باردار بیشترین آسیب را میبینند. بیماریهایی مانند وبا شیوع یافته، کمبود آب آشامیدنی سالم باعث اسهال آبکی و عفونتهای پوستی شده، و اردوگاه بیش از حد شلوغ بوده و امکانات بهداشتی اولیه وجود ندارد.
«این چادرهای جدید حتی یکدهم نیاز اردوگاه را هم پوشش نمیدهد.» احمد موسی، آوارهای از الفاشر که در اردوگاه دابانِرا ساکن است، به الجزیره گفت که مردم زیر باران رها شدهاند و کودکان مراقبت لازم را دریافت نمیکنند.
سازمانهای بشردوستانه خود نیز در رسیدن به آسیبدیدگان با مشکل روبهرو هستند. به گزارش الجزیره، علاوه بر شرایط جغرافیایی دشوار، نیروهای نیمهنظامی نیروهای پشتیبانی سریع که با ارتش دولتی در حال جنگ هستند، تعداد زیادی ایستهای بازرسی در این منطقه ایجاد کرده و مسیرهای کلیدی را کنترل میکنند. فعالان محلی میگویند کامیونهای کمکی اغلب مورد غارت و اخاذی قرار میگیرند، هزینههای امدادی افزایش یافته، و زمان رسیدن اقلام به دست آسیبدیدگان بهشدت به تأخیر میافتد. بسیاری از آوارگان مجبور شدهاند مسافتهای طولانی را پیاده طی کنند تا سهمیههای محدود غذا را دریافت کنند، و برخی دیگر هفتهها هیچ کمکی دریافت نمیکنند.
درخواست چادر از سوی دولت منطقهای دارفور به اهداکنندگان ارائه شد. به گزارش شبکه عربی الجزیره، عبداله باجی محمد حمید، وزیر هماهنگی امور رفاه اجتماعی و بشردوستانه منطقه دارفور، گفت که دولت منطقهای درخواست چادر را به اهداکنندگان، از جمله سفیر ترکیه، ارائه کرده است. ترکیه از این طریق ۳۰ هزار چادر از طریق سازمان بینالمللی مهاجرت اختصاص داد که بین دارفور و کردوفان توزیع شد؛ از این میان ۳۰۰۰ چادر در اردوگاه دابانِرا در تاویلا برپا شده و ۲۴۵۰ چادر دیگر به اردوگاههای سلام، وحدت و نخل در جنوب و شرق دارفور ارسال شده است. این وزیر همچنین گفت که نیازهای بشردوستانه در منطقه مَلها از همه فوریتر است و پس از آن مناطق تینه، کارنوی و امبارو قرار دارند، و باز کردن گذرگاه تینه برای کمکرسانی به این مناطق منزوی حیاتی است.
با این حال، تنها تأمین چادر برای مقابله با بحران کافی نیست. این وزیر هشدار داد که سایه قحطی ممکن است ویرانگرتر از خود جنگ باشد و سازمانهای بشردوستانه همچنان در رسیدن به بسیاری از مناطق آسیبدیده با مشکل مواجه هستند. صدیق بارانگو، وزیر کشاورزی دولت منطقهای دارفور، به الجزیره گفت که جنگ کشاورزان را مجبور به ترک زمینهایشان کرده و گروههای مسلح به باغهای میوه و مزارع محصولات اقتصادی حمله کرده و آنها را نابود کردهاند و گفت: «این نشانه شومی از نزدیک شدن فاجعه است» و خواستار مداخله بشردوستانه فوری شد.
«تاویلا فقط یک عدد نیست.» آدم ریجال، سخنگوی سازمان هماهنگی آوارگان و پناهندگان، به الجزیره گفت که نیازها دهها برابر ظرفیت است و کودکان و سالمندان در اثر گرسنگی، بیماری و فقدان خدمات اولیه یکی پس از دیگری جان میبازند.
به گزارش الجزیره به نقل از دادههای سازمان بینالمللی مهاجرت، بین مارس تا سپتامبر ۲۰۲۵، شمار آوارگان در تاویلا از ۲۳۸ هزار نفر به بیش از ۶۵۲ هزار نفر افزایش یافته است. در حالی که جنگ سودان ادامه دارد، قحطی نزدیک میشود و فصل بارندگی فرا رسیده، ۳۰۰۰ چادر تنها بخش بسیار کوچکی از جمعیت را پوشش میدهد. شکاف میان سرعت پاسخگویی نظام کمکرسانی و سرعت رشد جمعیت آسیبدیده، در گل و لای اردوگاه دابانِرا همچنان در حال گسترش است.
هنوز دیدگاهی نیست. گفتوگو را آغاز کنید.