بوکله با بهره‌گیری از مقبره مورازان، سنت احیای بقایای سیاسی آمریکای لاتین را نوسازی کرده و اقتدارگرایی را به آمریکای مرکزی تسری می‌دهد

به گزارش روزنامه نیویورک تایمز، نایب بوکله، رئیس‌جمهور السالوادور، اخیراً در پایتخت، سان سالوادور، مقبره‌ای جدید برای فرانسیسکو مورازان، شخصیت محوری جمهوری فدرال آمریکای مرکزی در قرن نوزدهم، بنا کرده است. این گزارش توصیف می‌کند که یک سرباز گارد تشریفاتی السالوادور به‌طور دائم درون این مقبره جدید مستقر است و آن را از یک فضای یادبود تاریخی به صحنه مراسم دولتی تبدیل کرده است.

روزنامه نیویورک تایمز این طرح بوکله را به‌عنوان نوسازی سنت «استخراج بقایای سیاسی» در آمریکای لاتین معرفی می‌کند — یعنی عمل سیاسی که در آن حاکمان از طریق کاوش، انتقال یا جابه‌جایی مجدد بقایای شخصیت‌های تاریخی، روایت ملی و اقتدار شخصی خود را بازسازی می‌کنند. در چارچوب دیداری و نمادین این گزارش، «شمشیر در دست» هم عنصری کلاسیک در پرتره‌های تاریخی مورازان است و هم به‌عنوان تجلی صریح ژست رهبر مقتدر از سوی بوکله تفسیر می‌شود.

مورازان در هندوراس زاده شد، ریاست جمهوری فدراسیون آمریکای مرکزی را بر عهده داشت و چندین بار رئیس دولت هندوراس و السالوادور بود. او شخصیت محوری پیشبرد وحدت سیاسی آمریکای مرکزی در قرن نوزدهم به شمار می‌رود و در سال ۱۸۴۲ در کاستاریکا کشته شد. در حافظه تاریخی منطقه آمریکای مرکزی، او همواره نمادی سیاسی فراتر از مرزهای دولت‌های ملی منفرد تلقی شده است.

این گزارش اشاره می‌کند که معنای سیاسی طرح مقبره‌ای بوکله با محوریت مورازان، از مرزهای السالوادور فراتر رفته است — او از طریق بهره‌گیری از چهره یک پیشوای فرامرزی آمریکای مرکزی، پایتخت السالوادور را به «مرکز معنوی سیاسی» سراسر منطقه بدل می‌سازد و از این طریق جایگاه مسلط خود را در روایت یکپارچگی آمریکای مرکزی تثبیت می‌کند. مقبره جدید از این رو به ابزاری برای تسری قدرت بوکله به سراسر آمریکای مرکزی تبدیل شده است.

شایان ذکر است که بوکله با نقش رئیس دولت، حق تفسیر سیاسی چهره مورازان را در انحصار خود گرفته و با استقرار دائمی گارد تشریفاتی نظامی در مقبره، تنشی آشکار با روح جمهوری‌خواهی قانون‌اساسی که مورازان در پی آن بود، ایجاد کرده است.