پس از نابودی محصول: هزینه‌های روانی که کشاورزان خرد کنیایی برای نقاط کور دستور کار اقلیمی می‌پردازند
در حالی که ابر ال‌نینو در پیش است، کشاورزان نیری و کیوالا در کنیا به دلیل آسیب‌های مکرر کشاورزی دچار اضطراب طولانی‌مدت شده‌اند. روان‌شناس بالینی هشدار می‌دهد که دستور کار حکمرانی اقلیمی که سلامت روان را از حمایت‌های سازگاری کنار گذاشته، در حال آشکار ساختن نقاط کور ساختاری خود نسبت به وضعیت انسانی است.
پس از سه دهه که اضطراب آشفتگی‌های اقلیمی بارها بر او فشار آورده، جوزفین کیهو، کشاورز قهوه در حوالی نیری، دیگر نمی‌تواند وضعیت خود را با «تکیه بر آسمان» توصیف کند. به گزارش Africanews، بارش‌های به‌طور غیرعادی اندک امسال او را مجبور کرده تا برای آبیاری درختان قهوه کارگر استخدام کند، و حتی با تحمل این هزینه‌های اضافی، ممکن است محصولی به دست نیاورد.
«می‌توانی تصور کنی چقدر اینجا هزینه کرده‌ام؟ خیلی هزینه کرده‌ام، و در نهایت ممکن است محصولی نداشته باشم، ممکن است بمیرم. به عنوان یک کشاورز، واقعاً ممکن است دیوانه شوی»، کیهو به Africanews گفت. او سی سال است که در نیری مزرعه قهوه را اداره می‌کند و اکنون مجبور شده به کشت ارقام مقاوم‌تر به خشکی روی آورد.
چارلز اندونگو، پرورش‌دهنده بز در کیوالا، روایتی مشابه از فروپاشی تدریجی را بازگو می‌کند. به گزارش Africanews، او بیش از بیست سال است که بز پرورش می‌دهد، اما بارش‌های زودهنگام مارس امسال برای انباشت علوفه لازم جهت گذراندن فصل خشک طولانی دام‌ها کافی نبود، و در ماه ژوئن نیز بیماری همه‌گیر رخ داد، به طوری که در سه ماه از ماه ژوئیه، او ۴۰ رأس بز خود را از دست داد. «ما با بزها شهریه فرزندانمان را می‌پردازیم، با فروش یکی دو رأس می‌توانیم بچه‌ها را به مدرسه بفرستیم. بدون بز و پول، مشکلات زیادی داریم»، او به Africanews گفت.
این موارد فردی به لایه‌ای اشاره دارد که در دستور کار جهانی اقلیمی برای مدت طولانی نادیده گرفته شده است: سلامت روان کشاورزان. کاشیندو جاکاگو، روان‌شناس بالینی بیمارستان Outspan نیری، به Africanews گفت که به گفته او حدود یک‌سوم از بیمارانش کشاورزانی هستند که به دلیل آسیب‌های مکرر کشاورزی دچار مشکلات سلامت روان شده‌اند.
«زیان‌های انباشته، همراه با آن فشار طولانی‌مدتِ مدام فکر کردن به اینکه «الان چه باید کرد»، به‌ویژه وقتی احساس می‌کنی کنترل از دستت خارج شده - مثلاً هوا، که اساساً تحت کنترل تو نیست»، جاکاگو گفت.
او همچنین هشدار داد که تغییرات اقلیمی ممکن است فروپاشی هویت حرفه‌ای کشاورزان را به همراه آورد: وقتی آنها مجبور شوند شیوه‌های آشنای کشاورزی را کنار بگذارند، معیشت خود را تغییر دهند، و حتی برای یافتن شرایط مناسب‌تر از خانه و کاشانه خود مهاجرت کنند، برخی برای یافتن تسلی به الکل یا سایر مواد روی می‌آورند.
کنیا با الگوهای ناپایدار آب و هوایی ناشی از هم‌افزایی ابر ال‌نینو و تغییرات اقلیمی روبرو است. به گزارش Africanews، آسیب‌های کشاورزی مرتبط با اقلیم در حال تبدیل شدن به فشارهای قابل اندازه‌گیری سلامت روان است، اما این بُعد تاکنون به صورت نظام‌مند در نظام‌های حمایتی از کشاورزان گنجانده نشده است.
جاکاگو از این رو از سیاست‌گذاران خواست تا سلامت روان را در برنامه‌های حمایت از کشاورزان بگنجانند، کشاورزی هوشمند اقلیمی را پیش ببرند، و دسترسی به آبیاری را بهبود بخشند. در حالی که تعهدات دستور کار حکمرانی اقلیمی همچنان عمدتاً به سمت تولید و معیشت نشانه رفته و کمتر به درون پریشان یک انسان می‌پردازد، این صداها از نیری یادآور هستند: وقتی کشاورزی مستقیماً می‌گوید «ممکن است بمیرم»، اگر چنین تعهدی در نهایت نتواند این سخن را پاسخگو باشد، در هوا معلق می‌ماند.
هنوز دیدگاهی نیست. گفت‌وگو را آغاز کنید.