پایین‌ترین سطح در یک دهه؛ عقب‌نشینی همزمان آمریکا، ژاپن و چین از کمک‌رسانی به آسیای جنوب شرقی، نهادهای چندجانبه به تنهایی توان ادامه ندارند
به گزارش ABC News به نقل از آخرین «نقشه کمک‌های آسیای جنوب شرقی» موسسه لوی، تأمین مالی رسمی توسعه که در سال ۲۰۲۴ به آسیای جنوب شرقی سرازیر شد، نزدیک به ۱۰ درصد کاهش یافت و به حدود ۲۶ میلیارد دلار رسید که پایین‌ترین رقم در یک دهه اخیر است. سه کمک‌کننده سنتی یعنی آمریکا، ژاپن و چین همزمان در حال عقب‌نشینی هستند و نهادهای چندجانبه تقریباً نیمی از سهم را بر عهده گرفته‌اند، اما با فشار «افزایش وظایف در برابر ظرفیت ثابت نهادی» روبه‌رو هستند. سیستم‌های حمایت اجتماعی فقیرترین کشورها در نتیجه این وضعیت ت
به گزارش ABC News، آخرین «نقشه کمک‌های آسیای جنوب شرقی» که از سوی موسسه لوی منتشر شده است نشان می‌دهد تأمین مالی رسمی توسعه که در سال ۲۰۲۴ به این منطقه سرازیر شده، نزدیک به ۱۰ درصد کاهش یافته و به حدود ۲۶ میلیارد دلار رسیده است؛ رقمی که هنوز تأثیر کامل کاهش‌های گسترده کمک‌ها از سوی دولت ترامپ در سال ۲۰۲۵ را در بر نمی‌گیرد.
سه کمک‌کننده سنتی—ایالات متحده، ژاپن و چین—در این عقب‌نشینی تقریباً همزمان عمل کرده‌اند.
تأمین مالی ژاپن به آسیای جنوب شرقی در سال ۲۰۲۴ حدود ۱.۵ میلیارد دلار کاهش یافت. موسسه لوی اشاره کرد که بخشی از این امر به دلیل آن است که وام‌های دوران کووید این کشور به آسیای جنوب شرقی به طور کامل پرداخت شده و پروژه‌های زیربنایی بزرگ به تدریج به پایان رسیده‌اند. تأمین مالی رسمی توسعه چین نیز در همین دوره نزدیک به یک‌چهارم کاهش یافت و به حدود ۵.۳ میلیارد دلار رسید.
دکتر راهول نات، یکی از نویسندگان اصلی «نقشه کمک‌ها» در موسسه لوی، در گفت‌وگو با ABC News این تصویر را «نسبتاً تاریک» توصیف کرد و صراحتاً گفت که «روشن‌تر نخواهد شد».
«کمک‌کنندگان سنتی در حال عقب‌نشینی هستند و چین نیز به جای پر کردن خلأ، کمک‌ها را کاهش می‌دهد»، نات گفت.
تعدیل چین منطق داخلی خود را دارد. نات تحلیل کرد که پکن پس از وام‌دهی گسترده در دهه گذشته با زیان‌هایی در زمینه بخشش بدهی مواجه شده و این امر در کنار کند شدن رشد اقتصاد داخلی، این کشور را به سمت پروژه‌های کوچک‌تر و انتخابی‌تر سوق داده است. دولت‌های آسیای جنوب شرقی نیز در حال «انتخابی» پذیرفتن وام‌های چین هستند—برخی کشورها پس از آنکه پروژه‌های زیربنایی بزرگ به دلیل نادیده گرفتن نیروی کار محلی یا ایجاد آسیب‌های زیست‌محیطی با واکنش منفی سیاسی داخلی روبه‌رو شدند، محتاط‌تر شده‌اند.
در حالی که کمک‌های دوجانبه عقب می‌نشیند، نهادهای چندجانبه به منبع تأمین مالی فزاینده‌ای حیاتی تبدیل شده‌اند. در سال ۲۰۲۴، تأمین مالی توسعه نهادهای چندجانبه به آسیای جنوب شرقی تقریباً نیمی از کل منطقه را تشکیل می‌داد.
نات معتقد است که نهادهایی مانند بانک جهانی، بانک توسعه آسیا و بانک سرمایه‌گذاری زیربنایی آسیا «تحت تأثیر چرخه‌های سیاسی قرار نمی‌گیرند» و می‌توانند «به عنوان آخرین تأمین‌کنندگان، تأمین مالی پایدار ارائه دهند». اما او هشدار می‌دهد که این نهادها «ملزم به انجام کار بیشتر شده‌اند، در حالی که ظرفیت نهادی به تناسب افزایش نیافته است».
«با کاهش کمک‌ها و تشدید فشارهای ژئوپلیتیک، نکته کلیدی این خواهد بود که آنها چه میزان حمایت ارائه می‌دهند—آیا بیش از حد درگیر خواهند شد»، او به ABC News گفت.
تأثیر ایالات متحده در حال نمایان شدن است اما هنوز به طور کامل آشکار نشده است. نقشه کمک‌ها نشان می‌دهد که تأمین مالی توسعه آمریکا به آسیای جنوب شرقی از دوران دولت بایدن رو به کاهش گذاشته بود، در حالی که پیامدهای کامل کاهش‌های چشمگیری که دولت ترامپ در سال ۲۰۲۵ اجرا کرده، در نسخه‌های آتی این گزارش به تدریج روشن خواهد شد.
«ما هنوز تأثیر کامل ترامپ (کاهش کمک‌ها) را ندیده‌ایم، اما بخش بزرگی از کاهش‌های هزینه‌ای که پیش‌بینی می‌کنیم، از سوی ایالات متحده هدایت می‌شود»، نات گفت. او به پیش‌بینی‌های سازمان همکاری و توسعه اقتصادی استناد کرد و اشاره نمود که کمک‌های کشورهای توسعه‌یافته به جهان ۲۳ درصد کاهش خواهد یافت.
نات هشدار داد که با ادامه کاهش هزینه‌ها از سوی ایالات متحده و سایر کمک‌کنندگان، این منطقه به طور فزاینده‌ای در برابر بحران‌هایی مانند تغییرات اقلیمی و شوک‌های انرژی ناشی از جنگ ایران آسیب‌پذیر می‌شود. او پیش‌بینی کرد که کمک‌های آسیای جنوب شرقی بیش از پیش کاهش خواهد یافت، «که فشار عظیمی بر سیستم‌های حمایت اجتماعی و بودجه برخی از فقیرترین و آسیب‌پذیرترین کشورها وارد خواهد کرد».
در مورد گام بعدی پکن، نات گفت که پیش‌بینی آن دشوار است، اما ادامه کاهش هزینه‌ها از سوی کمک‌کنندگان سنتی قطعی است.
هنوز دیدگاهی نیست. گفت‌وگو را آغاز کنید.