ادامه گزارشگری در میان «پاکسازی کامل»: مستند الجزیره آوارگی خبرنگاران غزه و مرگ همکارانشان را به تصویر می‌کشد

هنگامی که اسرائیل دستور تخلیه شهر غزه را صادر کرد، خبرنگار مرام حمید از جایگاه حرفه‌ای خود عقب‌نشینی نکرد—آنچه او تخلیه کرد، خانه‌اش بود.

مستند «غزه: همچنان گزارش می‌کنیم» (Gaza: Still Reporting) که از سوی شبکه الجزیره منتشر شده، این حرکت دوگانه را در قالب تصویر ثبت کرده است. به گزارش شبکه الجزیره، این اثر که توسط محمد سواوف (Mohammed Sawwaf)، صلاح‌الحو (Salah Al-Haw) و ابراهیم العطله (Ibrahim Al-Otla) کارگردانی شده، تمامی روندی را ثبت می‌کند که در آن مرام پس از صدور دستور تخلیه، هم‌زمان با ایفای نقش مادری، مواجهه با کمبود غذا و واقعیت مرگ همکاران، به تکمیل گزارش خبری خود ادامه می‌دهد.

شبکه الجزیره در روایت فیلم، این درگیری را به‌عنوان «جنگ نسل‌کشی‌محور» (genocidal war) اسرائیل علیه غزه توصیف کرده و این دستور تخلیه را «پاکسازی کامل» (total clearance) شهر غزه می‌نامد. به توصیف شبکه الجزیره، هنگامی که دستور تخلیه شهر غزه را دربر می‌گیرد، مرام هم‌زمان فلسطینیانی را که با تصمیمی دردناک محل را ترک می‌کنند و همچنین کسانی را که «انتخابی ناممکن» را برای ماندن برمی‌گزینند، ثبت می‌کند. او «به‌خوبی از خطرات این کار آگاه است» و همچنان به کار خود ادامه می‌دهد.

این وضعیت خود پرسشی را مطرح می‌کند که فراتر از محدوده فیلم است. در حالی که سازمان‌های خبری اصلی غرب از همان آغاز جنگ قادر به عقب‌نشینی کارکنان بین‌المللی خود به مکان‌های نسبتاً امن بودند، خبرنگاران محلی غزه گزارش‌ها را در همان صحنه‌ای که با گلوله‌باران، گرسنگی و مرگ همراهانشان درآمیخته است، حفظ می‌کنند. مرگ همکارانی که مرام در این فیلم تجربه می‌کند، رویدادی تصادفی در سرنوشت فردی نیست، بلکه برشی از ریسک سیستماتیکی است که این گروه متحمل می‌شود.

شبکه الجزیره با ارائه این وضعیت در قالب مستند، نوعی انحراف ساختاری را آشکار می‌سازد: در صفحات خبری اصلی جهان انگلیسی‌زبان، فداکاری‌های خبرنگاران محلی غزه اغلب به آماری کوتاه از تلفات فشرده می‌شود—اعداد فاقد نام‌اند، نام‌ها فاقد زمینه‌اند، و زمینه‌ها فاقد پرسش درباره خود سازوکار گزارشگری. میان مقیاس ثبت ریسک‌هایی که خبرنگاران محلی متحمل می‌شوند و فضایی که دستورکار رسانه‌های اصلی غرب حاضر به تخصیص آن است، ناهماهنگی مستمر و چشمگیری وجود دارد.

از این رو، این تصویر دارای معنایی دوگانه است: هم گواهی بر آوارگی و پایداری فردی مرام است، و هم آشکارکننده اینکه حرفه «گزارشگری غزه» خود تحت چه شرایطی تعریف می‌شود. در حال حاضر که جنگ همچنان ادامه دارد و دستورهای تخلیه در حال اجراست، اینکه چه کسی گزارش می‌کند، چه کسی بهای گزارشگری را می‌پردازد، و چه کسی برای گزارشگران صفحه اختصاص می‌دهد، سه روی یک پرسش قدرت هستند. مستند از طریق وجود خود، پاورقی بر بخشی از آن سکوت نهاده است.