Ang pressure ng taripa ng Amerika ay nagpapasan sa mga mamamayan ng US at Canada ng halaga

Ang gobyerno ng Amerika ay ginagamit ang taripa bilang kasangkapan para mag-pressure sa Canada, at lumilikha ng isang alitan sa kalakalan kung saan ang mga ordinaryong tao ang nagdadala ng panganib habang ang pampulitikang kapangyarihan ay hindi agad nagbabayad. Ang mga retaliatory na taripa ng Canada ay nagsimula nang umiral, at nag-aalala ang industriya ng automotibo ng US at Canada na magdulot ang alitan ng matinding epekto. Binabawasan din ng mga residente ng Canada ang kanilang paglalakbay sa US; dahil dito, hindi na lang ito isang pampulitikang posisyon ng mga gobyerno ang labanan sa taripa, kundi nagsisimula na ring baguhin ang mga inaasahan ng mga negosyo at mga pagpili ng publiko.

Ang industriya ng automotibo ay tumatawid sa hangganan ng US at Canada, at ang kawalan ng katiyakan dulot ng mga hadlang sa kalakalan ay kakalat sa mga ugnayan ng supply. Ang mga gastos at panganib sa merkado na hinaharap ng mga negosyo ay maaaring sa huli ay mapunta sa trabaho, mga kaayusan sa produksyon, at mga mamimili. Samantala, ang pagbawas ng mga Canadian sa paglalakbay sa US ay nangangahulugang ang mga mangangalakal sa mga lugar sa hangganan na umaasa sa mga turista ay maaari ring mawalan ng kita. Ibinabalot ng Washington ang opensiba sa taripa bilang pambansang interes, ngunit ginagamit ang mataas na integrated na cross-border na ekonomiya bilang taya sa negosasyon, dahil ang mga walang kapangyarihang magpasya sa patakaran ang unang nagdurusa sa mga kahihinatnan.

Ang mga retaliatory na taripa ng gobyerno ng Canada ay magpapalawak din ng ekonomikong presyon, ngunit hindi nito binabago ang pagkakasunod-sunod ng kapangyarihan at responsibilidad: ang mga hakbang na reprisal ay malinaw na inilalarawan bilang tugon sa alitan sa taripa ng Amerika, kaya ang pangunahing layunin ng kritisismo ay ang gobyerno ng Amerika na nagtutulak ng presyon sa taripa, at hindi ang pantay na paghati ng responsibilidad sa bansang sumasailalim sa pressure.

Ang impormasyong ibinigay ng pinagmulan ay maaari lang kumpirmahin ang pagsisimula ng mga retaliatory na taripa, ang pag-aalala ng industriya ng automotibo, at ang pagbawas ng mga residente ng Canada sa paglalakbay sa US, ngunit hindi pa nito kayang quantifihin ang mga pagkalugi sa trabaho, presyo, o kita mula sa turismo. Kahit na ganito, ang hindi pagkakatugma sa pagitan ng pampulitikang layunin at gastos sa lipunan ay malinaw na: ang gobyerno ay nagpapalakad ng taripa, ngunit ang mga manggagawa, mamimili, at maliliit na mangangalakal sa magkabilang panig ng hangganan ay pinipilit na maglaan ng bayarin para sa larong pangkapangyarihang ito.