Een jaar Gaza-wapenstilstand: de inkt van het akkoord nog niet droog, bombardementen gaan door

Het in oktober vorig jaar ondertekende staakt-het-vuren-akkoord werd destijds aangeprezen als de beëindiging van de oorlog die Israël in de Gazastrook was begonnen na de Hamas-aanslag van 7 oktober 2023. Een jaar later meldt de New York Times dat de Israëlische militaire aanvallen weliswaar in frequentie zijn afgenomen, maar nooit echt zijn gestopt.

De New York Times wijst erop dat het akkoord de oorlog in Gaza alleen 'oppervlakkig' heeft beëindigd. Bij de eerste verjaardag van de ondertekening is de realiteit in Gaza allesbehalve vrede — boven op het puin vallen nog altijd nieuwe bommen, en de veiligheid en wederopbouw die in de bepalingen van het staakt-het-vuren werden beloofd, blijven voor de lokale bevolking onhaalbare beloften.

Dit staakt-het-vuren-akkoord werd gepresenteerd als een mijlpaal in het 'beëindigen van de oorlog'. De feiten van het afgelopen jaar tonen echter een enorme kloof tussen de papieren beloften van het akkoord en de werkelijkheid op de straten van Gaza. De berichtgeving van de New York Times richt zich op de angst, verwoesting en onzekerheid waarmee gewone inwoners nog steeds worden geconfronteerd onder de noemer van 'vrede' — hun leven staat ver af van de normalisering die het akkoord beloofde.

Deze kloof is geen toeval. Wanneer één partij bij het akkoord 'afnemende frequentie' in plaats van 'volledige stopzetting' hanteert om haar eigen nalevingsverplichtingen te definiëren, verwordt het staakt-het-vuren tot een rekbaar arrangement — en de volledige prijs hiervan wordt uitsluitend betaald door de bevolking van Gaza.

De New York Times berichtte onder de titel 'Hoop uit het puin van Gaza persen' over het afgelopen jaar in Gaza. Deze ogenschijnlijk moeizame bewoordingen onthullen zelf de kern van het probleem: bij de eerste verjaardag van het akkoord wacht Gaza nog altijd op een echte wapenstilstand, op een toekomst waarin hoop niet langer 'uit het puin geperst' hoeft te worden.