Władza i polityka

Sąd w Teksasie uchyla zezwolenie na zbiornik Lake Ringgold, wstrzymując widmo masowych wywłaszczeń

9 października 2026 r. sędzina stanu Teksas Maya Granmuller uchyliła zezwolenie Komisji ds. Jakości Środowiska na budowę zbiornika Lake Ringgold, tymczasowo wstrzymując wartą 443 milionów dolarów inwestycję, która mogłaby zalać ponad 16 000 akrów gruntów rolnych i siedlisk dzikiej przyrody oraz zmusić ponad 25 wielopokoleniowych rodzin ranczerskich do zbycia ziemi, lecz miasto Wichita Falls może jeszcze złożyć odwołanie w ciągu 30 dni.

0 wyświetleńZaloguj się, aby zapisać
TRUTH ERA

9 października 2026 r. sędzina sądu okręgowego hrabstwa Travis w Teksasie Maya Granmuller uchyliła wcześniejsze zatwierdzenie przez Komisję ds. Jakości Środowiska zezwolenia na projekt zbiornika Lake Ringgold, wstrzymując inwestycję, która mogłaby zalać ponad 16 000 akrów gruntów rolnych i siedlisk dzikiej przyrody oraz zmusić ponad 25 wielopokoleniowych rodzin ranczerskich do sprzedaży swojej ziemi. Według doniesień „Times of India" sędzina Granmuller wydała orzeczenie po rozprawie w Austin.

Dla rodzin posiadających ranczerskie ziemie od pokoleń oraz ich zwolenników był to sukces — ostrzegają jednak, że władze miasta Wichita Falls mogą jeszcze złożyć odwołanie w ciągu 30 dni. Według doniesień „Times of India" burmistrz Tim Short poinformował lokalne media, że rozmawia z doradcami prawnymi o dalszych krokach, lecz w momencie publikacji nie odniósł się jeszcze do kwestii, czy odwołanie zostało formalnie złożone.

Projekt Lake Ringgold, zaproponowany przez miasto Wichita Falls, ma na celu zabezpieczenie dostaw wody dla północnego Teksasu na wypadek przyszłych susz. Według doniesień „Times of India" cała inwestycja — obejmująca zaporę na rzece Little Wichita tworzącą zbiornik, stacje pomp oraz rurociągi przesyłowe do miejskiej oczyszczalni — wymaga około 24 000 akrów ziemi, z czego miasto posiada obecnie jedynie około 6 662 akrów. Oznacza to, że zdecydowaną większość gruntów trzeba będzie pozyskać poprzez zakupy rynkowe lub prawo wywłaszczenia przysługujące władzom stanowym — a cień wywłaszczenia unosi się nad ponad 25 rodzinami ranczerskimi.

Stowarzyszenie Hodowców Bydła Teksasu i Południowego Zachodu (Texas and Southwestern Cattle Raisers Association) wsparło w sporze sądowym właścicieli dotkniętych gruntów. Według doniesień „Times of India" stowarzyszenie stwierdziło, że zbiornik zmusi ranczerów do przesiedleń i trwale zmieni krajobraz. Według doniesień „Times of India", powołujących się na artykuł „Texas Tribune" z maja 2024 r., ranczerzy opowiadali, jak zbiornik przetnie pastwiska, zaleje ziemie pozostawione przez dziadków i zatopi domy, w których dorastały ich dzieci.

Projekt został odrzucony w głosowaniu przez wyborców już w 1958 roku. Według doniesień „Times of India" wyborcy okręgu zaopatrzenia w wodę Wichita Falls wówczas odrzucili pierwotną wersję Lake Ringgold, powołując się na szacowany koszt 15 milionów dolarów.

W latach 2010–2015, podczas poważnej suszy w północnym Teksasie, dwa główne zbiorniki Wichita Falls — Lake Arrowhead i Lake Kickapoo — zbliżyły się do niebezpiecznie niskich poziomów. Według doniesień „Times of India" dyrektor ds. robót publicznych miasta Russell Schrieber opisał ten okres w rozmowie z „Texas Tribune" jako „niezwykle niszczycielski".

Jednak samo doświadczenie suszy nie dowodzi konieczności realizacji tak wielkiej inwestycji. Według doniesień „Times of India" od lipca 2014 r. do lipca 2015 r. Wichita Falls stosowało technologię bezpośredniego powtórnego wykorzystania wody pitnej, oczyszczając ścieki do postaci wody pitnej, co zmniejszyło zapotrzebowanie na oba zbiorniki o 75%. Nawet wówczas łączny poziom napełnienia obu zbiorników spadł do około 20% — co stanowi ostrzeżenie, ale też pokazuje, iż rozwiązania po stronie popytu znacząco złagodziły presję.

Komisja ds. Jakości Środowiska mimo to zatwierdziła zezwolenie 27 czerwca 2024 r. Według doniesień „Times of India" decyzja ta zignorowała wcześniejszą rekomendację stanowego sędziego prawa administracyjnego, który doradzał odmowę zezwolenia, uznając, że „skala projektu jest nieproporcjonalna do prognozowanego zapotrzebowania miasta na wodę". Ranczerzy i grupy ekologiczne — w tym Texas Conservation Alliance — natychmiast zakwestionowały tę decyzję, argumentując, że koszty środowiskowe i rolnicze nie zostały dostatecznie uzasadnione.

Odrzucenie przez wyborców w 1958 r., niezależna ocena sędziego administracyjnego, technologia po stronie popytu redukująca zapotrzebowanie na zbiornik o 75% — te trzy hamulce równoważące zostały ominięte w zatwierdzeniu przez stanowy organ regulacyjny. Interwencja sądu tymczasowo zatrzymała ten trwający od dekad spór.

Według doniesień „Times of India" zatwierdzenie Komisji ds. Jakości Środowiska zostało uchylone, a projekt tymczasowo wstrzymany, lecz spór o Lake Ringgold jeszcze się nie zakończył. Miasto Wichita Falls ponownie podkreśliło swoje zobowiązanie do długoterminowego zabezpieczenia zasobów wodnych regionu. Czy miasto złoży apelację, poszuka alternatywnych źródeł wody, czy też ponownie uzasadni skalę projektu — jego dalsze losy będą kształtować debatę o planowaniu gospodarki wodnej w północnym Teksasie na wiele nadchodzących lat.

Komentarze

0

Brak komentarzy. Rozpocznij dyskusję.