Mamlaka na Siasa

Wanyama pori wameshuka kwa asilimia 73 katika miaka 52: Ufadhili wa uhifadhi ni sehemu moja tu ya thelathini na tatu ya gharama za uharibifu wa mazingira

Ripoti ya Living Planet ya mwaka 2026 ya Shirika la World Wide Fund for Nature (WWF) imebainisha kwamba mwaka 2023, takriban dola za Marekani trilioni 7.3 zilitiririka katika shughuli zinazoharibu asili, wakati fedha zilizotengwa kwa uhifadhi zilikuwa takriban dola bilioni 220 tu, na uwiano wa takriban 33 kwa 1. Katika kipindi hicho hicho, idadi ya wanyama pori waliofuatiliwa imeshuka kwa wastani wa asilimia 73, huku Amerika ya Kusini na eneo la Karibea kikipungua kwa asilimia 95, na Afrika kwa

imetazamwa mara 0Ingia ili uhifadhi
TRUTH ERA

Shirika la World Wide Fund for Nature (WWF) lilitoa Alhamisi ripoti ya Living Planet Report 2026, likifunua tofauti ya kutisha: katika kipindi cha miaka 52 iliyopita, idadi ya wanyama pori wa kimataifa waliofuatiliwa imeshuka kwa wastani wa asilimia 73; katika mwaka huo huo - 2023 - takriban dola za Marekani trilioni 7.3 za rasilimali za kifedha zilitiririka katika shughuli zinazoharibu asili, wakati fedha zilizotumika kuhifadhi na kurejesha asili zilikuwa takriban dola bilioni 220 tu, na uwiano wa takriban 33 kwa 1.

Kulingana na ripoti ya African News Network, ripoti hii yenye kichwa kidogo cha 'sayansi ya tumaini' inashughulikia makundi 35,803, na aina 5,790 za mamalia, ndege, reptilia, vyura na samaki. Matokeo yanaonyesha kuwa aina za maji matamu zimeshuka kwa wastani wa asilimia 85, aina za baharini kwa asilimia 59, na aina za nchi kavu kwa asilimia 69. Kupoteza na kuharibika kwa makazi ya wanyama kumeorodheshwa kama tishio linaloripotiwa zaidi, likifuatwa na unyonyaji kupita kiasi, mabadiliko ya tabia nchi, uchafuzi wa mazingira, uvamizi wa aina za kigeni na magonjwa.

Ripoti inakubali kuwa kupoteza kwa utofauti wa viumbe si suala la mazingira tu, bali ni suala la kiuchumi na kijamii - takriban nusu ya Pato la Taifa la Dunia (GDP) inategemea asili kwa njia fulani. Hata hivyo, mantiki halisi ya kifedha inapingana vibaya na hukumu hii: wakati mifumo ya nishati, chakula na fedha bado inatoa ruzuku kubwa kwa shughuli zinazoharibu mazingira, fedha za uhifadhi zinapewa kipaumbele cha chini katika bajeti za umma na za kibinafsi. Mshauri Mkuu wa Sayansi wa WWF na mwandishi mkuu wa ripoti Mike Barrett alinukuu maneno ya jumuiya ya kisayansi: "Sayansi inatueleza kwamba, licha ya ukweli kwamba binadamu wamefanya mambo ya kutisha zaidi kwa sayari hii katika miongo iliyopita, bado si kuchelewa."

Athari za tofauti hii hazigawiwi kwa usawa. Katika maeneo mawili yenye kupungua kwa kiwango cha juu zaidi duniani - Amerika ya Kusini na Karibea (asilimia 95) na Afrika (asilimia 80) - kupoteza kwa utofauti wa viumbe kunagusa moja kwa moja jamii za asili na za ndani zinazotegemea asili kwa maisha yao; wakati vituo vya kifedha na viwanda vinavyosukuma matumizi ya rasilimali na uchafuzi duniani, viko nje ya maeneo haya. Ripoti haikutaja sababu kitu za tofauti za sera na mifumo ya fedha kati ya Kaskazini na Kusini, lakini uwiano wa trilioni 7.3 dhidi ya bilioni 220 umebainisha wazi mnyororo wa kutolingana kutoka mtiririko wa mtaji hadi matokeo ya kiikolojia.

Katika kivuli kirefu zaidi cha kusini mwa Afrika, ripoti pia inarekodi maendeleo fulani yaliyopuuzwa kwa muda mrefu na watu wa nje: kupitia hatua za uhifadhi zilizolengwa, idadi ya vifaru weusi na tembo wa Afrika Kusini wamepata kupona. Inaelezwa kuwa nchi husika zimeshaweka mifumo ya kisheria inayotoa haki za moja kwa moja kwa jamii za ndani, ikichanganya usimamizi wa rasilimali za asili wa jamii kupitia mapambano dhidi ya biashara haramu, mageuzi ya kisheria na kupunguza rushwa. Mifumo hii inayoongozwa na jamii inajaribu kuweka mamlaka ya uamuzi wa uhifadhi na faida za kiuchumi mkononi mwa watu wa ndani, ikilinganishwa na maeneo ya uhifadhi yaliyofungwa yaliyoongozwa na fedha na taasisi za nje ambapo wakazi wa ndani wametengwa - ingawa ripoti haikutoa data mahususi kuhusu ukubwa wake wa kadhaa na uwezekano wa kueneza.

Ripoti inakiri kuwa mafanikio haya bado ni hatarini, na changamoto si tena kutambua suluhisho bali ni kuzifikisha kwa kasi na ukubwa unaohitajika. Inaomba mabadiliko ya kimfumo katika mifumo ya nishati, chakula na fedha, na kusisitiza kwamba serikali, biashara, mashirika na jamii zote zinahitaji kushiriki. Lakini msingi wa kukuza mabadiliko haya ni kwanza kukubali kwamba ugawaji wa sasa wa fedha yenyewe ni sehemu ya tatizo: trilioni za dola zinazotiririka kila mwaka kwenye uharibifu wa asili zinafanana na chaguo za kisiasa zilizosimamiwa, na pia zinafanana na mgawanyo halisi wa nguvu katika minyororo ya uzalishaji wa kimataifa.

Maoni

0

Bado hakuna maoni. Anzisha mjadala.