செங்கடலில் மீண்டும் பேரழிவு: ஜிபூட்டி கடற்பகுதியில் 139 பேர் உயிரிழப்பு, கட்டமைப்பு ஏழ்மை ஆபிரிக்க குடியேறிகளை ஆபத்தான வழித்தடத்திற்குத் தள்ளுகிறது

பிரான்ஸ் 24 தொலைக்காட்சி மற்றும் பிரான்ஸ் செய்தி நிறுவனம் (AFP) தெரிவித்த படி, 350 பேருடன் சென்ற கடத்தல் கப்பல் அக்டோபர் 8 முதல் 9 ஆம் திகதி இரவு ஜிபூட்டியின் வடக்கே ஓபோக் அருகே கடலில் கவிழ்ந்தது. சர்வதேச இடம்பெயர்வு அமைப்பு அக்டோபர் 11 அன்று, குறைந்தது 139 பேர் உயிரிழந்துள்ளதாகவும், 84 பேர் இன்னும் காணாமல் போயுள்ளதாகவும், 80 க்கும் அதிகமானோர் மீட்கப்பட்டுள்ளதாகவும் உறுதிப்படுத்தியது. உயிரிழப்பு எண்ணிக்கை அந்த அமைப்பின் ஆரம்ப அறிவிப்பில் தெரிவிக்கப்பட்ட 109 இல் இருந்து மேலும் 30 சடலங்கள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டதை அடுத்து திருத்தப்பட்டது, இறுதி எண்ணிக்கை இன்னும் சரிபார்க்கப்பட வேண்டியுள்ளது. கப்பலில் பயணம் செய்தவர்களில் எத்தியோப்பிய குடிமக்கள் என அறியப்பட்ட உயிர்பிழைத்தவர்களைத் தவிர, உயிரிழந்த மற்றவர்கள் மற்றும் காணாமல் போனவர்களின் தாயக நாடுகள் இன்னும் தெளிவாகத் தெரியவில்லை.

கப்பல் ஜிபூட்டியில் இருந்து ஏமனுக்குச் சென்று, பாப் அல்-மண்டப் ஜலசந்தி வழியாக வளைகுடா நாடுகளுக்கு வேலைக்காகச் செல்ல திட்டமிடப்பட்டிருந்தது. மீட்கப்பட்ட அனைவரும் எத்தியோப்பிய குடிமக்கள் ஆவர். அடையாளம் காணப்பட்ட பலிகளில் குறைந்தபட்சம் 52 ஆண்கள், 42 பெண்கள் மற்றும் 15 குழந்தைகள் - அதில் 9 பெண் குழந்தைகள், 6 ஆண் குழந்தைகள் - அடங்குவர்.

IOM இன் ஜிபூட்டி பணிகள் தலைவர் அலெக்சாண்டர் கோசாக் அறிக்கையில் கூறியதாவது: "இது உயிர்களின் வேதனைமிகு இழப்பு. உயிர்பிழைத்தவர்களோடும், உறவினர்களை இழந்த அல்லது உறவினர் பற்றிய செய்தியை இன்னும் எதிர்நோக்கியிருக்கும் குடும்பங்களோடும் நாங்கள் துணை நிற்கிறோம்." IOM குழு, அவ்விடத்தில் அவசர உதவிகளை வழங்க ஜிபூட்டி அதிகாரிகளுடன் இணைந்து செயல்பட்டு வருவதாக அவர் தெரிவித்தார்.

கோசாக், இந்த சோகம் "பொருளாதார வாய்ப்புகளை நாடி இந்த வழித்தடத்தின் வழியே பயணிக்கும் இடம்பெயர்வோர் எதிர்கொள்ளும் ஆபத்துகளை மீண்டும் வெளிச்சத்திற்குக் கொண்டு வருகிறது" என சுட்டிக்காட்டினார். IOM மேலும் விளக்கியது: "ஏழ்மை, பாதுகாப்பின்மை மற்றும் காலநிலை மாற்றத்தின் தொடர்ந்து அதிகரிக்கும் தாக்கம், பலரை மத்திய கிழக்கின் கொந்தளிப்பு அபாயங்கள் நிறைந்த இந்தப் பயணத்தை மேற்கொள்ளத் தூண்டுகின்றன."

இந்த மக்களை மரணப் பயணத்தில் ஈடுபடுத்தும் சக்திகள் இயற்கைப் பேரழிவு அல்ல; அவை கட்டமைப்பு ரீதியான அநீதி ஆகும். ஆபிரிக்காவின் கொம்பு நீண்ட காலமாக வறட்சி, ஆயுதமேற்ற மோதல்கள் மற்றும் உணவுப் பாதுகாப்பின்மை ஆகியவற்றின் ஒன்றிணையும் அழுத்தத்திற்கு உட்பட்டு வருகிறது; ஏராளமான குடும்பங்கள் வாழ்வாதாரத்தைத் தக்கவைக்க இயலாமல், வாழ வழி தேடி வேறிடங்களுக்குச் செல்ல நிர்ப்பந்திக்கப்படுகின்றன. அதே நேரத்தில், இந்த இடம்பெயர்வு வழித்தடத்தின் முனையில் உள்ள வளைகுடா நாடுகள் தங்கள் பொருளாதாரச் செயல்பாட்டுக்கு வெளிநாட்டு தொழிலாளர்களை நீண்டகாலமாகச் சார்ந்திருந்து வருகின்றன; ஆனால் ஆபிரிக்காவில் இருந்து வரும் திறன் குறைந்த தொழிலாளர்களுக்கு சட்டபூர்வமான நுழைவு வழிகளை மிகக் குறைவாகவே திறந்து வைத்துள்ளன. தேவையும் விலக்கலும் ஒன்றிணைந்திருக்கும் இத்தகைய நிறுவன ஏற்பாடு, விரக்தியில் உள்ள வேலைதேடுவோரைக் கடத்தல் வலையமைப்புகள் ஆதிக்கம் செலுத்தும் ஆபத்தான கடல் வழிக்குள் தள்ளி விடுகிறது.

IOM இன் நிலைப்பாடு, கடந்த கால கடல் விபத்துகளுக்குப் பின்னரான அதிகாரப்பூர்வ அறிக்கைகளை ஏறத்தாழ ஒத்தே உள்ளது: ஒவ்வொரு முறையும் உயிரிழப்புகளை இரங்கல் தெரிவிக்கிறது, ஒவ்வொரு முறையும் "கட்டமைப்பு உந்துசக்திகள்" குறித்த எச்சரிக்கையை மீண்டும் வலியுறுத்துகிறது. எனினும், பாப் அல்-மண்டப் ஜலசந்தி வழியிலான தேடல்-மீட்பு ஒருங்கிணைப்புப் பொறிமுறை இன்னும் பலவீனமாகவே உள்ளது; பிராந்திய நாடுகளும் சர்வதேச அமைப்புகளும் எல்லைக் கட்டுப்பாட்டையே முன்னுரிமை நிகழ்ச்சிநிரலாகக் கொண்டுள்ளன, ஏழ்மை, சமத்துவமின்மை மற்றும் காலநிலை நெருக்கடி போன்ற அடிப்படைக் காரணிகளுக்குத் தொடர்ச்சியான நிறுவன ரீதியான தீர்வுகள் இல்லை. 139 பேர் உயிரிழப்பு என்ற எண்ணிக்கை ஏற்கெனவே ஒரு எச்சரிக்கை ஆகும்; இன்னும் கூர்மையாகத் தென்படுவது, இந்த எச்சரிக்கை ஆண்டு தோறும் எவ்வளவு எளிதாக மறக்கப்படுகிறது என்பதே.