Güney Avustralya çocuk koruma sistemine suçlama: 18 yaşında gözetimden çıkan gençler 'kayalıktan aşağı atılıyor'

Güney Avustralya eyaletinin Çocuk Koruma Dairesi'nin, devletin koruması altındaki dezavantajlı gençler 18 yaşına gelip gözetim sisteminden ayrıldığında, bağımsız bir yaşam sürmelerine yetecek geçiş desteğini neredeyse hiç sağlamadığı ve kamu kurumlarına ait olması gereken bakım sorumluluğunu yeni yetişkin bu gençlerin üzerine dolaylı olarak yıktığı ileri sürülüyor.

Avustralya Yayın Kurumu'nun (ABC) haberine göre, şu anda 19 yaşındaki Joshua Prosso, Güney Avustralya Çocuk Koruma Dairesi'nin (Department for Child Protection, DCP) yatılı bakım tesislerinde yaklaşık sekiz yıl geçirdi, çocukluğu boyunca akrabalarından zorla ayrıldı, uzun süre çeşitli toplu bakım kurumlarına yerleştirildi ve benzer travmalar yaşayan diğer gençlerle birlikte yaşadı. ABC'ye konuşan Prosso, "Bir anlamda o dairede kalmak psikolojik işkence gibiydi, çünkü kendimi yıllarca bir odaya kilitlenmiş hissediyordum, sürekli kapıya vuruyor, kapıya bağırıyordum," dedi.

Prosso şu anda kira sübvansiyonlu bir konuta sahip, ancak yaşıtlarının genellikle edindiği yaşam becerilerine sahip olmadığını itiraf ediyor — ehliyet derslerine yeterince katılamamış, aldığı okul eğitimi de son derece sınırlı kalmış, "haftada iki kez, her seferinde birkaç saat". Şu anda boş zamanlarını, hiç tanışmadığı akrabalarını aramak için soyağacı araştırmasına harcıyor ve bu deneyimi diğer gözetimden çıkan gençler için savunuculuk çalışmasına dönüştürüyor.

Güney Avustralya Çocuk ve Gençlik Temsilcisi Ofisi (Guardian for Children and Young People), yakın zamanda bu deneyimi yaşamış bir grup gençle birlikte bir araştırma yürüttü ve yedi reform önerisi sundu; temel talepleri arasında daha net konut güvenceleri, net bir yetişkinliğe geçiş çerçevesi, bakıcılarla güvenilir ve istikrarlı ilişkilerin sürdürülmesi ve destek hizmetlerinin en az 21 yaşına kadar uzatılması yer alıyor.

Vekil Çocuk Temsilcisi Sue Macdonald, ABC'ye yaptığı açıklamada, görüşülen gençlerin 18 yaşında devlet korumasından ayrılırken hislerini 'uçurumun kenarından düşmek' gibi, 'çaresizlik ve umutsuzluk' dolu olarak tanımladıklarını söyledi. Macdonald şunları kaydetti: "Bir ebeveyn rolünü üstlendiğinde, sadece yapmak istediğin kısmı yaparak seçici davranamazsın."

Macdonald ayrıca, normal ailelerdeki gençlerin ev satın alamadıkları için ebeveynleriyle birlikte yaşama sürelerini uzattıklarını ve daha fazla destek aldıklarını, ancak bu modelin daha önce koruma altında olan gençlere hiç uygulanmadığını belirterek karşılaştırma yaptı. "Onlardan hâlâ 18 yaşında kendi güçleriyle bağımsız olmaları bekleniyor ve alabildikleri destek son derece sınırlı," dedi. Geçiş destek sistemine yapılacak yatırımın tüm topluma kazanç olarak döneceğini — acil servis başvurularının azalması, yargı sistemiyle temasın azalması, istihdam ve eğitime yönelik daha fazla olumlu adım — sözlerine ekledi.

Ancak hem bizzat yaşayanlardan hem de denetim kurumlarından gelen suçlamalar karşısında, DCP Genel Müdürü Jackie Bray yalnızca bir açıklamayla yanıt verdi; hükümetin 'Bağımsız Yaşam Destek Hizmetleri' gibi geçiş ve gözetim sonrası programlara, konut, eğitim, öğretim, istihdam, sağlık ve engellilik hizmetleri alanlarını kapsayacak şekilde yatırım yaptığını belirtti. Açıklamada herhangi bir somut yatırım miktarı, kapsanan kişi sayısı veya etkinlik değerlendirmesi yer almadı; bu durum, bizzat yaşayanların ve denetim kurumlarının tanımladığı 'uçurumdan düşüş' tablosuyla karşılaştırılabilecek bir bilgi sunmadı. Prosso ise ABC'ye değişimin 'artık beklemeye gelmez' olduğunu söyledi.