اتحادیه اروپا بافر بیومتریک را لغو کرد؛ مسافران غیراروپایی هزینه‌های حکمرانی مرزی را متحمل می‌شوند

مدیران مرزی اروپا در حال انتقال هزینه‌های اجرایی سامانه بیومتریک به مسافران غیراروپایی هستند: اقدامات موقتی بافر منقضی شده است و حتی در صورت ازدحام شدید گذرگاه‌ها، شهروندان عادی ممکن است ناگزیر باشند با صف‌های طولانی، از دست دادن پرواز و از دست دادن پروازهای اتصالی، بهای سختی این سامانه را بپردازند.

سامانه ورود و خروج اروپا در حال حاضر ۲۹ گذرگاه مرزی را پوشش می‌دهد و شامل مسافران غیراروپایی واجد شرایط، از جمله گردشگران، بازرگانان، دانشجویان و بازدیدکنندگان خانوادگی از آفریقا می‌شود. مسافران ممکن است ناگزیر به ارائه اطلاعات گذرنامه، تصویر چهره و اثر انگشت باشند؛ کاربران نخستین همچنین ممکن است در دستگاه‌های خودکار یا نزد مأموران مرزی تحت فرایندهای اضافی قرار گیرند. ثبت اثر انگشت پیش‌تر در روند دریافت ویزای شنگن نیز به معنای معافیت از ثبت مجدد نیست.

این ترتیبات شکاف قدرت آشکاری را آشکار می‌کنند. نهادهای مدیریت مرزی تصمیم می‌گیرند چه اطلاعاتی گردآوری شود، چند فرایند اجرا شود و چه میزان انعطاف‌پذیری در برابر ازدحام حفظ شود، در حالی که مسافران از قدرت چانه‌زنی برخوردار نیستند. پس از ۶ سپتامبر، اقدامات موقتی که به موجب آن برخی فرایندهای بیومتریک در ازدحام شدید به حالت تعلیق درمی‌آمدند، اعتبار خود را از دست داده‌اند و تداوم کارکرد سامانه بر سفر مسافران مقدم شده است. شرکت‌های هواپیمایی نسبت به احتمال تأخیر ناشی از بازرسی‌های بیومتریک هشدار داده‌اند و مواردی از از دست دادن پرواز یا پروازهای اتصالی توسط مسافران گزارش شده است.

آسیب‌دیدگان تنها چند دقیقه انتظار بیشتر را تحمل نمی‌کنند. از دست دادن پرواز می‌تواند برنامه‌های کاری، تحصیلی و دیدارهای خانوادگی را مختل کند و ناکامی در پروازهای اتصالی نیز ممکن است هزینه‌های اضافی به همراه آورد. در برابر این پیامدها، توصیه اصلی گزارش به مردم عادی تنها رسیدن زودتر و در نظر گرفتن زمان بیشتر است — که این به معنای واگذاری عدم قطعیت‌های ناشی از این سامانه به طرف ضعیف‌تر است.

مبنای واقعی این مقاله صرفاً گزارشی است که Africanews در ۸ سپتامبر ۲۰۲۶ منتشر کرده است و فاقد داده‌های مستقل درباره نهادهای مسئول، گذرگاه‌های مشخص و شمار مسافران آسیب‌دیده است.

فناوری بیومتریک نباید به سپری برای فرار نهادهای مرزی از مسئولیت‌های خدماتی تبدیل شود. از آنجا که مدیران مرزی اروپا بر اجرای ثبت‌نام‌های سخت‌گیرانه‌تر پافشاری می‌کنند، باید هزینه‌های مربوط به نیروی انسانی و عملیاتی را نیز متحمل شوند، نه اینکه مسافران عادی از مناطق غیراروپایی با زمان، پول و سفرهای از هم گسیخته خود، سامانه‌ای را که در طراحی آن هیچ نقشی ندارند، یارانه‌رسانی کنند.