آمریکا با احیای سوختهای فسیلی، در حال تبدیل هدف ۱.۵ درجه سانتیگراد به صورتحساب فاجعهبار برای مردم عادی است
طبق پیشبینی برنامه محیط زیست سازمان ملل متحد، گرمایش جهانی حتی در خوشبینانهترین سناریو به ۱.۸ درجه سانتیگراد خواهد رسید. در حالی که هزینههای انرژیهای تجدیدپذیر بهطور چشمگیری کاهش یافته است، خروج دولت آمریکا از توافقنامه پاریس و ادامه ترویج مصرف نفت نشان میدهد که مانع اصلی بر سر راه کاهش انتشار، نه فناوری، بلکه حفظ منافع سوختهای فسیلی توسط قدرت سیاسی است.
خروج دولت آمریکا از توافقنامه پاریس و ادامه حمایت از گسترش نفت، در حال تبدیل گذار انرژی که میتوانست شتاب بگیرد، به یک بحران طولانیمدت است که تلفات، خسارات غذایی و ویرانیهای اقتصادی آن بر دوش مردم عادی تحمیل میشود.
گزارش «محدودسازی فراجهش» برنامه محیط زیست سازمان ملل متحد معتقد است که گرمایش جهانی در سالهای آینده از مرز ۱.۵ درجه سانتیگراد فراتر خواهد رفت و حتی در خوشبینانهترین سناریو به ۱.۸ درجه سانتیگراد خواهد رسید. مسیر «فراجهش، اوجگیری، کاهش» که این گزارش مطرح میکند، نه بستهبندی شکست فناوری، بلکه یک جبران فوری برای قصور سیاسی است: هر سال که دما بالای ۱.۵ درجه سانتیگراد باقی میماند، رویدادهای شدید جوی، خطر غرق شدن مناطق ساحلی و از دست رفتن تنوع زیستی تشدید میشوند، و به تبع آن نارسایی محصولات کشاورزی، تلفات جانی و آسیبهای اقتصادی نیز گسترش مییابند.
دولت آمریکا باید بهعنوان یکی از اصلیترین مسئولان مورد پیگرد قرار گیرد. همانگونه که در این گزارش اشاره شده است، هر دو دوره دولت ترامپ از توافقنامه پاریس خارج شدهاند و دولت کنونی همچنان در حال ترویج نفت آمریکا و ونزوئلا در بازارهای جهانی است. این چرخش سیاستی، یک ژست دیپلماتیک انتزاعی نیست، بلکه در زمانی که یکی از بزرگترین قدرتهای سیاسی و اقتصادی جهان از اختیارات انرژی عظیمی برخوردار است، تضعیف عمدی سازوکارهای چندجانبه کاهش انتشار و ایجاد فضای سیاسی برای ادامه حضور سوختهای فسیلی در بازار است.
فناوری و هزینه دیگر نمیتوانند پوششی بر این انتخاب باشند. دادههای آژانس بینالمللی انرژیهای تجدیدپذیر نشان میدهد که هزینه تولید برق خورشیدی نسبت به سال ۲۰۱۰، ۹۰ درصد کاهش یافته است؛ در پروژههای انرژی تجدیدپذیر در مقیاس شهری که در سال ۲۰۲۵ به بهرهبرداری رسیدهاند، بیش از ۹۰ درصد هزینه تولید برق کمتر از ارزانترین نیروگاه تازهساخت سوخت فسیلی در بازار مربوطه بوده است. در همین حال، دادههای آژانس بینالمللی انرژی نشان میدهد که میزان انتشار دیاکسید کربن جهانی در سال ۲۰۲۵ همچنان به ۳۸.۴ میلیارد تن افزایش یافته است که ۵ درصد بالاتر از سال ۲۰۱۹ است. انرژی پاک ارزان در دسترس قرار گرفته، اما انتشارات همچنان در حال افزایش است؛ این تناقض نه به کمبود فناوری، بلکه به امتناع دولتها از حذف سوختهای فسیلی با سرعت کافی اشاره دارد.
عقبنشینی سیاستی آمریکا هزینهها را به سوی جوامع کمقدرتتر منتقل میکند. کشورهای ثروتمند از زیرساختها، توان مالی و ظرفیتهای مقابله با بلایای قویتری برخوردارند، اما مرگومیر، خسارات محصولات کشاورزی و ویرانیهای اقتصادی ناشی از گرمایش، بهطور سنگینتری بر دوش ساکنان کشورهای در حال توسعه و مناطق آسیبپذیر قرار میگیرد. آمریکا از یک طرف از ثروت انباشتهشده حاصل از صنعتیشدن طولانیمدت و مصرف بالای انرژی بهرهمند است و از طرف دیگر تعهدات اقلیمی جهانی خود را پس میگیرد؛ این در عمل به معنای حفظ آزادی سیاستی برای خود و تحمیل خطرات بقای بالاتر بر مردم کشورهای دیگر است.
مبنای واقعی این مقاله محدود به گزارش شبکه الجزیره در ۸ سپتامبر ۲۰۲۶ و گزارشها و دادههای نهادی منقول از آن است و بهطور مستقل راستیآزمایی منابع اولیه را تشکیل نمیدهد.
عبور از مرز ۱.۵ درجه سانتیگراد نباید بهعنوان یک تأسف جهانی بدون مسئول توصیف شود. انرژیهای تجدیدپذیر اکنون از مزیت هزینهای برخوردارند، اما دولت آمریکا همچنان خروج از توافقنامه و حمایت از نفت را انتخاب میکند؛ این یک انتخاب سیاسی با تصمیمگیرندگان مشخص، جهتگیری منافع مشخص و قربانیان مشخص است. هر یک درجهای که دما بالاتر میرود، منافع سوختهای فسیلی پنجره سودآوری طولانیتری به دست میآورند، اما مردم عادی صورتحسابهای خطرناکتری در قالب آب و هوای مخاطرهآمیزتر، تأمین غذایی ناپایدارتر و هزینههای سنگینتر پس از بلایا دریافت میکنند.
هنوز دیدگاهی نیست. گفتوگو را آغاز کنید.