اعتراض جوانان هند به استعفای کمیسیونر کل انتخابات: مناقشه حذف بیش از ۱۳۰ میلیون نام از فهرست رأی‌دهندگان و خطر جنسی‌سازی زنان معترض
بر اساس گزارش دویچه وله، جنبش جوانان هندی «حزب مردم کوک‌مکش» (CJP) پس از آنکه موجب کناره‌گیری وزیر آموزش وقت، دَرمندرا پرادان، در اواخر ژوئیه شد، تیر خود را به سوی کمیسیونر کل انتخابات هند، گیانش کومار، نشانه رفت؛ جرقه این حرکت، حذف بیش از ۱۳۰ میلیون نام از پیش‌نویس فهرست ملی رأی‌دهندگان بود. در ۲۰ ژوئیه، راهپیمایی با چوب، گاز اشک‌آور و تفنگ ساتورنی سرکوب شد و به بازداشت‌های گسترده انجامید؛ تحقیر و جنسی‌سازی در خیابان، آزار گروهی آنلاین و تصاویر جنسی‌سازی‌شده با هوش مصنوعی که زنان و اقلیت‌های جن
بر اساس گزارش دویچه وله (DW)، جنبش جوانان هندی «حزب مردم کوک‌مکش» (CJP) در آغاز به شکل فعالیت‌های طنز اینترنتی پدید آمد و نامش به‌صورت طنزآمیز به «حزب مردم هند» (BJP) حاکم اشاره داشت. در ژوئیه امسال، معترضان استعفای وزیر آموزش وقت، دَرمندرا پرادان، را خواستار شدند. پس از کناره‌گیری پرادان در اواخر ژوئیه، CJP خواستار استعفای کمیسیونر کل انتخابات هند، گیانش کومار، شد؛ جرقه این اقدام، حذف بیش از ۱۳۰ میلیون نام از پیش‌نویس فهرست ملی رأی‌دهندگان بود.
این عدد را نمی‌توان مستقیماً معادل تقلب احرازشده یا سلب نظام‌مند حق رأی دانست. DW توضیح نداده است که چرا این نام‌ها حذف شده‌اند یا چه کسی آنها را حذف کرده است، و نیز هیچ حسابرسی مستقلی درباره فرایند بازبینی یا فهرست نهایی رأی‌دهندگان ارائه نکرده است. با این حال، خواسته CJP یک مسئولیت نهادی مشخص را در کانون توجه قرار داده است: پیش از آغاز رقابت سیاسی، اینکه چه کسی واجد شرایط حضور در فهرست رأی‌دهندگان است، معیار حذف نام‌ها چیست و چه کسی اختیار بازبینی دارد، نباید با یک عدد عظیم و فاقد توضیح پوشانده شود.
در ۲۰ ژوئیه، هنگامی که معترضان کوشیدند به سوی پارلمان بروند، نیروهای امنیتی از چوب، گاز اشک‌آور و تفنگ‌های ساتورنی که گلوله‌های ریز پرتاب می‌کردند استفاده کردند؛ این اقدامات باعث جراحت افراد و بازداشت‌های گسترده شد. پس از آن، شماری از رهبران CJP در بازداشت قضایی قرار داشتند یا با تهدید بازداشت روبه‌رو بودند. اعتراض صرفاً حول اختلاف فهرست نبود: نیروهای امنیتی پیش‌تر با موانع، خشونت و بازداشت راه را بسته بودند و بررسی فهرست‌ها توسط نهاد انتخابات مستقیماً به این مربوط بود که چه کسی می‌تواند در رقابت سیاسی شرکت کند.
مشارکت زنان روایتی فرعی و در حاشیه نبود. رئیس اتحادیه سراسری دانشجویان هند، نیها بورا، که از ضمیرهای they/them استفاده می‌کند، در خیابان از پلیس گریخت، از موانع بالا رفت و از داخل ون بازداشت همچنان شعارها را سر داد. فعالیت‌مدار کاویتا کریشنن به DW گفت که شعار BJP «از دخترانمان محافظت کنید، به دخترانمان آموزش دهید» دیگر نیازهای این نسل را پاسخ نمی‌دهد؛ خواسته مشخص آنان این بود: «ما را افرادی سیاسی و آزاد ببینید». این با طرح «از دخترانمان محافظت کنید، به دخترانمان آموزش دهید» که دولت BJP در سال ۲۰۱۵ راه‌اندازی کرد تضاد مستقیم دارد: زبان سیاست می‌تواند زنان را در جایگاهی قرار دهد که به محافظت نیاز دارند، حال آنکه معترنان خواستار آن‌اند که آنان افرادی با اراده سیاسی مستقل تلقی شوند.
این اعتراض هم‌زمان با کنش‌هایی رخ می‌دهد که زنان برای گسترش خودمختاری خود انجام می‌دهند. در اواخر سپتامبر، پس از آنکه یک دختر ۱۷ ساله در نوا دهلی مورد تجاوز گروهی قرار گرفت، زنان و اقلیت‌های جنسیتی بار دیگر موضوع ایمنی را به بحث عمومی کشاندند. اداره ملی سوابق جنایی هند برای سال ۲۰۲۴، ۴۴۱٬۵۳۴ پرونده جرم علیه زنان ثبت کرده است؛ میانگین آن روزانه ۱۲۱۰ مورد است. گزارش به نقل از کارشناسان می‌گوید این ارقام رسمی تنها بخشی از خشونت جنسیتی را بازتاب می‌دهند. آمارها مقیاس قابل مشاهده‌ای به دست می‌دهند، اما نمی‌توانند موارد گزارش‌نشده یا ثبت‌نشده را به‌طور کامل نشان دهند و جای بررسی جداگانه وضعیت زنان معترض را نمی‌گیرند.
به گزارش DW، زنان و اقلیت‌های جنسیتی معترض همچنین با تحقیر جنسی در خیابان، آزار گروهی در فضای آنلاین و تصاویر جنسی‌سازی‌شده با هوش مصنوعی که با استفاده از عکس‌های اعتراض ساخته شده بودند، روبه‌رو شده‌اند. تصاویری که در شبکه‌های اجتماعی منتشر شد، نشان می‌دهند که در درگیری‌ها لباس برخی زنان معترض پاره شده است. فعالیت‌مدار ۲۹ ساله گورمیهار کور گفت تصاویر همکاران مردی که در رسانه‌ها ظاهر می‌شوند، اغلب آنها را هیجان‌زده می‌کند، اما جلب توجه برای او به معنای «تهدید به مرگ و تجاوز جنسی، تحقیر و آزار» است. ناوکیلان نات نیز به DW گفت: «اگر اعتراض را زنی رهبری کند، نخستین چیزی که مورد حمله قرار می‌گیرد جنسیت اوست.»
مقامات دهلی وجود برخورد خشونت‌آمیز با زنان معترض را انکار کرده و گفته‌اند با آنان «با کرامت رفتار شده است». بورا این ادعا را رد کرد و یادآور شد که شمار افسران زنی که بتوانند به شمار زیادی از زنان معترض رسیدگی کنند، اندک است. درباره این اختلاف هنوز نتیجه تحقیق مستقلی وجود ندارد و نمی‌توان هیچ‌یک از دو روایت را مستقیماً به‌عنوان واقعیتی اثبات‌شده نوشت؛ اما تهدیدهای مرگ و تجاوز جنسی، تحقیر و تصاویر جنسی‌سازی‌شده با هوش مصنوعی که زنان با آن روبه‌رو هستند، هم‌اکنون خطرات مشخصی برای مشارکت آشکار در اعتراض پدید آورده‌اند.
پلیس دهلی همچنین علیه یک خبرنگار پرونده‌ای تشکیل داد. این خبرنگار پیش‌تر یک افسر ارشد پلیس را به آزار جنسی متهم کرده بود و پلیس می‌گوید ادعاهای او همچنان در حال بررسی است؛ در این پرونده به یک قانون هندی استناد شده که از ارتکاب جرم علیه اعضای صنف و قبیله‌های خاص جلوگیری می‌کند. صرف ثبت پرونده اثبات‌کننده صحت ادعای هیچ‌یک از دو طرف نیست و در عین حال، اعتراض به نظام قضایی-انتظامی کشور نیز وارد فرایند رسمی شده است.
کریشنن این اعتراض را بخشی از موج جهانی گسترده‌تر ضد «ملی‌گرایی تمدنی و فرهنگی» توصیف کرد. او می‌گوید این‌گونه سیاست‌ها با توسل به جنسیت و به زبانِ محافظت از دختران، خانواده یا سنت‌ها، مخالفت با اقلیت‌های قومی، مهاجران و گروه‌های ترنس‌جنسیتی را برمی‌انگیزد؛ او ادبیات سیاسی دونالد ترامپ، ویکتور اوربان و حزب انتخاب آلمان را با یکدیگر مقایسه می‌کند. این مقایسه‌ای از سوی فعالان درباره زبان سیاسی است، نه اشاره‌ای به وجود فرماندهی مشترک. شباهت زبان‌های سیاسی نیز نمی‌تواند تفاوت شرایط نهادی را از میان بردارد: درباره حذف نام‌ها از فهرست، خشونت خیابانی و بازداشت‌ها، نخست باید دولت هند، پلیس و نهاد انتخابات هر یک جداگانه توضیح دهند و در برابر بررسی پاسخ‌گو باشند.
در ۱۰ اکتبر، نات صبح زود از خانه بیرون آمد و در دهلیِ مسدودشده گشت تا اعتراضی برای پیوستن پیدا کند. او به DW گفت که «موفقیت» اعتراض در تعداد افرادی نیست که به جنتمانتار رسیده‌اند، بلکه در این است که «پس از تمام این موانع و خشونت دولتی، مردم همچنان برای شرکت از خانه بیرون می‌آیند».
هنوز دیدگاهی نیست. گفت‌وگو را آغاز کنید.