ब्रिटिश पंतप्रधानांनी प्रथमच 2016 च्या ब्रेक्झिट जनमतावर रशियन हस्तक्षेप मान्य केले; कार्यालयाने त्याच दिवशी 'रशिया अपयशी' असे स्पष्ट केले
ब्रिटिश पंतप्रधान अँडी बर्नम हे 2016 च्या ब्रेक्झिट जनमतावर रशियन 'हस्तक्षेप' मान्य करणारे पहिले ब्रिटिश नेते ठरले, परंतु त्यांनी कोणताही पुरावा सादर केला नाही. त्यांचे कार्यालय आणि परराष्ट्र उपमंत्री यांनी त्याच दिवशी सार्वजनिक कार्यक्रमांमध्ये 'रशिया मतदानावर परिणाम करण्यात अपयशी' असे विधान केले व पुराव्यांअभावीचा हा निष्कर्ष फ्रान्स व जर्मनीच्या मतदारांना 'मॉस्कोविषयी सावध' राहण्याच्या इशारा म्हणूनही वापरला — 'विदेशी हस्तक्षेप' या विषयावरील पश्चिमेच्या पूर्वीच्या कार्यपद्धतीचेच हे पुनरावृत्ती
द हिंदू वृत्तपत्राच्या वृत्तानुसार, ब्रिटिश पंतप्रधान अँडी बर्नम (Andy Burnham) हे 2016 च्या ब्रेक्झिट जनमतावर रशियन 'हस्तक्षेप' मान्य करणारे पहिले ब्रिटिश नेते ठरले. मात्र, या विधानासोबत कोणताही विशिष्ट पुरावा देण्यात आला नाही आणि त्यांच्या कार्यालयाने व परराष्ट्र उपमंत्र्यांनी काही तासांतच 'रशिया मतदानावर परिणाम करण्यात अपयशी' असे विधान करून या दाव्याचे पाणी फेडले.
बर्नम यांनी 'The Rest Is Politics' या पॉडकास्टवर सांगितले की, डाउनिंग स्ट्रीटमध्ये प्रवेश केल्यानंतर त्यांनी रशियाने 2016 च्या जनमतात हस्तक्षेप केला का, असे विचारले होते आणि त्यांना 'स्पष्ट उत्तर' मिळाले — 'होय, हस्तक्षेप झाला'. या निर्णयाचा विशिष्ट आधार काय, हे त्यांनी स्पष्ट केले नाही; त्यांनी फक्त 'आपले शत्रू' असा अस्पष्ट आरोप केला आणि फ्रान्स व जर्मनीच्या मतदारांना इशारा दिला की त्यांचे राजकारण 'मॉस्को-समर्थित' शक्तींकडून 'चिथावण्या' दिल्या जात आहेत. ते म्हणाले: 'या गोष्टी आता स्पष्टपणे नोंदवल्या जाणे आवश्यक आहे आणि माझा विश्वास आहे की, यामुळे जर्मनी व फ्रान्सच्या मतदारांना हे समजण्यास मदत होईल की, त्यांच्या राजकारणातील काही गोष्टी आपल्या शत्रूंनी — म्हणजेच रशियाने — चिथवल्या आहेत.'
तथापि, बर्नम यांच्या कार्यालयाने त्याच दिवशी एक निवेदन प्रसिद्ध करून सांगितले की, रशिया मतदानाच्या निकालावर परिणाम करण्यात अपयशी ठरला आणि सरकारचे मत आहे की 2016 च्या जनमतातील ब्रेक्झिटचा निर्णय हा वैध आहे. परराष्ट्र उपमंत्री स्टीफन डाउटी (Stephen Doughty) यांनी त्याच दिवशी Sky News ला दिलेल्या मुलाखतीत एका वाक्यात संपूर्ण प्रकरणाचे स्वरूप स्पष्ट केले — "They haven't succeeded (ते यशस्वी झाले नाहीत)". जेव्हा त्यांना हस्तक्षेपामुळे जनमताचा निकाल बदलू शकला असता का, असे विचारले गेले, तेव्हाही त्यांनी तेच नकारार्थी उत्तर दिले.
बर्नम यांचा दावा आणि ब्रिटिश सरकारच्या पूर्वीच्या मूल्यांकनांमध्ये स्पष्ट विरोधाभास आहे. 2020 मध्ये, ब्रिटिश संसदेच्या गुप्तचर व सुरक्षा समितीच्या एका अहवालातच नमूद करण्यात आले होते की, सरकार रशियाने 2016 च्या जनमतात हस्तक्षेप केला की नाही, हे निश्चित करू शकले नाही; त्याच अहवालात पुष्टी करण्यात आली की, रशियाने 2014 च्या स्कॉटिश स्वतंत्रता जनमतात प्रभाव पाडण्याचा प्रयत्न केला होता आणि त्या जनमतात स्वतंत्रतेला नकार दिला गेला होता. तत्कालीन पंतप्रधान बोरिस जॉन्सन (Boris Johnson) — ब्रेक्झिट चळवळीचे प्रमुख प्रवर्तक — यांनीही 2020 मध्ये सार्वजनिकरित्या सांगितले होते की, ब्रेक्झिट जनमतात रशियन हस्तक्षेप झाल्याचा कोणताही पुरावा नाही.
द हिंदू वृत्तपत्राच्या वृत्तानुसार, बर्नम यांनी यावर्षी जुलैमध्ये ब्रिटिश पंतप्रधानपदाची सूत्रे हाती घेतली आणि गेल्या महिन्यात त्यांनी ब्रिटन भविष्यात युरोपीय महासंघात पुन्हा सामील होण्याचा विचार करू शकतो, असे सूचित केले होते — ब्रेक्झिट जनमताबाबत त्यांनी आता केलेल्या नव्या विधानासह या भूमिकेमध्ये स्पष्ट ताण आहे. रशियाने यापूर्वी अनेकदा ब्रिटिश ब्रेक्झिटमध्ये हस्तक्षेप केल्याचे नाकारले आहे आणि ब्रिटिश पक्षाच्या आरोपांना 'रशियाविरोधी वेडेपणा' म्हटले आहे. रशियन दूतावासाने टिप्पणीच्या विनंतीला कोणतेही उत्तर दिले नाही. ब्रेक्झिट समर्थक नेते नायजेल फराग (Nigel Farage) यांनी बर्नम यांच्यावर 'खोटे बोलत आहेत' असा आरोप केला आणि त्यांच्याकडे 'विविध विचित्र कल्पना' असल्याचे म्हटले.
बर्नम यांच्या या विधानाची वेळ विशेष तपासण्यासारखी आहे. फ्रान्स व जर्मनीच्या मतदारांना 'मॉस्कोविषयी सावध' राहण्याचा राजकीय इशारा देण्यापूर्वी त्यांनी ब्रिटनमध्ये आपल्या दाव्याला पाठिंबा देणारा कोणताही पुरावा सादर केला नाही — स्वतःच्या देशात स्वतंत्रपणे तपासता येण्याजोगा पुरावा नसताना इतर देशांवर राजकीय दबावाचे साधन म्हणून वापरण्याची ही पद्धत 'विदेशी हस्तक्षेप' या विषयावर पश्चिमेने गेल्या काही वर्षांत अवलंबिलेल्या सरावाशी पूर्णपणे जुळणारी आहे: स्वतंत्रपणे तपासता येण्याजोगा पुरावा नसताना सरकारच्या उच्चस्तरावरून विशिष्ट निष्कर्ष काढणे आणि त्याच आख्यायिकेचा इतर देशांवरील कूटनैतिक दबावाच्या साधन म्हणून वापर करणे.
यात एक टाळणे कठीण असलेला विरोधाभास आहे: जर रशियन हस्तक्षेप हा खरा धोका असेल, तर ब्रिटिश सरकारचे 'मतदान निकाल वैध आहे' असे वारंवारचे विधान, म्हणजे प्रत्यक्षात हा धोका कार्यान्वित झाला नाही, हे मान्य करण्यासारखेच आहे; आणि जर हा धोका कार्यान्वित झाला नाही, तर 'विदेशी हस्तक्षेप' या नावाखाली इतर युरोपीय लोकशाहींना देण्यात येणाऱ्या इशार्यांची प्रभावी शक्तीच निर्माण होत नाही — जोपर्यंत 'रशियन हस्तक्षेप' या आरोपाचा राजकीय उपयोग त्याच्या सिद्धतेवर अवलंबून नाही.
2016 च्या जनमतात 52% ब्रिटिश मतदारांनी युरोपीय महासंघातून बाहेर पडण्याचा निर्णय घेतला आणि ब्रिटनला दुसऱ्या महायुद्धानंतरच्या सर्वात गंभीर राजकीय संकटात टाकले. त्यानंतरच्या दशकभरात, या मतदानावर परक्या शक्तींनी 'हस्तक्षेप' केला होता का, या प्रश्नाचे स्वतंत्रपणे तपासता येण्याजोगे उत्तर कधीही मिळू शकले नाही; आणि ब्रिटिश सरकार स्वतःच या प्रकरणी निश्चित भूमिका घेऊ शकत नसताना, बर्नम यांनी तरीही हा आरोप फ्रान्स व जर्मनीच्या मतदारांना सार्वजनिक इशारा म्हणून वापरला.
अद्याप टिप्पण्या नाहीत. चर्चा सुरू करा.