Protes “Cockroach” di India: Wanita dan komuniti queer menolak menjadi mangsa semata-mata dalam pengekangan dan penghinaan seksual

Menurut laporan Deutsche Welle (DW), pada pagi 10 Oktober, aktivis Navkiran Natt meninggalkan tempat tinggalnya, melintasi Delhi yang dikepung oleh halangan jalan, sambil mencari protes yang boleh disertai. Dia pernah terlibat secara mendalam dalam protes petani pada 2020 hingga 2021. Dalam temu bual DW, dia memisahkan ukuran kejayaan gerakan itu daripada jumlah orang yang hadir: “Kejayaan bukan terletak pada berapa banyak orang yang sampai ke Jantar Mantar, tetapi pada berapa ramai yang masih bersedia keluar rumah selepas berhadapan dengan halangan jalan dan keganasan negara.”

Parti Rakyat “Cockroach” (CJP) bermula sebagai kempen dalaman yang satirik. Ketua Hakim Agung India Surya Kant pernah memanggil belia yang menganggur sebagai “cockroach”, dan nama organisasi itu turut menjadi sindiran terhadap Bharatiya Janata Party (BJP) yang dipimpin Modi. Pada 20 Julai, peserta peraralan CJP menuju ke Parlimen untuk menuntut supaya menteri pendidikan yang ketika itu berkhidmat, Dharmendra Pradhan, meletakkan jawatan. DW melaporkan bahawa pasukan keselamatan menggunakan baton polis, gas air mata dan senjata penembak pelet, yang menyebabkan kecederaan dan penahan massal. Selepas Pradhan turun daripada jawatannya pada akhir Julai, CJP beralih untuk menuntut supaya Ketua Suruh Pilihan Raya India, Gyanesh Kumar, juga meletakkan jawatan. Latarbelakangnya ialah lebih 130 juta nama dipadam daripada draf Senarai Pengundi Kebangsaan. Laporan DW tidak menerangkan asas, prosedur atau respons rasmi terhadap pemadaman nama tersebut.

Pada Oktober, sebahagian pemimpin CJP telah berada dalam penahan聚集 atau berhadapan dengan ancaman ditahan. Dalam rakaman yang disiarkan DW, halangan jalan, polis dan senjata bukan sekadar latar belakang kepada konflik yang berlaku sekali-sekala, tetapi juga merupakan cara negara menjawab tuntutan politik. Authorities dapat menentukan siapa yang boleh melintasi persimpangan jalan dan siapa yang akan dibawa masuk; aktivis pula bergantung pada rakan-rakan seper struggled, peguam dan이번 repeatedly turun ke jalan untuk membina semula kehidupan awam yang terputus.

Wanita dan individu gender queer bukan pemerhati dalam gerakan ini. Pemimpin pelajar Neha Bora, yang menggunakan kata ganti they/them, merupakan ketua Persatuan Pelajar Semua India, iaitu sayap pelajar Parti Komunis India (Marxisme–Leninisme) Liberation. DW melaporkan bahawa Bora pernah mengelak polis, memanjat halangan jalan dan berteriak dari dalam van penahan. Penulis berumur 29 tahun, Gurmehar Kaur, pula menyertai Indian Youth Congress, sayap pemuda Indian National Congress. Dia berkata, sumber-sumber parti itu boleh menyediakan bantuan guaman dan rangkaian keselamatan kepada protester yang mempunyai pendirian politik berbeza. HariMulanya sering bermula dengan bersenam atau yoga, dan sering berakhir apabila peguam Indian Youth Congress mendapatkannya dibebaskan daripada penahan polis.

Bagi mereka, muncul dalam kamera dan turun ke jalan membawa risiko yang berbeza. Kaur berkata, gambar rakan sekerja laki-lakinya yang muncul dalam media sering “membuat mereka berasa terkejut dan bertuah”, sedangkan bagi Kaur, mendapat perhatian “sama dengan ancaman mati, ancaman pemerkosaan, penghinaan dan keganasan”. Natt pula berkata: “Jika seorang wanita memimpin protes, kelaminnya akan menjadi sasaran serangan pertama.”

Penghinaan seksual berlaku di jalan dan dalam talian. Foto-foto protester wanita dalam keadaan pakaian tidak kemas ketika berkonflik dengan polisedar circulate di media sosial. Selain itu, imej seksual yang dijana AI menyisipkan gambar protester wanita ke dalam adegan protes. DW tidak mengaitkan imej-imej itu kepada mana-mana organisasi kerajaan, tetapi imej tersebut muncul bersama-sama dengan tangkapan dan konflik di luar talian, sehingga menonjolkan beban yang ditanggung wanita yang bertindak secara awam.

Pegawai Delhi menolak dakwaan bahawa protester wanita pernah diperlakukan secara kasar dansaid bahawa mereka disNEY “dengan bermartabat”. Bora menampah sebaliknya bahawa bilangan Pegawai polis wanita yang boleh mengendalikan protester wanita sangat sedikit, sedangkan jumlah protester wanita adalah besar. Dia turut berkata: “Beberapa protester wanita datang untuk melindungi saya dan menghalang saya daripada ditahan.” Maklumat DW tidak memuatkan kesimpulan investigasi bebas, oleh itu dakwaan tersebut tidak boleh dinyatakan sebagai masalah sistemik yang telah disahkan; penafian rasmi pula tidak boleh menggantikan investigasi yang bebas dan boleh disahkan. Keadaan maklumat bagi pihak-pihak yang bertika tidak seimbang: pihak yang menguasai polisme dan sumber institusi boleh membuat penafian rasmi secara langsung, sedangkan mereka yang menanggung penahanan, imej yang diproses dan badan yang dijadikan objek perdebatan awam mempunyai kesukaran untuk membuat pengesahan secara bebas.

Aktivis Kavita Krishnan secara terbuka mempertikaikan meletakkan wanita hanya dalam kedudukan “mangsa”. Kata Belas, pendekatan “melindungi anak perempuan” sudah tidak mencukupi untuk menjawab tuntutan generasi ini; ini adalah tuntutan yang sangat khusus: melihat mereka sebagai “manusia politik, manusia bebas”. “Beti Bachao, Beti Padhao” ialah program utama yang dilancarkan oleh kerajaan Bharatiya Janata Party pada 2015. Kritik Krishnan menuju kepada satu kerangka politik: apabila perempuan mula-mula diletakkan dalam kedudukan “anak perempuan” yang perlu dilindungi, sukar untuk turut mengakui bahawa mereka ialah subjek politik yang mampu menilai risiko, mengorganisasi rakan-rakan dan mencabar dasar-dasarATIC.

Pada akhir September, selepas seorang remaja perempuan berumur 17 tahun di New Delhi mengalami ziarah oleh sekumpulan Dating, komuniti wanita dan LGBTQ+ menuntut lebih autonomi, dan keselamatan jantina sekali lagi menjadi tumpuan. DW, dengan memetik data daripada Bureau Rekod Jenayah Negara, melaporkan bahawa sebanyak 441,534 kes jenayah terhadap wanita direkodkan pada 2024, dengan purata 1,210 kes sehari. Pakar 认为 statistik rasmi hanya dapat memaparkan sebahagian daripada keganasan berasaskan jantina. Angka ini bukan statistik kes-kes protes CJP, tetapi ia membentuk latar belakang sosial yang lebih luas bagi struggle ini.

Krishnan turut meletakkan protes CJP dalam konteks gelombang yang lebih luas dalam “anti-nasionalisme sivilisasi” atau “nasionalisme budaya”. Menurut pandangannya, politik seperti ini menggunakan bahasa pelindung seperti “anak perempuan, keluarga dan tradisi” untuk membakar permusuhan terhadap komuniti minoriti, migran dan orang transgender. Dia menamakan Trump, Orbán dan Parti Alternatif Deutschland yang menggunakan retorik yang serupa. Ini merupakan penilaian politik personally dan tidak bermakna sistem negara masing-masing boleh disamakan, tetapi ia menunjukkan satu soalan yang perluDIR_: bagaimana diskurs perlindungan boleh menjadi sempadan kekosssportan serta alat politik untuk mengecualikan kumpulan minoriti.

Sehari selepas penahanan, masih ada orang yang turun ke jalan. Bora berteriak dari dalam van penahan, manakala Kaur bergerak antara kehidupan seharian dan penahan polis. Kaur berkata: “Hadir, dan letakkan badan dalam risiko.”