Vijfvoudig loon en zwarte lijst: de mondiale prijs die zeelieden betalen voor de oorlogsoverloop in de Straat van Hormuz

Op de Straat van Hormuz — de cruciale flessenhals voor de mondiale oliehandel — krijgen zeelieden op vrachtschepen inmiddels een vijfvoud van hun normale loon aangeboden voordat ze willen uitvaren, op grond van het feit dat weigering hen op een zwarte lijst van de sector kan plaatsen. Volgens een bericht van NPR onthulde de algemeen secretaris van de vakbond die Indiase koopvaardijzeelieden vertegenwoordigt, Manoj Yadav, dit detail: "Niet één keer, twee keer, drie keer — om door de Straat van Hormuz te varen, krijgen ze een vijfvoudig loon."

Yadav waarschuwt dat de keuze waar de bemanningen voor staan niet vrijwillig is: "Ze kunnen op een zwarte lijst worden geplaatst." Hij beschreef de aanvalsscènes uit het rapport van het Britse maritieme handelsactiecentrum van afgelopen weekend — "kleine boten omsingelen het schip en openen het vuur met raketwerpers en zelfs vuurwapens". Volgens VN-statistieken zijn sinds het uitbreken van de Amerikaanse oorlog tegen Iran bijna 100 schepen aangevallen in de buurt van de Straat van Hormuz, met circa 24 doden tot gevolg. De verslaggeving van NPR maakte geen melding van de specifieke aanvangsdatum van deze oorlog noch van de juridische bevoegdheid.

Uit gegevens die de handelsinlichtingendienst Kpler aan NPR verstrekte, blijkt dat de oliedoorvoer door de Straat van Hormuz is hersteld tot circa 80% van het niveau van vóór de oorlog. Met andere woorden, terwijl het geweldrisico voortduurt, neemt de scheepvaartstroom weer toe — en die toename wordt ternauwernood gedragen door zeelieden uit landen in het mondiale zuiden zoals India, met loonsverhogingen en beroepsdreiging als inzet.

De Indiase koopvaardijzeelieden die Yadav vertegenwoordigt, werken grotendeels op vrachtschepen in de Perzische Golf. De extra loonfactoren op hun loonstrookjes vormen de directe prijs van de oorlogsoverloop; en de dreiging met een "zwarte lijst" legt het structurele geweld bloot dat de scheepvaartsector in de oorlogseconomie kenmerkt — werknemers die weigeren naar de oorlogszone te varen, worden gestraft door toekomstige werkgelegenheid te verliezen.

Ondertussen wijt de Amerikaanse president Trump de stijgende energieprijzen aan de oorlog tussen Rusland en Oekraïne, maar NPR wijst erop dat "de oorlog met Iran de dominante factor is achter de hoge mondiale dieselprijzen". Wanneer een oorlog past in zijn geopolitieke strategie, worden stijgende energiekosten als aanvaardbaar bijproduct beschouwd; wanneer de verantwoordelijkheid bij een tegenstander ligt, wordt dezelfde economische kost als politiek instrument ingezet.

De brandende olietankers in de Straat van Hormuz vormen de meest directe annotatie bij deze oorlog. Het Witte Huis dat tot de oorlog besloot, draagt niet de kosten van het vijfvoudige loon; de arbeiders op de dekken van het mondiale zuiden betalen wel een levenspremie voor elke oversteek.