Ameliyat Gecikmelerini Ölçütlere Yazan Tazmanya Hükümeti Sağlıkta Eşitsizliği Kurumsallaştırıyor

Tazmanya'da yaklaşık 9.500 kişi elektif cerrahi beklerken, eyalet sağlık bakanlığı yıllık hizmet planında klinik tavsiye sürelerini aşan hastaların oranı için "yüzde 30'u aşmamak" hedefi belirledi. ABC News Australia'nın haberine göre bu, hastaların en az yüzde yetmişinin ameliyatlarını zamanında almasını şart koşmak anlamına geliyor. Tazmanya hükümeti tedavi kapasitesindeki yetersizlik karşısında gecikmelerin ortadan kaldırılmasını standart haline getirmek yerine, hastaların yaklaşık üçte birinin süre aşımına uğrayabileceğini doğrudan performans kurallarına yazdı.

Bu zaten gevşetilmiş eşiğe göre bile sistem şu anda hedefin çok uzağında. ABC, bu yılın temmuz ayı verilerine dayanarak, eyalet genelinde elektif cerrahilerin yalnızca yüzde 59'unun tavsiye edilen süre içinde tamamlandığını, bunun bir yıl önceki yüzde 64'ten düşük olduğunu bildirdi. Otuz gün içinde tedavi edilmesi gereken en acil kategoride, zamanında yatışı yapılan hastaların oranı yalnızca yüzde 65. Acil hastaların üçte birinden fazlası klinik tavsiye süresi içinde tedavi edilemediğinde, "elektif" kavramı sonuçları hafifleten bir idari terim olmaktan çıkar.

Yeni 2026-2027 yıllık plan, bir önceki yıldan yaklaşık 400 az olmak üzere 21.500'den fazla elektif cerrahinin tamamlanmasını öngörüyor. ABC, eyalet bütçesine dayanarak federal ek ödeneğin Tazmanya'nın sağlık fonlarını dört yıl içinde yüzde 8 artıracağını bildirdi; bu arada eyalet hükümeti sağlık bakanlığından aynı dönemde 702 milyon Avustralya doları tutarında verimlilik kesintisi bulmasını istedi. Mevcut materyaller bu bilgilere dayanarak belirli bir net yatırımı hesaplamaya ya da söz konusu fonların aynı kaleme ait olup olmadığını değerlendirmeye yetmiyor, ancak güç ilişkisi son derece net: Eyalet hükümeti hem bütçe kısıtlamalarını hem de performans ölçütlerini elinde tutarken, hastaların göstergeleri değiştirerek kendi bekleme sürelerini kısaltma gücü yok.

Sağlık bakanlığı ABC'ye yeni hedefin elektif cerrahi talebinin artışını, hizmet kapasitesini ve genel operasyonel ortamı yansıttığını, yatak yetersizliğinin ise yaşlı bakımı ve Ulusal Engellilik Sigortası Programı kapsamındaki yerleştirme eksikliğinden etkilendiğini açıkladı. Bu kısıtlamalar gerçek olabilir, ancak yüzde 30'luk süre aşımı hedefini otomatik olarak haklı çıkarmaz. Daha da önemlisi, bakanlık ABC'nin Tazmanya Tabip Birliği karşılaştırmasının doğru olup olmadığına ilişkin sorusunu yanıtlamadı. Tabip Birliği başkanı Meg Crilley, bir önceki yılın "270 hastayı aşmamak" sayısal göstergesine dayanarak standardın yaklaşık yüzde 1,2'den yüzde 30'a çıktığını söyledi; art arda gelen iki yılda sırasıyla sayısal ve oransal ölçüt kullanılması nedeniyle bu değişim miktarı bakanlık tarafından teyit edilmiş sayılamaz, ancak ölçüt sürekliliğinin kendisi kamuoyunun sistemin performansını değerlendirme yeteneğini zayıflatıyor.

ABC'nin haberine göre Crilley, bu birikimin özel sağlık hizmetini karşılayabilenler ile yalnızca kamu sırasında kalmak zorunda olanlar arasında çift hatlı bir sistemi kalıcılaştırabileceğini düşünüyor. Gecikmeler bu nedenle eşit dağılmıyor: Parası olanlar sıradan çıkma fırsatını satın alabilirken, kamu sağlığına bağımlı olanlar ağrı, hastalık riski ve belirsiz bekleme sürelerine katlanmak zorunda. Sağlık bakanlığı, yarı acil hastaların 90 gün, acil olmayan hastaların ise 365 gün içinde tedavi edilmesi gerektiğini belirliyor; bu sürelerin aşılması, kamu sisteminin kendi klinik sürelerini yerine getirmediği anlamına gelir, hastanın tedavisinin aniden gereksizleştiği anlamına değil.

Yeni plan ayrıca 30 Haziran 2024'ten önce beklemekte olan elektif cerrahi birikiminin sıfırlanmasını da hedefliyor. Bu hedef bir grup uzun süreli bekleyen hastayı çözüme kavuşturabilir, ancak hükümetin sonraki hastaların büyük ölçüde süre aşımına uğramasına izin verdiği kurumsal düzenlemeyi değiştirmiyor. Eski kuyruk raporlarda sıfırlanabilir, ancak yeni gecikmeler gelir uçurumu boyunca yeniden birikecektir: Hükümet daha gevşek göstergelerle baskıyı yönetirken, özel sağlık hizmeti satın almaktan aciz olanlar daha uzun beklemelerin bedelini ödüyor.