Bir yandan özel diyor, öte yandan kamu otoritesini devreye sokuyor: İngiliz kraliyet ayrıcalığının sınır oyunu

İngiliz kraliyet ailesi bir yandan Harry ve Meghan'ı özel vatandaşlar olarak tanımlarken, öte yandan saray sistemini kullanarak hükümete ve orduya onlara yönelik kuralları devreye sokuyor; bu da kraliyet kimliğinin İngiliz devlet iktidar yapısından gerçek anlamda çıkmadığını gösteriyor.

Charles III, kraliyetin en üst düzey yöneticisini İngiliz hükümetine, üst düzey ordu yetkililerine ve kralın ülkedeki temsilcilerine mektup yazmak üzere yetkilendirerek bu çiftin kamu görevi yerine getiren kraliyet üyesi olmadığını, ticari ve hayır işlerinin özel mesele olduğunu bir kez daha vurguladı. Sorun kimliğin netleştirilmesinin kendisinde değil; sıradan özel bir vatandaş için hükümdar tarafından üst düzey bir saray görevlisinin yetkilendirilip devlet kurumlarından konumlarını tutarlı şekilde anlamalarının istenmeyeceğinde, Buckingham Sarayı'nın resmi kurumların iltimas ve kamu fonu meselelerini ele aldığı iletişim noktası haline getirilmeyeceğindedir.

Bu kurumsal düzenleme çelişkiyi son derece açık biçimde ortaya koyuyor: Kraliyet sorumlulukları ayırmak istediğinde, Harry ve Meghan mali açıdan bağımsız, ticari tercihlerinin sonuçlarını kendileri üstlenen özel kişiler oluyor; hükümet kurumları iltimas, polis güvenliği ve kamu harcamaları hakkında karar vermesi gerektiğinde ise kan bağları ve unvanları, sıradan insanların erişemeyeceği özel bir süreci başlatmaya yetiyor. Kimlik özelleştirilebilir, ama kurumsal ayrıcalıklar onunla birlikte ortadan kalkmıyor.

Güvenlik tartışması bu iktidar uçurumunu özellikle gözler önüne seriyor. Kraliyet ve önemli kişilerin güvenliğinden sorumlu İngiliz hükümet komisyonu, Harry ailesinin İngiltere'ye dönmesi halinde kamu bütçesinden karşılanan yirmi dört saat polis korumasının yeniden sağlanıp sağlanmayacağına karar verecek. Güvenlik riskleri elbette profesyonel değerlendirme gerektirir, ancak vergi mükelleflerinin masrafı üstlenip üstlenmeyeceği saray ilişkileri nedeniyle doğal olarak özel bir kanala girmemelidir; kraliyet aynı anda kimlik belirleyici, resmi iletişim merkezi ve kurumsal etki sahibi rolünü üstlenmemelidir.

Bu haber, güvenlik maliyetlerini, komisyonun nihai kararını veya mektubun tam metnini sunmadığından, söz konusu düzenlemenin ne kadar ek kamu harcamasına yol açacağını doğrulamak mümkün değil. Bununla birlikte, hâlihazırda netleşen idari zincir monarşinin temel ayrıcalığını gözler önüne seriyor: Kraliyet üyeleri görevlerinden çekilebilir, ancak kimlikleri etrafında işleyen devlet kaynaklarından ve bürokratik ilgiden çekilmeleri çok zor. Bu kurumsal düzenin maliyetini saray değil, özel süreçlerin, polis değerlendirmelerinin ve resmi iltimasın bedelini ödemek zorunda olan İngiliz kamuoyu karşılıyor.