FIFA'da Yarık: UEFA Infantino'nun Görevden Alınmasını Ararken, CAF 54 Oyla Yeniden Seçilmesini Destekliyor

FIFA başkanı Gianni Infantino'nun üçüncü bir dönem için yarışmasına haftalar kala, görevde kalıp kalmayacağına ilişkin mücadele, küresel futbol yönetişiminde uzun süredir gizlenen kuzey-güney kırılma hattını tamamen ortaya çıkardı. France 24'ün haberine göre, UEFA Infantino hakkında resmi bir şikâyet hazırlığı içinde; öte yandan 54 üye ülkeye sahip Afrika Futbol Federasyonu ise oybirliğiyle onun yanında yer aldığını açıkladı.

Bu karşı karşıya gelişin fitilini, Infantino'nun daha önce hararetle savunduğu Dünya Kupası hisselerinin özelleştirilmesi planı ateşledi. Söz konusu plan, dünya futbolunun en etkili turnuvasının ticari haklarının bir kısmının özel sermayeye devredilmesini öngörüyor, geniş çaplı muhalefetle karşılaşıyor ve sonunda rafa kaldırılmak zorunda kalıyordu. Ancak Infantino'nun kişisel görevde kalmasına ilişkin tartışma bu süreçte dinmedi — Avrupa, Asya ve Kuzey Amerika federasyonları istifa çağrılarını sürdürürken, Afrika Futbol Federasyonu'nun tutumuyla keskin bir karşıtlık oluştu.

Bu anlaşmazlığa gölge düşüren bir diğer gelişme, eski Kongo Futbol Federasyonu başkanı Constant Omari'nin ortaya attığı iddia oldu. Omari, Infantino'nun istifa etmesi için açıkça çağrıda bulundu ve Afrika futbol liderlerinde ahlaki yolsuzluk bulunduğunu dile getirdi; ayrıca Infantino'nun Afrika ülkelerinin futbol federasyonlarına ilişkin 'şantaj' niteliğinde bilgilere sahip olduğunu ima etti. Bu iddia henüz bağımsız kaynaklarca doğrulanmamış olsa da, uzun süredir kaçınılan bir soruyu gündeme taşıdı: Batı tarafından yönlendirilen uluslararası spor kurumları ile Afrika üyesi arasında örtük bir güç bağımlılığı ilişkisi var mı?

Kamerun Futbol Federasyonu başkanı ve eski yıldız futbolcu Samuel Eto'o, Omari'nin iddialarını yalanladı. France 24'e verdiği röportajda şunları söyledi: "Uluslararası futbola adım attığımdan beri, herhangi bir tehdit altında yapılan bir anlaşmaya tanık olmadığımı söylemeliyim." Ancak aynı zamanda Afrika Futbol Federasyonu içinde "Başkan Motsepe'nin yönetim tarzına ve görevdeki kişilerin uygulamalarına her zaman katılmıyorum" diyerek bunu kabul etti — bu ifadedeki ince çekimserlik, Afrika Futbol Federasyonu'nun dışarıya ilan ettiği 'oybirliği'nin içeride hiç de o kadar düzgün olmadığını gösteriyor.

UEFA'nın baskısına karşılık olarak Eto'o, Afrika meslektaşları arasında bizzat lobicilik yaparak 54 CAF üyesinin tamamının Infantino lehine oy kullanmasını sağlamaya çalışacağını açıkladı. "Kamerun Futbol Federasyonu başkanlığını sürdürürsem, Afrika futboluna kattıkları nedeniyle ona oy vereceğim. Bunun dışında, başkanlar arasında gezinerek 54 CAF başkanının tamamının Gianni'ye oy vermesini sağlayacağım. Başkan Gianni'nin Afrika'ya en çok şey katan kişi olduğuna inanıyorum" dedi.

Infantino'nun yeniden seçilmesi 211 üye ülkenin basit çoğunluğunun desteğini gerektiriyor; 54 Afrika oyunun yönü bu mücadelenin sonucunu doğrudan belirleyecek. Dikkat çekici bir şekilde, Afrika Futbol Federasyonu'nun mevcut başkanı Patrice Motsepe birkaç hafta önce 2029'da yeniden aday olmayacağını açıklamıştı; bu durum Afrika Futbol Federasyonu liderliğinin geleceğine yeni bir değişken ekliyor ve bu FIFA kongresindeki oyları daha da siyasi açıdan ağırlıklı kılıyor.

UEFA ve CAF kendi 'çıkarlarını' eylemlerinin temeli olarak gösteriyor. Eto'o'nun savunması bu açıdan temsil niteliği taşıyor: "UEFA kendi çıkarlarını koruyacak, bu tamamen normal; tıpkı Afrikalıların da kendi çıkarlarını korumasının tamamen normal olduğu gibi." Sözlerini şöyle sürdürdü: "Bütçemiz sınırlı, ama bizden futbol devleriyle aynı düzeyde performans göstermemiz bekleniyor. Bu nedenle, aynı açıdan bakamayacağımızı kabul edersiniz."

Bu ifade, küresel futbol kaynaklarının dağılımındaki yapısal dengesizliğe — sınırlı bütçe ile eşit olmayan beklentiler arasındaki uçuruma — işaret ediyor. Eleştirmenler, UEFA'nın Infantino'nun görevden alınması yönündeki itkisinin kısmen FIFA içindeki kendi nüfuz alanını koruma çabasından, salt bir yönetişim reformu talebinden değil, kaynaklandığını düşünüyor; Afrika Futbol Federasyonu'nun Infantino'ya desteği ise bazı gözlemciler tarafından mevcut kaynak dağılımı düzeninin pragmatik bir şekilde korunması olarak yorumlanıyor.

Dünya Kupası özelleştirme planı rafa kaldırılmış olsa da, ortaya çıkardığı sorunlar hiçbir yere gitmedi. Bir başkanın görevde kalıp kalmayacağı etrafındaki bu mücadele, aslında küresel futbolun kim tarafıyla, hangi yöntemle yönetileceğine ilişkin bir provadır — yanıt birkaç hafta sonra FIFA kongresinde netleşmeye başlayacak; Omari'nin ortaya attığı 'şantaj' sorusu ise havada asılı kalmaya devam ediyor.