بریتانیا تجارت با شهرکها را تحریم کرد؛ بازتابی از اینکه پیشتر از قدرت فشار برخوردار بود اما به محکومیت بسنده میکرد
دوازده کشور به رهبری بریتانیا اعلام کردند که تجارت با شهرکهای اسرائیل در کرانه باختری را تحریم خواهند کرد. وزیر خارجه بریتانیا اذعان کرد که دولت دیگر نمیتواند تنها به اشاره به بیعدالتی و رنج بسنده کند؛ این سخن نشان میدهد که لندن پیشتر اهرمهای سیاسی در اختیار داشته، اما محکومیتهای علنی را به اقدام تبدیل نکرده است.
تصمیم بریتانیا به تحریم تجارت مرتبط با شهرکهای اسرائیل در کرانه باختری، هرچند یک تغییر جهت سیاسی به شمار میرود، اما در عین حال بازتابی از قصور پیشین لندن است: دولت فاقد ابزار فشار نبود، بلکه محکومیتها را برای مدتی طولانی در سطح زبانی نگه داشت و روستاهای فلسطینی که هدف حملات شهرکنشینان قرار میگرفتند، بهای واقعی این تأخیر را پرداختند.
به گزارش France 24 English، پس از افزایش حملات شهرکنشینان اسرائیلی به روستاهای فلسطینی در کرانه باختری اشغالی، دوازده کشور از جمله بریتانیا، کانادا و فرانسه روز سهشنبه اعلام کردند که تجارت مرتبط با شهرکهای اسرائیلی را تحریم خواهند کرد. این گزارش به توضیح دامنه مشخص تحریمها، سازوکار اجرایی و نُه کشور دیگر شرکتکننده نپرداخته است؛ از این رو اثربخشی این سیاست در حال حاضر از این پیام کوتاه قابل ارزیابی نیست؛ اما خود اعلام بهکارگیری ابزار تجاری نشان میدهد که دولتهای مربوطه، اهرمهای اقتصادی فراتر از بیانیههای دیپلماتیک را در اختیار دارند.
اد میلیبند، وزیر خارجه بریتانیا، در مجلس عوام بریتانیا اذعان کرد که بریتانیا دیگر نمیتواند صرفاً به «اشاره کردن» ("call out") به بیعدالتی و رنج بسنده کند و باید برای مقابله با گسترش شهرکها «اقدام» ("act") کند؛ این سخن از سوی France 24 English نقل شده است. مسئله دقیقاً در عبارت «دیگر نمیتواند» نهفته است: دولت بریتانیا که اکنون با اقدام به گسترش شهرکها پاسخ میدهد، بدین معنا است که در گذشته صرف انتقاد علنی برای ایجاد بازدارندگی کافی نبوده است.
این نزاع بر سر سبک بیان نیست، بلکه بر سر چگونگی بهکارگیری قدرت است. دولتی که سیاست تجاری را در دست دارد، میتواند مبادلات اقتصادی را مشمول تحریم کند یا تجارت مربوطه را در چارچوب سیاستی پیشین رها سازد؛ به گزارش France 24 English، دوازده کشور تنها پس از افزایش حملات شهرکنشینان به روستاهای فلسطینی دست به اعلام اقدام زدند. فاصله زمانی لندن از محکومیت تا تحریم، نه بر دوش دیپلماتها، بلکه بر دوش روستاهای فلسطینی است که زیر فشار حملات قرار دارند.
اقدام اخیر دولت بریتانیا باید بر اساس اجرای واقعی آن مورد ارزیابی قرار گیرد، اما اظهارات میلیبند بهانه «تنها فراخواندن» را از میان برده است. از آنجا که لندن اکنون میتواند اهرم تجاری را بهکار گیرد، محدود کردن سیاست پیشین به محکومیت شفاهی، نه از سر ناتوانی بلکه به معنای داشتن قدرت فشار و اعمال نکردن بهموقع آن بوده است.
هنوز دیدگاهی نیست. گفتوگو را آغاز کنید.