آن هل دادن بی‌کنترل در بیرون فرودگاه کابل: جدایی پنج‌ساله مترجم پیشین اداره مبارزه با مواد مخدر آمریکا از فرزندانش

پنج سال پس از خروج آشفته آمریکا از کابل در سال ۲۰۱، زن افغانی که زمانی برای اداره مبارزه با مواد مخدر آمریکا (DEA) به‌عنوان مترجم کار می‌کرد، اگرچه مدرک حقوق خود را در آمریکا دریافت کرده، اما همچنان از دو فرزند بزرگ‌ترش که در افغانستان تحت حاکمیت طالبان گرفتار مانده‌اند، جدا است. به گزارش NPR، این جدایی خانوادگی مستقیماً ناشی از یک هل دادن بی‌کنترل جمعیت در بیرون فرودگاه کابل پنج سال پیش و تغییرات مکرر سیاست مهاجرتی آمریکا پس از آن بوده است.

S ۳۳ ساله اخیراً در شمال کالیفرنیا با کلاه فارغ‌التحصیلی بر سر، در حالی که دست‌های کوچک پسر ۵ ساله‌اش را گرفته بود، از صحنه مراسم فارغ‌التحصیلی عبور کرد — این یکی از لحظات کم‌یاب شادی در زندگی او بود. به گزارش اسنادی که NPR بررسی کرده، S از سال ۲۰۸ در استخدام اداره مبارزه با مواد مخدر آمریکا بوده و وظایف او شامل شناسایی قاچاقچیان مواد مخدر، قاچاقچیان انسان و افرادی بوده که بمب‌گذاری‌ها و حملات علیه نیروهای آمریکایی را طراحی می‌کردند. این کار مستقیماً در خدمت عملیات‌های ضد تروریسم و ضد مواد مخدر آمریکا در افغانستان بود و او را به هدف آشکار انتقام طالبان تبدیل کرد.

پس از آنکه طالبان در سال ۲۰۱ بار دیگر وارد کابل شد، بیش از ۱۴ عضو مسلح طالبان خانه والدین او را محاصره کرده و به دنبال او گشتند. S با نوزادش پنهانی از خانه بیرون رفت، دو کودکش را از خانه یکی از اقوامش برداشت و به سمت فرودگاه کابل رفت. به گزارش NPR، عملیات تخلیه‌ای که رئیس‌جمهور وقت بایدن رهبری می‌کرد، در محل آشفته بود: هزاران افغان در بیرون فرودگاه از سربازان آمریکایی التماس می‌کردند که اجازه عبور دهند، و نیروهای مسلح طالبان در میان جمعیت رفت‌وآمد کرده و تیراندازی هوایی می‌کردند.

S در آن زمان دستورالعملی به‌عنوان مترجم برای کمک به عملیات تخلیه در دست داشت. او از مادرش خواست که بماند و از کودکان مراقبت کند، و خودش برای متقاعد کردن نگهبانان به عبور رفت. به گزارش NPR، وقتی او سعی کرد وضعیت را برای سربازان توضیح دهد، جمعیت اطراف بی‌قرارتر شد و در میان هل دادن‌ها به داخل فرودگاه رانده شد، در حالی که دو کودک بزرگ‌ترش پشت دیوار باقی ماندند. او به NPR چنین یادآوری کرد: «تنها تصویری که از ذهنم نمی‌رود، این است که دست‌های دخترم و پسرم را از هم باز کردم و به آنها فریاد زدم 'برمی‌گردم، قول می‌دهم'.»

در پنج سال پس از آن، S هر روز صبح و شب از آپارتمانش در شمال کالیفرنیا به فرزندانش که هزاران کیلومتر آن‌طرف‌تر بودند تلفن می‌کرد. دختر بزرگش دیگر به مدرسه نمی‌رود — طالبان بار دیگر تحصیل دختران بالای ۱۲ سال را ممنوع کرده است؛ پسرش تازه از یک عمل جراحی پا بهبود یافته است. پسر کوچک‌تری که او با خود به آمریکا آورده، اکنون دانش‌آموز کودکستان است و برادر و خواهرش را فقط از طریق تلفن می‌شناسد. S به NPR گفت که زمانی به خودکشی فکر کرده، اما با نگاه به فرزند خردسالش در کنارش، در نهایت نتوانسته دست به این کار بزند.

به گزارش NPR، S با کمک وکیل برای تجمیع خانوادگی از دولت آمریکا درخواست کمک کرده بود، اما روندهای مهاجرتی در دوران ریاست‌جمهوری بایدن بارها به تأخیر افتاد، و در دوران ترامپ سیاست مهاجرتی به‌طور کامل سخت‌تر شد. یک سال پیش، یک پرونده شکایت علیه دولت ترامپ مسیر تجمیع خانوادگی را هموار کرده بود و فرزندان S پس از طی مراحل بررسی، مجوز ورود به آمریکا را دریافت کرده بودند. اما چند ساعت پس از آنکه یک افغان تخلیه‌شده در سال ۲۰۲۱ در نزدیکی کاخ سفید به دو عضو گارد ملی تیراندازی کرد، ترامپ اعلام کرد که مهاجرت از به‌اصطلاح «کشورهای جهان سوم» را به‌طور دائم تعلیق می‌کند.

NPR در مورد وضعیت فرزندان S از وزارت امور خارجه آمریکا پرس‌وجو کرد. سخنگوی این وزارتخانه اظهار داشت که نمی‌تواند در مورد پرونده‌های فردی اظهار نظر کند و گفت که در آمریکا «حق مطلقی برای آوردن دوستان یا بستگان خارجی به این کشور وجود ندارد».

S در حال حاضر نمی‌داند چه زمانی می‌تواند بار دیگر دو کودکش را در آغوش بگیرد و همه اینها را به گردن دولت آمریکا می‌اندازد. به گزارش NPR، رویداد ۱ سپتامبر که از بسیاری جهات آزادی را برای او به ارمغان آورده بود، برای او، برای فرزندانش و برای باوری که زمانی به دولت آمریکا داشت، هزینه‌هایی بر جای گذاشته است. او به NPR گفت: «آنها باعث شدند به آنها اعتماد کنم. دیگر هرگز به آنها اعتماد نخواهم کرد.»