دو تزریق نتوانست موجب مرگ شود: تنسی اجرای حکم اعدام را تعلیق کرد، نارسایی و فقدان پاسخگویی در ماشین خشونت دولتی

کریستا پایک، محکوم ۵۰ ساله به اعدام، که در ۳۰ سپتامبر با دو تزریق نتوانست کشته شود، پس از مرخص شدن در روز شنبه این هفته، به مرکز توانبخشی دبرا کی. جانسون که بیش از ۳۰ سال در آن نگهداری می‌شد بازگردانده شد. بیل لی، فرماندار ایالت تنسی، تعلیق تمامی اعدام‌های باقی‌مانده امسال در این ایالت را اعلام کرده است و تحقیقات مربوطه همچنان در جریان است.

به گزارش روزنامه «هندو»، تیم وکلای مدافع پایک در بیانیه‌ای مشترک فاش کردند که پایک زمانی که اوایل این هفته در بیمارستان به هوش آمد «خشمگین و سردرگم» (angry and confused) بود، در حالی که وکلای او پیش از این نگران بودند که ممکن است دچار مرگ مغزی شده باشد. او در حالی که در کما بود، وضعیت وخیمی داشت و از ناحیه بازو دچار آسیب‌دیدگی شدیدی بود، به‌طور اورژانسی از اتاق اعدام زندان فوق‌امنیتی ریوربند به بیمارستانی در نشویل منتقل شد.

پایک به دلیل یک پرونده قتل در سال ۱۹۹۵ به اعدام محکوم شده است. او دومین محکوم به اعدامی است که طی چند ماه گذشته در اتاق اعدام در تنسی «زنده مانده» است: در ماه مه امسال، زمانی که مقامات در حال اجرای حکم اعدام تزریقی تونی کاروترز بودند، به دلیل ناتوانی کارکنان زندان در ایجاد مسیر وریدی، مجبور به توقف عملیات شدند. هر دو شکست در یک ایالت و در یک سیستم اجرایی و در فاصله کمتر از شش ماه رخ داده است.

یک قاضی در ایالت تنسی این هفته دستور داده است که دولت ایالتی تمامی مدارک مرتبط با این اعدام ناموفق را حفظ کند. وکلای مدافع پایک، استیون فرل، لوک اینن، رندی اسپایوی و کلی گلیسون، در بیانیه‌ای مشترک این حکم را «اولین گام از گام‌های متعدد برای حفظ و اجرای حقوق قانون اساسی او» (first of many steps to preserve and enforce her constitutional rights) خواندند. دستور تعلیق فرماندار لی، تمامی اعدام‌های باقی‌مانده این ایالت را پوشش می‌دهد، اما مشخص نیست که آیا این اقدام موقت پس از پایان تحقیقات لغو خواهد شد یا خیر.

ناتوانی در ایجاد مسیر وریدی، عدم موفقیت تزریق دارو در کشتن فرد - اینها نه تنها اشتباهاتی در سطح اجرایی هستند، بلکه به مسئله‌ای بنیادین‌تر اشاره دارند: هنگامی که دولت طبق برنامه جان یک فرد را می‌گیرد، آیا توانایی و اراده لازم را دارد که تضمین کند این روند موجب درد اضافی و غیرقانونی نمی‌شود؛ و هنگامی که این روند شکست می‌خورد، آیا حاضر به پذیرش مسئولیت کامل در قبال آسیب وارده، حفظ مدارک، و روندهای پزشکی و حقوقی آینده است؟ در عرض چند ماه، یک ایالت و یک سیستم اجرایی به‌طور پیاپی در اتاق اعدام دچار لغزش شده‌اند. دولت ایالتی به نام «حاکمیت قانون» و «عدالت برای قربانیان» حکم اعدام را اجرا می‌کند، اما در سطح اجرایی، سهل‌انگاری و ناکارآمدی را آشکار می‌سازد که با جدیت ادعاشده این قدرت همخوانی ندارد.

وضعیت سلامت بلندمدت و چشم‌انداز بهبودی پایک همچنان نامشخص است. در نظامی که به نام دولت جان شهروندان را می‌گیرد اما نمی‌تواند تضمین کند که روند طبق برنامه تکمیل شود، «خشمگین و سردرگم» نه تنها واکنشی انسانی است، بلکه نوعی اعتراض به شکست سیستمی نیز به شمار می‌رود.