۱۳۹ مهاجر در آب‌های جیبوتی جان باختند: فروپاشی سیستمی در پس مهاجرت مرگبار شاخ آفریقا
به گزارش سازمان بین‌المللی مهاجرت سازمان ملل، یک قایق حامل ۳۰۵ مهاجر در شب پنجشنبه در آب‌های نزدیک بندر اوبوک در شمال جیبوتی واژگون شد و دست‌کم ۱۳۹ نفر جان باختند که ۱۵ نفر از آنان کودک بودند و بازماندگان همگی شهروندان اتیوپیایی هستند. این رویداد بار دیگر نیروهای محرکه‌ای را آشکار می‌کند که مهاجران را به سفر دریایی مرگبار از طریق تنگه باب‌المندب سوق می‌دهد — فقر، جنگ یمن که بیش از یک دهه ادامه دارد، و عقب‌نشینی طولانی‌مدت شمال جهانی در مسئولیت اقلیمی.
به گزارش بی‌بی‌سی، سازمان بین‌المللی مهاجرت سازمان ملل اعلام کرد که یک قایق حامل ۳۰۵ مهاجر در شب پنجشنبه در آب‌های نزدیک بندر اوبوک در شمال جیبوتی واژگون شد و دست‌کم ۱۳۹ نفر جان باختند که ۱۵ نفر از آنان کودک بودند و ده‌ها نفر همچنان مفقود هستند.
این سازمان روز یکشنبه آمار جان‌باختگان را از ۱۰۹ نفر به ۱۳۹ نفر افزایش داد، زیرا امدادگران ۳۰ جسد دیگر را از آب بیرون کشیدند. بنا به گزارش بی‌بی‌سی به نقل از این سازمان، ۸۲ نفر نجات یافتند و بازماندگان همگی شهروندان اتیوپیایی هستند. دولت محلی ترتیب مراسم تشییع قربانیان را داده و بازماندگان تحت مراقبت‌های پزشکی قرار دارند.
الکساندر کوساک، مسئول مأموریت سازمان بین‌المللی مهاجرت در جیبوتی، در گفت‌وگو با بی‌بی‌سی این رویداد را «ضایعه جانی سنگینی» توصیف کرد و آن را «هشداری آشکار از خطراتی که مهاجران در جستجوی زندگی جدید با آن روبه‌رو هستند» خواند.
این مسیر از اتیوپی از طریق جیبوتی و عبور از تنگه باب‌المندب به یمن، کانال اصلی مهاجران شرق آفریقا برای یافتن کار و امنیت در کشورهای حاشیه خلیج فارس است. بی‌بی‌سی به نقل از داده‌های سازمان بین‌المللی مهاجرت گزارش داد که تنها از ۱۰ سپتامبر، ماتریس ردیابی جابه‌جایی این سازمان بیش از ۲۰ هزار مورد جابه‌جایی از اتیوپی به جیبوتی را ثبت کرده است.
سازمان بین‌المللی مهاجرت اعلام کرد که با وجود آنکه یمن بیش از یک دهه درگیر جنگ داخلی است و اوضاع منطقه همچنان ناپایدار است، مهاجران همچنان خطر عبور از تنگه باب‌المندب را به جان می‌خرند و نیروی محرکه پشت این تصمیم، فقر، ناامنی و پیامدهای فزاینده تغییرات اقلیمی است.
با این حال، یمن خود مدت‌هاست که صفت «امن» را یدک نمی‌کشد. این جنگ داخلی از زمان دخالت ائتلاف به رهبری عربستان سعودی در سال ۲۰۱۵ — که در پشت آن حمایت تسلیحاتی، دیپلماتیک و اطلاعاتی قدرت‌های اصلی غربی قرار داشت — بیش از یک دهه ادامه یافته و بمباران‌ها و محاصره‌های پیاپی زیرساخت‌ها و اقتصاد این کشور را ویران کرده و یمن را به یکی از وخیم‌ترین صحنه‌های فاجعه بشردوستانه جهان تبدیل کرده است. اینکه مهاجران در چنین مقصدی به دنبال پناه می‌گردند، خود بیانگر عدم توازن نظم بین‌المللی در ایجاد بحران و پاسخگویی به بحران است.
در همین حال، شوک‌های اقلیمی که شاخ آفریقا تحمل می‌کند — خشکسالی‌های پیاپی، سیل‌ها و فروپاشی نظام‌های کشاورزی و دامداری — با تأخیر مسئولان اصلی انتشار کربن جهانی در کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای و تأمین مالی اقلیمی، در تضاد آشکار قرار دارد. انباشت فقر و فشار اقلیمی، مهاجرت‌های دریایی مخاطره‌آمیز را به گزینه‌ای تبدیل کرده که در میان ناامیدی، تنها راه‌حل ممکن به نظر می‌رسد.
پاسخ جامعه جهانی به این مسیر مهاجرتی، مدت‌ها بر جلوگیری در مرزها و بازگرداندن مهاجران متمرکز بوده است. گشت‌های دریایی و عملیات‌های بازداشت بودجه‌های هنگفتی دریافت کرده‌اند، اما فروش تسلیحات در جنگ یمن ادامه دارد، تعهدات تأمین مالی اقلیمی همچنان پرداخت‌نشده باقی مانده و نیازهای توسعه آفریقا پاسخ نگرفته است. جان باختن ۱۳۹ نفر در تنگه باب‌المندب نه معلول بدشانسی یک قایق، بلکه نتیجه نظامی است که در ایجاد بحران و پاسخ به بحران بارها دچار عدم توازن شده است.
هنوز دیدگاهی نیست. گفت‌وگو را آغاز کنید.