Marokkaanse parlementsverkiezingen: campagne van start gegaan te midden van economische ongelijkheid en politieke onverschilligheid onder jongeren

De campagne voor de Marokkaanse parlementsverkiezingen is donderdag van start gegaan. Volgens Africanews strijden 27 partijen om 395 zetels in de Kamer van Volksvertegenwoordigers; de verkiezingen vinden plaats op 23 september — slechts enkele dagen vóór de eerste verjaardag van een door jongeren geleid protest. De regeringscoalitie probeert haar macht te behouden te midden van het kiezersongenoegen over economische en regionale ongelijkheid.

De urgentie van de economische problemen kwam in juli scherp naar voren tijdens een grenscrisis. Destijds staken tienduizenden, hoofdzakelijk Marokkaanse, migranten over naar de nabijgelegen Spaanse exclave Ceuta, wat een grootschalige grensoverschrijding veroorzaakte. Deze gebeurtenis heeft de achterblijvende economische ontwikkeling van Marokko en de jeugdwerkloosheid tot de kernthema's van deze verkiezingen gemaakt.

Bijna 16 miljoen kiezers hebben zich geregistreerd om te stemmen, maar jongeren van 18 tot 24 jaar vormen slechts ongeveer 3% van de geregistreerde kiezers. Volgens een analyse van de Afrikaanse nieuwssite weerspiegelt deze generatiekloof de algemene politieke onverschilligheid onder jongeren. Partijen proberen deze structurele ontevredenheid om te zetten in stemmen, maar de generatiekloof zelf vormt een uitdaging die de campagne niet kan negeren.

Partijen publiceren hun verkiezingsprogramma's voornamelijk via sociale media, maar Marokkaanse media uitten scherpe twijfels over de haalbaarheid van hun beloften. De nieuwssite Le360 bekritiseerde enkele partijen voor het doen van "verblindende financiële beloften" ("dazzling financial promises"), en stelde dat hun programma's weliswaar aantrekkelijke sociaaleconomische beloften bevatten, maar een duidelijk financieringsplan ontberen. Politicoloog Abdellah Tourabi schreef in het weekblad TelQuel dat deze campagne een gebrek aan substantieel politiek debat vertoont.

Wat de machtsstructuur betreft, blijft de politieke koers van Marokko ondergeschikt aan de monarchie. Premier Aziz Akhannouch wordt door de koning benoemd uit de partij met de meeste stemmen in het parlement, voor een ambtstermijn van vijf jaar, maar de koning behoudt de controle over het grote beleid. Ongeacht de verkiezingsuitslag worden de feitelijke grenzen van de uitvoerende macht nog steeds bepaald door de monarch.