Wit Huis escaleert handelsoorlog VS-Canada met importverbod, markttoegang verwordt tot drukmiddel

Volgens The Guardian van 8 september heeft het Witte Huis aangekondigd dat de Verenigde Staten de invoer van Canadese zuivelproducten, de meeste alcoholische dranken en motorfietsen zal verbieden; het verbod treedt drie weken later in werking. Canada had eerder op die dag vergeldingsheffingen ingesteld op Amerikaanse importgoederen ter waarde van 20 miljard dollar; The Guardian meldde tegelijkertijd dat de Canadese premier de diversificatie van de buitenlandse handel zou bevorderen.

De tariefreactie van Canada vormt de directe achtergrond van de actie van het Witte Huis, maar kan het Witte Huis niet de verantwoordelijkheid voor het escalatiebesluit laten dragen. Tarieven staan goederen nog steeds toe de markt te betreden na betaling van extra kosten; een importverbod trekt de markttoegang van specifieke goederen direct in. Het Witte Huis kiest ervoor om van het verhogen van kosten door te gaan naar het afsnijden van transacties, en maakt de grensmacht die de staat bezit tot een harder drukmiddel.

Wat deze escalatie in de eerste plaats verandert, is niet de abstracte relatie tussen staten, maar wie het recht heeft te beslissen of goederen kunnen circuleren. De beslissingen worden genomen door de overheid; degenen die niet kunnen deelnemen aan de besluitvorming maar zich wel aan het verbod moeten aanpassen, zijn onder meer consumenten die deze goederen kopen en ondernemers die afhankelijk zijn van de betreffende grensoverschrijdende transacties. De beschikbare berichten bieden geen gegevens over prijzen, werkgelegenheid of bedrijfsverliezen, dus er kan niet worden beweerd welke schade het verbod zal aanrichten; maar het feit dat goederen zelf van de markt worden uitgesloten, betekent al dat de keuzeruimte en bedrijfsvoorwaarden opnieuw zullen worden vastgesteld door administratieve bevelen.

Het feit dat zuivelproducten, de meeste alcoholische dranken en motorfietsen samen op de verbodslijst staan, toont ook aan dat het Witte Huis zich niet alleen richt op een enge handelsschakel, maar het conflict uitbreidt over meerdere consumenten- en bedrijfsdomeinen. Deze actie algemeen omschrijven als "escalatie van de handelsoorlog" verhult de machtsverhoudingen: de Canadese regering voerde vergeldingsheffingen in, het Witte Huis nam vervolgens een onafhankelijke beslissing om de invoer te verbieden; beide regeringen oefenen afzonderlijk marktmacht uit, terwijl degenen die deze maatregelen niet hebben besloten de beleidsveranderingen dragen.

Het materiaal waarop op dit moment een oordeel kan worden gebaseerd, komt alleen uit de berichtgeving van The Guardian; er is nog geen onafhankelijke bevestiging van andere bronnen en er is ook niet voldoende informatie om de uitvoeringsdetails van het verbod en de feitelijke verliezen te beoordelen. Juist omdat de gevolgen nog onzeker zijn, is het des te belangrijker de politieke keuze die reeds heeft plaatsgevonden duidelijk te benoemen: het Witte Huis heeft de confrontatie niet beperkt, maar deze uitgebreid door markttoegang op te heffen, en de daaruit voortvloeiende onzekerheid afgewenteld op consumenten en grensoverschrijdende ondernemers.