1,65°C: Najgorętszy sierpień i przepaść w zarządzaniu «Porozumieniem Paryskim»

Zdaniem ABC News, według danych opublikowanych przez unijny Serwis Monitorowania Zmian Klimatu Copernicus średnia globalna temperatura powierzchni Ziemi w sierpniu 2026 roku była o 1,65°C wyższa od poziomu sprzed epoki przemysłowej z lat 1850–1900, co czyni ten miesiąc najgorętszym w historii pomiarów; okres od czerwca do sierpnia tego samego roku, ex aequo z 2024 rokiem, był najgorętszym latem w historii pomiarów. Raport wykazał jednocześnie, że temperatura oceanów w sierpniu 2026 roku również osiągnęła historyczne maksimum.

W chwili aktualizacji tych danych przepaść między międzynarodowymi ramami, wielokrotnie okrzykniętymi jako „posiadające moc prawną", a faktycznymi postępami ich członków w redukcji emisji stale się pogłębia. Porozumienie Paryskie, które weszło w życie w 2016 roku, zobowiązuje sygnatariuszy do utrzymania wzrostu globalnej temperatury znacznie poniżej 2°C oraz do dążenia do utrzymania go jak najbliżej 1,5°C. ABC News, powołując się na raport ONZ opublikowany w tym miesiącu, wskazuje, że globalne ocieplenie prawdopodobnie przekroczy poziom 1,5°C powyżej poziomu sprzed epoki przemysłowej jeszcze przed 2030 rokiem, a „świat raczej nie zdoła utrzymać ocieplenia poniżej 1,8°C" — kluczowa „linia bezpieczeństwa" wyznaczona w porozumieniu została przekroczona przez obecne trajektorie polityki głównych emitentów w niespełna dekadę od uruchomienia tego mechanizmu.

Koszty ekstremalnych zjawisk klimatycznych nie rozkładają się równomiernie geograficznie. Jak podało ABC News, ekstremalne upały i susze latem 2026 roku jednocześnie spowodowały anomalnie niskie przepływy w Renie i Dunaju; w tym samym okresie pożary lasów w Indonezji nasiliły się w warunkach suszy, a opady w częściach Ameryki Północnej, północnej Syberii, Azji Środkowej, Maghrebie i północnej Australii również były poniżej średniej. Kryzys rzeczny w Europie współistnieje z pożarami w Indonezji — zamożni emitenci i słabiej rozwinięte regiony zostały dotknięte w tym samym roku i sezonie, lecz ich zdolność do absorpcji tych wstrząsów nie jest równa.

Naukowczyni z Europejskiego Centrum Prognoz Średnioterminowych (ECMWF) Samantha Burgess powiedziała ABC News, że obserwacje ujawniają, „jak zmiana klimatu popycha atmosferę i oceany ku skrajnościom", a skutki tych warunków „są coraz bardziej odczuwane przez społeczności, gospodarki i ekosystemy na całym świecie". Klimatolożka z Uniwersytetu w Adelajdzie Georgy Falster, w tej samej relacji, zauważyła, że pojawienie się rekordu temperatury oceanów nie jest zaskoczeniem, ponieważ trwałe ocieplenie nakłada się na zjawisko El Niño. Przypomniała, że „El Niño samo również zmienia się wraz ze zmianą klimatu", a „tegoroczne El Niño może być największym w historii pomiarów". Dr Falster podkreśliła, że „każde pobicie rekordu zasługuje na odnotowanie" oraz że „jako gatunek musimy nieustannie przypominać sobie, że to, co się dzieje, jest bez precedensu".