Iran przechwycił amerykański bezzałogowy okręt podwodny. Asymetryczne zużycie zasobów za starciami o Cieśninę Hormuz

Korpus Strażników Rewolucji Islamskiej Iranu poinformował 9. dnia, że jego siły morskie przechwyciły u wejścia do Cieśniny Hormuz amerykański bezzałogowy okręt podwodny Dive-LD. W oświadczeniu Korpus podał, że irańskie siły przeprowadziły o świcie "złożoną operację bojową" i określił przechwycony pojazd jako "jeden z najnowocześniejszych inteligentnych bezzałogowych okrętów podwodnych sił zbrojnych USA", który został dostarczony flocie amerykańskiej w 2025 roku.

Jak podała Al Jazeera, irańskie media państwowe potwierdziły, że ten mierzący około sześciu metrów okręt podwodny został wyprodukowany przez kalifornijską firmę zbrojeniową Anduril Industries. Został zaprojektowany do długotrwałego nadzoru, mapowania dna morskiego oraz wykrywania min, osiągając maksymalną głębokość zanurzenia do 6 tys. metrów i czas operacyjny do dziesięciu dni. Według doniesień mediów amerykańskich jego cena jednostkowa wynosi około 2,5 mln dolarów.

Reakcja strony amerykańskiej była niezwykle powściągliwa. Jak dotąd amerykańskie władze nie wydały żadnego oficjalnego oświadczenia w tej sprawie. Anonimowy rzecznik Pentagonu powiedział Reutersowi, że okręt podwodny "uległ awarii dzień wcześniej" i stwierdził, że "ten niesprawny bezzałogowy okręt podwodny to przestarzały model, który ani nie zbierał wrażliwych danych, ani nie był wyposażony w żadne urządzenia sonarowe ani radarowe o klauzuli tajności". Producent okrętu, firma Anduril, stonował znaczenie incydentu — jej rzecznik oświadczył: "Dive-LD to jednorazowy system autonomiczny, który od początku projektowany był do działania w niebezpiecznych warunkach, a utrata tej platformy była z góry zakładanym scenariuszem".

Do incydentu z zatrzymaniem okrętu doszło na tle zaciekłych starć między USA a Iranem wokół Cieśniny Hormuz. Jak podała Al Jazeera, wojska amerykańskie ogłosiły późnym wieczorem 9. dnia, że w odpowiedzi na irański atak rakietą balistyczną na okręt marynarki wojennej USA zniszczyły pięć irańskich tankowców z ropą naftową. Strona irańska twierdzi z kolei, że zaatakowała dwa amerykańskie okręty wojenne i osiem tankowców. Twierdzeń Iranu o zestrzeleniu kilku amerykańskich dronów oraz twierdzeń USA o zestrzeleniu śmigłowca Apache nie udało się jak dotąd niezależnie zweryfikować.

Szerszym kontekstem jest to, że od czasu wspólnej operacji wojskowej USA i Izraela wymierzonej w Iran pod koniec lutego konflikt trwa już od kilku miesięcy. Jak wskazała Al Jazeera, wojna ta rozpoczęła się od zabicia najwyższego przywódcy Iranu, Alego Chameneiego, i następstwa jego syna, Mojtaby Chameneiego — twierdzenie to pozostaje na razie oparte na relacji tej stacji i wymaga potwierdzenia w dodatkowych źródłach. Al Jazeera, powołując się na dane, podaje, że w wyniku izraelsko-amerykańskich nalotów w Iranie i Libanie zginęło blisko 8 tys. osób, a po stronie amerykańskiej co najmniej 18. Irańskie kontrataki objęły bazę Al-Udeid w Katarze, w której stacjonują wojska USA, bazę Ali Al-Salem w Kuwejcie, bazę Al-Dhafra w Zjednoczonych Emiratach Arabskich oraz Bahrajn, gdzie mieści się kwatera główna Piątej Floty US Navy. Przedstawiciele władz w Waszyngtonie uważają, że sama odbudowa infrastruktury w Bahrajnie może kosztować nawet kilka miliardów dolarów.

Godna uwagi jest szybkość zużycia amunicji przez siły amerykańskie, widoczna już na początku konfliktu. Al Jazeera wskazuje, że w pierwszych czterech dniach wojny USA wystrzeliły więcej pocisków przeciwlotniczych Patriot niż łącznie dostarczyły Ukrainie w ciągu ostatnich czterech lat. Każdy pocisk przechwytujący kosztuje około 4 mln dolarów, podczas gdy jego główny cel — irańskie drony Shahed — kosztują nie więcej niż 50 tys. dolarów za sztukę. Dysproporcja ta sięga około 80-krotności, a mimo to wielokrotnie powtarza się na tym samym polu bitwy.

Sekretarz obrony USA Hegseth oświadczył w lipcu, że wojna z Iranem kosztowała dotąd około 37 mld dolarów, i zwrócił się do Kongresu o dodatkowe środki w wysokości blisko dwukrotnie wyższej. Liczba ta ostro kontrastuje z wcześniejszymi zapowiedziami Trumpa, że konflikt potrwa jedynie cztery do pięciu tygodni. Trump wielokrotnie zaprzeczał doniesieniom medialnym o napiętych zapasach amunicji, jednak jego administracja poddała wyższych urzędników Pentagonu badaniom wariografem w celu zidentyfikowania źródeł wycieków o stanie zapasów do mediów.

Przez Cieśninę Hormuz przepływa około jednej piątej światowego handlu ropą i gazem — dziś stała się ona głównym teatrem tej wojny. Siły amerykańskie celują w irański potencjał rozpoznawczy i morski, próbując powstrzymać Teheran przed atakami na statki próbujące obejść blokadę cieśniny. Jednocześnie morska blokada irańskich portów przez USA oraz sankcje gospodarcze kierowane przez Waszyngton wciąż ściskają irańską gospodarkę. Od wysokich kosztów pocisków przechwytujących i okrętów podwodnych, po uderzenia ekonomiczne niszczenia dronów i tankowców — cena tego konfliktu kumuluje się w skrajnie asymetryczny sposób, zarówno na polu bitwy, jak i w księgach rachunkowych.