Jeśli ostrzeżenie utknęło w gabinecie premiera, Netanjahu musi odpowiedzieć za utratę kontroli nad władzą

Jeśli Netanjahu, po uzyskaniu ostrzeżenia o poważnym ataku, nie powiadomił służb bezpieczeństwa, musi ponosić główną odpowiedzialność polityczną za niedopełnienie obowiązków polegające na blokowaniu informacji bezpieczeństwa przez najwyższą władzę i narażaniu obywateli na ryzyko.

France 24 w dniu 8 września, powołując się na raport dziennika Haarec, podał, że prezydent ZEA Muhammad ibn Zayed kilka dni przed atakiem z 7 października ostrzegł Netanjahu, że Hamas może planować poważną operację; raport stwierdzał również, że Netanjahu nie przekazał tej informacji szefom służb bezpieczeństwa. Izraelscy przywódcy opozycji następnie ostro go krytykowali.

Premier nie dysponuje prywatnym wywiadem, lecz informacjami uzyskanymi w ramach władzy publicznej, które powinny trafić do systemu reagowania bezpieczeństwa narodowego. Jeśli kluczowe ostrzeżenia pozostają w rękach najwyższego lidera, służby bezpieczeństwa tracą możliwość analizy, weryfikacji i podjęcia środków zapobiegawczych. Gdy władza jest silnie skoncentrowana, lecz nie towarzyszy jej odpowiedzialność za przekazywanie informacji, ostateczne ryzyko ponoszą nie sami decydenci, lecz zwykli obywatele, którzy nie mają dostępu do ostrzeżeń ani możliwości ochrony.

Istotą tego ujawnienia nie jest to, czy Netanjahu mógł przewidzieć wszystkie szczegóły ataku, lecz czy wypełnił swój najbardziej podstawowy obowiązek administracyjny: przekazanie informacji dotyczących poważnego bezpieczeństwa publicznego wyspecjalizowanym służbom. Nawet jeśli ostrzeżenie nie zostało w pełni potwierdzone, powiadomienie szefa bezpieczeństwa w celu dokonania oceny różni się zasadniczo od bezpośredniego uznania zagrożenia za rzeczywiste. Najwyższy lider nie ma prawa zastępować własną oceną całego systemu bezpieczeństwa, ani tym bardziej stawiać kontroli politycznej ponad bezpieczeństwem życia publicznego.

Niniejszy tekst opiera się na krótkim streszczeniu przez France 24 raportu dziennika Haarec; treść tego ostrzeżenia oraz to, czy informacja rzeczywiście nie została przekazana, wymaga weryfikacji na podstawie oryginalnego raportu, oficjalnych dokumentów i odpowiedzi zainteresowanych stron.

Rząd Netanjahu nie może wykorzystywać złożoności środowiska wywiadowczego do ukrycia konkretnego łańcucha odpowiedzialności: kto otrzymał ostrzeżenie, kto zdecydował o nieinformowaniu szefów bezpieczeństwa i jakie konsekwencje przyniosła ta decyzja. Jeśli raport się potwierdzi, problem nie jest abstrakcyjną wadą systemową, lecz bezpośrednim porzuceniem obowiązków w zakresie bezpieczeństwa publicznego przez najwyższą władzę.