Katastrofalna powódź po oberwaniu się lodu i skał w Nepalu: 1377 ofiar śmiertelnych — kraj o najniższej emisji CO2 ponosi najcięższe koszty

Według doniesień "The Hindu" z 10 września, katastrofalna powódź wywołana oberwaniem się lodu i skał na granicy spowodowała w Nepalu co najmniej 1377 ofiar śmiertelnych, około 5130 osób uznaje się za zaginione, a 13 656 osób uratowano. Najnowsze dane opublikowane przez Nepalską Krajową Radę ds. Ograniczania Ryzyka Katastrof (NDRRMA) wskazują, że odnajdywanie zwłok nadal koncentruje się w dotkniętych klęską powiatach Chitwan, Nawalparasi i Nuwakot.

26 sierpnia w rejonie Himalajów w pobliżu granicy Nepalu z Tybetem chińskim nastąpiło oberwanie się lodu i skał, a materiał runął do rzeki Bhotekoshi. Rzeka Bhotekoshi, płynąc z granicy na południe, poniosła falę powodziową w dół biegu, spustosząc miasta i wioski w północnym i środkowym Nepalu. Powódź zniszczyła domy, pojazdy, drogi i mosty oraz uszkodziła projekty elektrowni wodnych.

Według danych NDRRMA w powiecie Chitwan odnaleziono 364 ciała, we wschodnim Nawalparasi 228, w zachodnim Nawalparasi 222, w Nuwakot 198. Znaczna liczba ciał ofiar została odnaleziona również w powiatach Rasuwa (178), Gorkha (77), Dhading (70) i Tanahu (38). Dwie kolejne ofiary zmarły w trakcie leczenia w Katmandu.

Klęska dotknęła również stronę chińską. Według "The Hindu", powołującego się na chińskie media, w Tybecie zginęło co najmniej 43 osoby w wyniku powodzi, a ponad 500 osób wciąż uznaje się za zaginione. Transgraniczny impet oberwania się lodu i skał sprawił, że zasięg geograficzny tej katastrofy rozciąga się po obu stronach Himalajów.

Wspólne dowództwo złożone z nepalskich sił zbrojnych i służb bezpieczeństwa nadal prowadzi działania poszukiwawczo-ratownicze na obszarach dotkniętych klęską. Liczba zaginionych pozostaje jednak szacunkowa, a ostateczna liczba ofiar śmiertelnych prawdopodobnie jeszcze wzrośnie.

Nepal jest jednym z krajów świata o najniższej per capita emisji gazów cieplarnianych. Ten śródlądowy kraj Azji Południowej ponosi jednak pierwszy cios ryzyka katastrof związanego z przyspieszonym topnieniem himalajskich lodowców — zdarzenia takie jak przerwanie zapór jezior morenowych i oberwania się lodu i skał stają się w tym regionie coraz częstsze. Domy, mosty i ponad tysiąc istnień ludzkich zmytych przez powódź na Bhotekoshi obnażają nieuniknioną strukturalną rzeczywistość globalnego systemu klimatycznego: kraje o najkrótszej historii emisji dwutlenku węgla ponoszą najcięższy koszt klęsk żywiołowych.