Salon lotniczy w Al-Alamajn koncentruje się na dronach i ciężkim uzbrojeniu – Zachód oraz Chiny i Rosja rywalizują w promowaniu sprzętu wojskowego w Afryce Północnej

Według doniesień Africanews, drugi Międzynarodowy Salon Lotniczy w Egipcie został otwarty w tym tygodniu na lotnisku Al-Alamajn, położonym na północno-zachodnim wybrzeżu Morza Śródziemnego w Egipcie, a w wystawie uczestniczą dziesiątki kontrahentów obronnych z wielu krajów. Na miejscu ekspozycji model dwusilnikowego myśliwca „Rafale" produkowanego przez francuską firmę Dassault stoi nieruchomo przed pawilonem, a wraz z nim eksponowane są amerykańskie myśliwce F-15 i F-16, rosyjski myśliwiec stealth Suchoj Su-57E oraz różnego rodzaju samoloty transportowe i śmigłowce. Wewnątrz i na zewnątrz pawilonów stoiska poszczególnych krajów gęsto prezentują bomby lotnicze i sprzęt wojskowy, przekształcając to komercyjne pokazy lotnicze w salon sprzedaży przemysłów zbrojeniowych wielkich mocarstw.

Drony są drugą główną osią tegorocznego salonu. Chińskie drony oraz egipskie drony produkcji krajowej zostały umieszczone w równie eksponowanych miejscach co załogowe samoloty bojowe; w pełnej krasie prezentują się serie Jabbar 200, Jabbar 250 oraz Hamza-1 i Hamza-3, wytwarzane w Egipcie. Sam ten układ stanowi sygnał: gdy rynek tradycyjnych myśliwców jest zdominowany przez kilka krajów zachodnich, a platformy piątej generacji wciąż pozostają rzadkością, drony oferują Egiptowi dążącemu do autonomii obronnej i dywersyfikacji dostaw zewnętrznych kanał o niższym progu wejścia i szybszej iteracji.

Lotnisko Al-Alamajn leży nad Morzem Śródziemnym, niedaleko drugiego co do wielkości miasta Egiptu – Aleksandrii. Wybór tego miejsca na tegoroczny salon czyni z Egiptu kluczową strefę pośrednią na geopolitycznej szachownicy Afryki Północnej – otwierającą drzwi zarówno zachodnim tradycyjnym partnerom w dziedzinie sprzedaży broni, jak i rosyjskim platformom myśliwskim piątej generacji oraz chińskiej technologii dronów. Zróżnicowany obraz prezentowany na salonie pokazuje, że Egipt nie zamierza być związany z jednym systemem dostaw broni, a wielkie mocarstwa rywalizują, wykorzystując takie platformy do umacniania relacji z Kairem.

Polityczną cenę sprzedaży broni zawsze ponoszą zwykli ludzie. Francja i Stany Zjednoczone wielokrotnie podkreślają w swoim własnym dyskursie zasady praw człowieka i praworządności, Rosja również deklaruje przestrzeganie zasad prawa międzynarodowego i suwerenności – jednak wobec nabywców, w tym Egiptu, wszystkie trzy kraje stosują liberalne procedury zatwierdzania eksportu broni i wsparcia szkoleniowego. Te podwójne standardy były wielokrotnie obnażane w kolejnych konfliktach regionalnych: z jednej strony wyrażając zaniepokojenie napływem broni do stref konfliktu, z drugiej strony nieustannie dostarczając myśliwce i amunicję precyzyjną rządom o wątpliwych osiągnięciach w zakresie rządzenia. Sprzęt, taki jak bomby lotnicze prezentowane na salonie, ostatecznie może zostać użyty w nalotach mających tłumić własnych obywateli, a także może zostać przekierowany do szerszych stref konfliktu.

Rosja wprowadza Su-57E na zagraniczny rynek promocyjny, Chiny za pośrednictwem platform dronowych rozszerzają swój układ w Afryce Północnej, tworząc w Al-Alamajn uzupełniającą się konfigurację z zachodnimi załogowymi myśliwcami wysokiej klasy. Zachodnie firmy zbrojeniowe kontynuują sprzedaż drogich platform myśliwskich, chińscy dostawcy oferują bardziej dostępne systemy bezzałogowe – ten podział obiektywnie osłabia polityczny opór wobec użycia siły.