Sąd apelacyjny USA utrzymał oddalenie pozwu w 17-letnim sporze o egzekucję z nieruchomości: umowa z 2016 r. nie przewidywała trwałego zakazu sprzedaży

Według „The Times of India”, powołującego się na dokumenty sądowe zamieszczone w Justia, 19 października 2026 r. federalny Sąd Apelacyjny Stanów Zjednoczonych Okręgu Jedenastego utrzymał w mocy orzeczenie sądu okręgowego oddalające pozew w sprawie Gregory'ego Briana Milesa i odmówił uwzględnienia jego wniosku o ponowne rozpatrzenie orzeczenia. Ponieważ oddalenie ma moc ostateczną, Miles nie może ponownie wysunąć tych samych zarzutów w tej samej sprawie. Spór dotyczący egzekucji z nieruchomości mieszkalnej, trwający od 2009 r., zakończył tym samym postępowanie na szczeblu federalnego sądu apelacyjnego.

Spór dotyczył nieruchomości mieszkalnej w Naples na Florydzie. Bank of America podjął kroki prawne w związku z niespłaconymi ratami kredytu hipotecznego Milesa i jego żony, Barbary Ann Kelly. Sąd na Florydzie stwierdził, że nie uiścili oni 66 rat, i poparł dalsze prowadzenie egzekucji; małżonkowie wnieśli następnie odwołanie. Zanim odwołanie zostało rozstrzygnięte, Miles uzyskał w stanie Maryland ochronę w ramach postępowania upadłościowego z rozdziału 11, co czasowo powstrzymało bank przed podjęciem niektórych działań windykacyjnych. Kredyt był przechowywany przez U.S. Bank National Association działającego w imieniu trustu zabezpieczonego kredytami hipotecznymi.

W listopadzie 2016 r. Miles zawarł z Bank of America porozumienie: bank mógł kontynuować proces sądowy, ale nie mógł sprzedać nieruchomości, dopóki odwołanie pary nie zakończyłoby się ostatecznie wynikiem korzystnym dla banku; Miles musiał wpłacać po 5000 USD miesięcznie na rachunek sądu w stanie Maryland. W razie wygranej banku pieniądze te mogły trafić do banku, ale musiały zostać zaliczone na poczet długu pary. Miles twierdził później, że zgromadził w ten sposób 70 tys. USD.

Te warunki łączyły wpłaty miesięczne, tymczasowy zakaz sprzedaży i zaliczanie wpłat na poczet długu po wygranej banku, ale nie dawały Milesowi trwałego prawa do wstrzymania sprzedaży niezależnie od okresu obowiązywania umowy.

W 2018 r. apelacyjny sąd Florydy utrzymał w mocy wyrok popierający egzekucję. Zakończyło to postępowanie odwoławcze obojga małżonków, a wraz z nim wygasł tymczasowy warunek w umowie zabraniający sprzedaży. W 2024 r., po tym jak bank próbował zorganizować sprzedaż nieruchomości, Miles ponownie wniósł pozew, zarzucając bankowi naruszenie umowy z 2016 r.; w pozwie i jego poprawkach podniesiono również zarzuty domniemanego oszustwa, naruszenia federalnej ustawy o ściąganiu długów oraz naruszenia praw konstytucyjnych.

Sąd okręgowy początkowo stwierdził, że pierwotny pozew nie wyjaśniał jasno, za jakie niewłaściwe działania miał odpowiadać każdy z pozwanych, a następnie zezwolił Milesowi na jego zmianę. Zmieniony pozew wymieniał kilka podmiotów U.S. Bank o różnych nazwach oraz Credit Suisse First Boston Mortgage Acceptance Corp., lecz roszczenia dotyczące naruszenia umowy, oszustwa i ściągania długów zostały oddalone.

Sąd Apelacyjny Stanów Zjednoczonych Okręgu Jedenastego stwierdził, że umowa z 2016 r. nigdy nie przewidywała trwałego wstrzymania sprzedaży nieruchomości i działała wyłącznie w czasie oczekiwania na rozstrzygnięcie odwołań pary; po zakończeniu postępowania odwoławczego w 2018 r. dalsze prowadzenie egzekucji przez bank nie stanowiło naruszenia umowy. Sąd uznał, że Miles nie przedstawił wystarczających faktów na poparcie zarzutu oszustwa. Sąd wskazał również, że ochrona upadłościowa dotyczy spraw przeciwko dłużnikowi; skoro Miles sam wszczął niniejszą sprawę, nie mógł następnie powoływać się na wniosek o ochronę w ramach upadłości, złożony później w Dystrykcie Kolumbii, aby zablokować postępowanie przed sądem. Sąd apelacyjny stwierdził także, że utożsamienie podmiotów bankowych o różnych nazwach z jednym pozwanym nie wpłynęło na wynik.

Przed Milesem stały trzy bariery: okres obowiązywania umowy, identyfikacja pozwanych i podstawy faktyczne zarzutu oszustwa. Umowa miała wyraźny termin, więc nie można było na jej podstawie żądać trwałego zakazu sprzedaży; sposób identyfikacji podmiotów bankowych o różnych nazwach nie wpłynął na wynik; zarzutowi oszustwa brakowało wystarczających podstaw faktycznych. Przez 17 lat spór przeszedł przez postępowania upadłościowe, sądy Florydy, federalny sąd okręgowy i federalny sąd apelacyjny; przez okres obowiązywania umowy Miles musiał nieustannie wpłacać po 5000 USD miesięcznie, a bank zachowywał prawo do dalszego prowadzenia egzekucji. Z wykładni umowy dokonanej przez sąd jasno wynika asymetria jej warunków: bank podlegał zakazowi sprzedaży w czasie trwania odwołań, a wpłaty pożyczkobiorców służyły do zaliczenia długu w razie wygranej banku; z chwilą zakończenia odwołań tymczasowy zakaz wygasał.