Moskwa twierdzi, że Ukraina próbuje wywołać wojnę rosyjsko-brytyjską; wcześniej Londyn ostrzegał przed rosyjską dezinformacją

Jak informuje „The New York Times”, Rosja twierdzi, że Ukraina próbuje wywołać wojnę między Rosją a Wielką Brytanią. W artykule opublikowanym 10 września „The New York Times” wskazuje, że szczegóły tego zarzutu Moskwy, kanał jego rozpowszechniania oraz przedstawione podstawy nie są jasne w publicznie dostępnych materiałach.

Zarzut ten pojawił się na tle serii ostrzeżeń ze strony brytyjskiej. Według „The New York Times” Wielka Brytania już wcześniej ostrzegała, że Rosja systematycznie wykorzystuje strategie dezinformacyjne, aby poróżnić Ukrainę z jej międzynarodowymi partnerami. Jako jedno z głównych zachodnich państw udzielających Ukrainie pomocy wojskowej Wielka Brytania zwracała uwagę zarówno na wymiar wojny informacyjnej, jak i na obawy przed dalszym wciąganiem jej w eskalację konfliktu.

Przedstawianie Ukrainy jako strony „dążącej do wywołania wojny” służy kilku celom: odwróceniu uwagi międzynarodowej opinii publicznej od zasadniczego faktu pełnoskalowej inwazji Rosji na Ukrainę; wciągnięciu państwa członkowskiego NATO posiadającego broń nuklearną w narrację o „prowokowaniu” Rosji i sprawdzeniu reakcji wewnątrz zachodniego sojuszu; a także stworzeniu wrażenia, że w kluczowym momencie, gdy Ukraina zależy od międzynarodowego wsparcia dla utrzymania obrony, w jej relacjach z partnerami pojawiają się pęknięcia.

Równoległe prowadzenie wojny informacyjnej i działań militarnych nie jest przypadkowe. Gdy konwencjonalny układ sił na polu bitwy został już wielokrotnie opisany, uwaga przenosi się na strukturalne pole walki o opinię publiczną i zaufanie. Zdolność do weryfikowania faktów, ocena wiarygodności źródeł informacji oraz gotowość społeczności międzynarodowej do długofalowego wspierania Ukrainy tworzą fronty równie ważne jak linia frontu.

Sama polityka brytyjskiego rządu wobec Ukrainy również wymaga analizy. Jako jedno z głównych zachodnich państw dostarczających Ukrainie broń do rażenia celów na dużą odległość i szkolenie wojskowe, Wielka Brytania poprzez skalę pomocy, dobór uzbrojenia oraz działania w ramach systemu sankcji bezpośrednio wpływa na intensywność i czas trwania konfliktu. Jednak utożsamianie tych decyzji politycznych z manipulacją informacyjną Moskwy jest właśnie jednym z celów rosyjskiej wojny informacyjnej: zacierając granice faktów, skłaniać zachodnie społeczeństwa do przekształcania krytycznej oceny polityki własnych rządów w wątpliwości co do prawomocności ukraińskiego oporu.

Czy konkretne zarzuty Moskwy są prawdziwe, wymaga niezależnej weryfikacji. Niezależnie jednak od ich prawdziwości, sam moment i język ich przedstawienia stały się częścią operacji informacyjnej. Oznacza to, że przy ocenie każdego oświadczenia trzeba jednocześnie stawiać dwa pytania: jakiego wydarzenia ono dotyczy oraz jaką polityczną funkcję pełni jego konstruowanie i rozpowszechnianie.