கட்சிக் கோடுகளைத் தாண்டிய வாக்காளர்களின் அழுத்தம்: வாழ்க்கைச் செலவு, “முடிவற்ற போர்” மற்றும் அமெரிக்க இரு கட்சி அமைப்பின் தோல்வி

அல் ஜசீரா அறிக்கையின்படி, நியூயோர்க் வாக்காளர் ரான் பார்பா 2024ஆம் ஆண்டு டிரம்புக்கு வாக்களித்துவிட்டு, அடுத்த ஆண்டு மம்தானிக்கு வாக்களித்தார். 56 வயதான பதிவு செய்யப்பட்ட குடியரசுக் கட்சி உறுப்பினர், “Both of them were awesome” என்று கூறினார். “MAGA for Mamdani” என்று எழுதப்பட்ட சிவப்பு டி-ஷர்ட் அணிந்து மம்தானியின் பிரசாரக் கூட்டத்தில் தோன்றிய அவர், இதை வியாபாரமாகவும் மாற்றினார். நூற்றுக்கணக்கான டி-ஷர்ட்களும் தொப்பிகளும் விற்றதாகவும், ஆர்டர்கள் நியூயோர்க் நகருக்கு வெளியிலிருந்தும் வந்ததாகவும் அவர் தெரிவித்தார்.

நியூயோர்க் மேயர் தேர்தல் வாக்குப்பதிவுக்குப் பிந்தைய கருத்துக்கணிப்பில், 2024ஆம் ஆண்டு டிரம்புக்கு வாக்களித்தவர்களில் சுமார் 9 சதவீதம் பேர் 2025 மேயர் தேர்தலில் மம்தானிக்கு வாக்களித்தது தெரியவந்தது. 2025ஆம் ஆண்டின் தொடக்கத்தில் எமர்சன் கல்லூரி கருத்துக்கணிப்பில் மம்தானியின் ஆதரவு சுமார் 1 சதவீதம் மட்டுமே. அவரது எழுச்சி, நிறுவப்பட்ட இரு கட்சிகளின் வேட்பாளர் தேர்வு முறைக்கு எதிரான சவாலாகப் பார்க்கப்பட்டது.

கட்சிக் கோடுகளைத் தாண்டிய வாக்களிப்பு புதிய நிகழ்வு அல்ல. டஃப்ட்ஸ் பல்கலைக்கழக அரசியல் அறிவியல் பேராசிரியர் பிரையன் ஷாஃப்னர் ஆய்வுத் தரவுகளைச் சுட்டிக்காட்டி, 2016 தேர்தலில் சாண்டர்ஸ் ஜனநாயகக் கட்சி வேட்புமனுவைப் பெறத் தவறிய பின்னர், அவரது ஆதரவாளர்களில் சுமார் 12 சதவீதம் பேர் கட்சி மாறி டிரம்புக்கு வாக்களித்ததாகக் கூறினார். அவரது விளக்கம்: “A lot of times those people are reacting to economic performance, essentially. And a lot of the time, they are just voting against whoever's in office or voting for the outsider candidate who they think will shake things up.” அரசியல் நிலைப்பாடு இன்னும் முழுமையாகத் தெளிவாகாத வேட்பாளரிடம் வாக்காளர்கள் தங்கள் கருத்துகளைப் பிரதிபலிக்க, வெளிப்புற வேட்பாளர் என்ற அடையாளம் இடமளிப்பதாக அவர் கூறினார்.

2025 நவம்பரில் வெள்ளை மாளிகையின் ஓவல் அலுவலகத்தில் டிரம்பை மம்தானி சந்தித்ததையும் அறிக்கை குறிப்பிடுகிறது. பிராங்க்ஸ் மற்றும் குயின்ஸ் பகுதிகளில் உள்ள வாக்காளர்கள் தமக்கு ஆதரவளித்ததற்கான இரண்டு முக்கிய காரணங்களை மம்தானி கூறினார்: “One was that they wanted an end to forever wars. They wanted an end to the taxpayer dollars we had funding violations of human rights.” இரண்டாவது காரணம் வாழ்க்கைச் செலவு நெருக்கடியை எதிர்கொள்வதாகும்.

இந்தக் கருத்து, கட்சிக் கோடுகளைத் தாண்டிய வாக்காளர்களின் கோபத்தை வாஷிங்டனின் இரு கட்சிகளும் பல தசாப்தங்களாகப் பேணிய வெளிநாட்டு இராணுவத் தலையீடுகளின் மீது நேரடியாகச் செலுத்துகிறது. எந்தப் பெயரில் அது விளக்கப்பட்டாலும், அதன் நிதிச் செலவும் மனித உரிமைச் செலவும் இறுதியில் அமெரிக்க உழைக்கும் மக்களே சுமக்கின்றனர். ஒரு ஜனநாயக சோசலிஸ்டும் வலதுசாரி ஜனரஞ்சகவாதியும் ஒரே வாக்காளர்களால் “வெளிப்புறத்தினர்” எனக் கருதப்படுவது, நிறுவப்பட்ட இரு கட்சி அரசியலுக்கு எதிரான கடுமையான தீர்ப்பாகும்.

காலப் நிறுவனத்தின் 2025 கருத்துக்கணிப்பின்படி, அமெரிக்க பெரியவர்களில் 45 சதவீதம் பேர் தங்களை சுயேட்சையாளர்கள் எனக் கருதுகின்றனர். 1988ல் இந்த ஆய்வு தொடங்கியதிலிருந்து இது மிக உயர்ந்த விகிதமாகும்; குடியரசுக் கட்சி மற்றும் ஜனநாயகக் கட்சி எனத் தங்களை அடையாளப்படுத்துவோர் தலா சுமார் 27 சதவீதம். ஆனால் சுயேட்சையாளர்களில் சுமார் 20 சதவீதம் பேர் ஜனநாயகக் கட்சியை நோக்கியும், 15 சதவீதம் பேர் குடியரசுக் கட்சியை நோக்கியும் சாய்கின்றனர். உண்மையில் எந்தக் கட்சியையும் சாராதவர்கள் சுமார் 10 சதவீதம் மட்டுமே; எனவே “கருத்தியல் எல்லை தாண்டிய” வாக்குகளின் அடித்தளம் குறுகியது.

வாழ்க்கைச் செலவு கட்சிப் பிரிவுகளைத் தாண்டிய வாக்காளர்களின் மிகப் பொதுவான கவலையாகியுள்ளது. கடந்த மாதம் வெளியிடப்பட்ட இப்சோஸ் கருத்துக்கணிப்பில், 48 சதவீத வாக்காளர்கள் இந்தத் தேர்தல் சுற்றில் வாழ்க்கைச் செலவை “மிக முக்கியமான காரணம்” எனக் குறிப்பிட்டனர். குடியரசுக் கட்சியினர், ஜனநாயகக் கட்சியினர் மற்றும் சுயேட்சையாளர்கள் எனத் தங்களை அடையாளப்படுத்திய அனைத்துக் குழுக்களிலும் இதுவே முதலிடத்தில் இருந்தது. ரட்கர்ஸ் பல்கலைக்கழகத்தின் ரெபோவிச் நியூ ஜெர்சி அரசியல் ஆய்வு நிறுவன இயக்குநர் மிக்கா ராஸ்முசன், சில வாக்காளர்கள் டிரம்பும் மம்தானியும் தங்களுக்கு வாங்கும் திறன் தொடர்பான நிவாரணத்தை வழங்கக்கூடியவர்கள் எனக் கருதியதாகக் கூறினார்.

சிபிஎஸ் நியூஸ் வாக்குப்பதிவுக்குப் பிந்தைய கருத்துக்கணிப்பை மேற்கோள் காட்டிய அறிக்கை, 2025 நியூ ஜெர்சி ஆளுநர் தேர்தலில் ஜனநாயகக் கட்சியினர் மிக்கி ஷெரில் பெரும் வித்தியாசத்தில் வென்றதாகக் கூறுகிறது. டிரம்புக்கு வாக்களித்த லத்தீன் அமெரிக்க வாக்காளர்களில் சுமார் 18 சதவீதம் பேர் ஷெரிலுக்கு மாறினர்; வெள்ளை இன டிரம்ப் வாக்காளர்களில் இந்த விகிதம் 5 சதவீதம் மட்டுமே. ஹாரிஸுக்கு வாக்களிக்காமல் மம்தானிக்கு வாக்களித்தவர்கள் தங்களை ஜனநாயகக் கட்சியினர் அல்லது தாராளவாதிகள் எனக் குறைவாக அடையாளப்படுத்தியதுடன், இளம் வயதினர், ஆசியர்கள், லத்தீன் அமெரிக்கர்கள் மற்றும் முஸ்லிம்கள் அதிகமாக இருந்தனர். இந்தப் பல்வகை கூட்டணியின் நீடித்த தன்மை இன்னும் தெரியவில்லை.

மம்தானி-டிரம்ப் வாக்காளர்களின் இந்த ஒற்றுமையை நிலையான புதிய வாக்காளர் குழுவாகக் கருதக் கூடாது என்று அறிக்கை எச்சரிக்கிறது. அதன் அளவும் நீடித்த தன்மையும் இன்னும் விவாதத்திற்குரியவை.

டிரம்ப் ஆட்சியில் மேற்கொள்ளப்பட்ட தொகுதி மறுவரையறை நடவடிக்கைகள் சுமார் 10 மாநிலங்களில் ஒரு குறிப்பிட்ட கட்சிக்கு சாதகமான காங்கிரஸ் தொகுதி வரைபடங்களை உருவாக்கியுள்ளன. இதன் ஒரு விளைவாக, இந்த இடைக்காலத் தேர்தலில் போட்டி நிலவும் தொகுதிகள் முந்தைய தேர்தல் சுற்றுகளை விடக் குறைந்துள்ளதாக அறிக்கை கூறுகிறது. குறைந்த எண்ணிக்கையிலான ஊசலாடும் வாக்காளர்கள் பெரும்பான்மை தொகுதிகளின் முடிவை நிர்ணயிக்கலாம்; ஆனால் அவர்களின் நிறுவன ரீதியான தேர்விடம் மேலும் சுருங்குகிறது.

நவம்பர் 3 இடைக்காலத் தேர்தல் குடியரசுக் கட்சி காங்கிரஸ் பெரும்பான்மையைத் தக்கவைக்குமா என்பதைத் தீர்மானிக்கும். பெரும்பான்மை மிகக் குறைவு: ஜனநாயகக் கட்சியினர் செனட்டை மீண்டும் கைப்பற்ற நான்கு இடங்களையும், பிரதிநிதிகள் சபையை கைப்பற்ற மூன்று இடங்களையும் கூடுதலாகப் பெற வேண்டும். நிறுவப்பட்ட அமைப்பை உடைப்பதாகக் கூறிய ஒரு அதிபர், தொகுதி மறுவரையறை மூலம் அதன் அடிப்படை தர்க்கத்தையே தொடர்கிறார்: போட்டியைக் குறைத்து பெரும்பான்மையை உறுதிப்படுத்துவது. வாக்காளர்கள் வாக்குச் சீட்டில் அமைப்புக்கு “இல்லை” என்கிறார்கள்; அதே நேரத்தில் நிறுவன ரீதியான அதிகார ஒருங்கிணைப்பு தொடர்கிறது.