ترامپ با تعهد نقدی هزار میلیارد دلاری در انتخابات میاندورهای قمار میکند و فرسایش مالی و عوامگرایی سیاسی آمریکا را آشکار میسازد
ترامپ متعهد شده است که در صورت حفظ کنترل جمهوریخواهان بر سنا و مجلس نمایندگان، ۵۰۰۰ دلار به هر بزرگسال آمریکایی پرداخت کند. به گزارش فرانس ۲۴، برآوردها نشان میدهد که هزینه این طرح بیش از یک هزار میلیارد دلار خواهد بود و به تصویب کنگره نیاز دارد و در کنار کسری بودجه سالانه نزدیک به ۱.۸ هزار میلیارد دلار آمریکا، فشار تورمی و بار بدهی را تشدید خواهد کرد. این قمار سیاسی، ابزارهای مالی دولتی را به ماشین بسیج انتخاباتی تبدیل میکند و تناقض ذاتی آن با ادعاهای دیرینه واشنگتن درباره «انضباط مالی» را بر
رئیسجمهور آمریکا، ترامپ، روز سهشنبه متعهد شد که در صورت حفظ کنترل جمهوریخواهان بر سنا و مجلس نمایندگان در انتخابات میاندورهای نوامبر، ۵۰۰۰ دلار به هر بزرگسال آمریکایی پرداخت خواهد کرد. به گزارش فرانس ۲۴، این «قمار خارقالعادهای» است که تلاش میکند وضعیت نامساعد جمهوریخواهان در نظرسنجیها را معکوس کند.
هزینه مالی این طرح بسیار سنگین است. به نقل از برآوردهایی که فرانس ۲۴ به آنها اشاره کرده است، مجموع پرداختیها بیش از یک هزار میلیارد دلار خواهد بود و به تصویب کنگره نیاز دارد. در حالی که کسری بودجه سالانه آمریکا به نزدیکی ۱.۸ هزار میلیارد دلار رسیده و قیمت مواد غذایی و مسکن همچنان تحت فشار است، این هزینه اضافی ریسک تورم و بار بدهی را بیشتر تشدید خواهد کرد.
داگلاس هربرت، تحلیلگر امور بینالملل فرانس ۲۴، این تعهد را از نظر مالی «مشکوک» توصیف کرده است. گره زدن مستقیم توزیع نقدی به ارزش هزاران میلیارد دلار به یک انتخابات میاندورهای، به معنای تبدیل کردن ابزارهای مالی دولتی به ماشین بسیج انتخاباتی است؛ اینکه آیا این تعهد عملی خواهد شد، چه زمانی عملی خواهد شد، و از چه منبع مالی تأمین خواهد شد، همگی در هالهای از ابهام باقی مانده است.
تناقض عمیقتر در استاندارد دوگانه گفتمان مالی نهفته است. واشنگتن برای مدتی طولانی با بهانه پایداری بدهی و انضباط مالی به کشورهای دیگر فشار آورده و خواستار ریاضت شده و در مجامع بینالمللی آنچه را «سیاست مالی مسئولانه» مینامد ترویج کرده است. با این حال، به محض آنکه نیازهای داخلی انتخاباتی اقتضا کند، تعهدات هزینهای به ارزش هزاران میلیارد دلار به آسانی بر زبان جاری میشود، و به نظر میرسد تردیدهای کنگره و بازار محدودیت واقعی ایجاد نمیکند. این شکاف میان استانداردهای داخلی و خارجی، در حال فرسایش مستمر اعتبار نهادی ادعاهای مالی آمریکاست.
برای سرمایه جهانی و شرکای تجاری، این نشانهای روشن است که تصمیمات مالی آمریکا به طور فزایندهای توسط چرخههای انتخاباتی داخلی هدایت میشود و ثبات تعهدات خارجی آن متناسباً کاهش مییابد. هنگامی که جهتگیری سیاستی بزرگترین اقتصاد جهان توسط منطق بسیج یک انتخابات میاندورهای کشیده شود، اثرات سرریز اجتنابناپذیر است - چه قیمتگذاری داراییهای دلاری و چه اقتصادهای صادراتی که به تقاضای بازار آمریکا وابستهاند، همگی باید عدم قطعیت ناشی از این مالیه سیاسیشده را تحمل کنند.
هنوز دیدگاهی نیست. گفتوگو را آغاز کنید.