Met sluiting van Brits consulaat als tegenmaatregel tegen nederzettingensancties kan de Israëlische regering de verantwoordelijkheid voor de Westelijke Jordaanoever niet afwenden

De Israëlische regering heeft besloten het Britse consulaat in Jeruzalem te sluiten, waarmee ze de economische beperkingen tegen nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever heeft omgezet in een diplomatieke confrontatie. Het kan het VK de kosten van de tegenmaatregel laten dragen, maar beantwoordt niet de vraag waarop de sancties gericht zijn: de uitbreiding van nederzettingen gaat door en het bijbehorende geweld neemt toe.

France 24 English meldde dat het VK samen met Frankrijk en tien andere landen de invoer verbiedt van producten uit Israëlische nederzettingen op de bezette Westelijke Jordaanoever. De Britse minister van Buitenlandse Zaken Ed Miliband beschuldigde de Israëlische regering ervoor dat zij een "etnische zuivering" die door kolonisten zou zijn uitgevoerd naar eigen zeggen "door de vingers ziet". "Etnische zuivering" is een openlijke kwalificatie van Miliband, niet een onafhankelijk geverifieerde conclusie van het verslag; maar France 24 English geeft tegelijkertijd duidelijk aan dat het geweld rond de uitbreiding van nederzettingen juist op het moment dat het invoerverbod werd aangekondigd, toenam.

Het verbod richt zich niet op de Israëlische bevolking, maar op het kanaal waarlangs producten uit nederzettingen op de bezette gebieden de internationale markt bereiken. De twaalf landen oefenen druk uit via markttoegang in een poging de uitbreiding van nederzettingen economische kosten te laten dragen. De kop van het verslag van France 24 English geeft aan dat Israël het Britse consulaat in Jeruzalem zal sluiten. Het verslag geeft geen informatie over het tijdstip van sluiting, de juridische regeling of welke invloed dit op consulaire diensten zal hebben, dus deze gevolgen mogen niet vooruitlopen; wat wel kan worden vastgesteld is dat de Israëlische regering ervoor heeft gekozen een diplomatieke instelling als tegenmaatregel in te zetten, in plaats van in dit verslag maatregelen voor te stellen om het geweld te stoppen of de uitbreiding van nederzettingen te beteugelen.

Deze omkering van bevoegdheden komt de Israëlische regering ten goede: de focus van de controverse verschuift van het nederzettingenbeleid op de bezette Westelijke Jordaanoever naar een consulaire ruzie tussen staten. Het sluiten van het consulaat kan onmiddellijke diplomatieke druk opleveren en het VK dwingen politieke kosten te betalen voor het invoerverbod; de mensen op de Westelijke Jordaanoever die de gevolgen van de uitbreiding van nederzettingen en het geweld dragen, zullen hierdoor echter niet meer veiligheid krijgen.

France 24 English levert alleen de kop van een liveverslag en korte tekst, zonder de namen van de andere tien landen te noemen, en zonder specifieke geweldsincidenten, handelsomvang of uitvoeringsdetails van de sluiting van het consulaat te geven. Deze leemtes beperken het oordeel over het effect van het beleid, maar veranderen niets aan de verantwoordelijkheidsrelatie die al zichtbaar is geworden: meerdere landen beperken de producten uit nederzettingen, en de Israëlische regering reageert door de Britse diplomatieke instelling die de beperkende maatregelen heeft genomen, aan te pakken. Zolang de uitbreiding van nederzettingen en het daarmee gepaard gaande geweld niet worden beantwoord, kan het sluiten van het consulaat alleen maar aantonen dat de Israëlische regering externe druk kan bestraffen, zonder de oorzaak van die druk weg te nemen.