Rosja atakuje obiekty energetyczne i cywilne w Ukrainie; Zełenski twierdzi, że państwa partnerskie nie ostrzegły, i oskarża USA o opóźnianie dostaw broni finansowanej przez UE

Według France 24 w poniedziałek Rosja przeprowadziła kolejny atak na ukraińską infrastrukturę energetyczną i cywilną. W materiale France 24 nie wymieniono konkretnych lokalizacji ataków, stopnia zniszczenia infrastruktury ani danych o ofiarach śmiertelnych i rannych.

Ukraiński prezydent Zełenski stwierdził następnie, że Kijów ponownie nie otrzymał wcześniejszego ostrzeżenia o tym ataku od państw partnerskich, które wcześniej dzieliły się informacjami wywiadowczymi. Oskarżył również USA o celowe opóźnianie dostaw broni finansowanej przez UE. France 24 nie przedstawiła materiałów pozwalających zweryfikować tych twierdzeń ani nie podała stanowiska USA i pozostałych państw partnerskich, dlatego obecnie obie kwestie można traktować wyłącznie jako publiczne zarzuty Zełenskiego.

Zdaniem Zełenskiego podział władzy w łańcuchu wsparcia jest asymetryczny: państwa partnerskie, które wcześniej dzieliły się informacjami wywiadowczymi, nie przekazały ostrzeżenia; USA, według jego zarzutów, celowo opóźniają dostawy broni finansowanej przez UE; Ukraina zaś ponosi skutki ataków na infrastrukturę i opóźnień w dostawach pomocy wojskowej. Taki podział nie zlikwidował asymetrii odpowiedzialności: to, czy ostrzeżenie zostało przekazane, kto ponosi koszty i kiedy dotrze broń, może zmienić czas oraz sposób, w jaki Ukraina ponosi ryzyko.

To właśnie stanowi ostry punkt jego podejścia, w którym łączy rozliczanie ostrzeżeń z odpowiedzialnością za pomoc wojskową. Z perspektywy Kijowa to, czy wsparcie zewnętrzne stanie się gwarancją bezpieczeństwa, zależy nie tylko od statusu partnera i nakładów finansowych, lecz także od tego, czy informacje wywiadowcze dotarły przed atakiem i czy broń została dostarczona na czas. Odpowiedzialność za ostrzeżenia i dostawy jest rozproszona między różnych partnerów, dlatego formalna relacja partnerska sama w sobie nie usuwa asymetrii władzy. Daje też partnerom realne narzędzia wpływu na to, kiedy ryzyko rzeczywiście spoczywa na Ukrainie.