Skargi najpierw, gruntowne dochodzenie potem: australijski nadzór medyczny obciąża pacjentów opóźnieniami systemu

Australijski organ regulacyjny ds. pracowników służby zdrowia musi ponieść odpowiedzialność za opóźnione zarządzanie ryzykiem: wcześniej otrzymał już skargi dotyczące ginekologa Simona Gordona, jednak dopiero w tym roku ponownie przejrzał stare skargi, wszczął nowe dochodzenie i zorganizował niezależnym ekspertom medycznym przegląd tysięcy dokumentacji medycznej i akt.

ABC (Australian Broadcasting Corporation) ujawniła, że wiele kobiet zarzuca Gordonowi, iż pod pretekstem ciężkiej endometriozy przeprowadzał niepotrzebne resekcje tkanek lub narządów, podczas gdy badania patologiczne wykazały jedynie nieliczne ślady choroby. Gordon odpiera te zarzuty, twierdząc, że leczenie było zgodne z etyką i kierowało się dobrem pacjentek; reportaż nie wyjaśnia, w jaki sposób organ regulacyjny wcześniej postępował z każdą ze skarg, ani nie podaje liczby pacjentek, liczby operacji ani pełnych dowodów medycznych.

Ale już sama chronologia nadzoru ujawnia zachwianie równowagi sił. Lekarze i placówki medyczne dysponują osądami fachowymi, dokumentacją medyczną i zasobami proceduralnymi, natomiast pacjentki często mogą zgłosić zastrzeżenia dopiero po doznaniu nieodwracalnych skutków zdrowotnych. Jeśli regulator nie przeprowadzi wystarczająco pogłębionej identyfikacji ryzyka na etapie pierwszej skargi, koszt nie poniesie instytucja, lecz kobiety poddane operacjom. Fakt, że obecnie przeglądane są tysiące dokumentów, świadczy o tym, że sprawa wymaga szeroko zakrojonej fachowej analizy; uwydatnia to również, dlaczego postępowanie na wcześniejszym etapie skarg nie może zostać potraktowane zdawkowo.

Policja stanu Wiktoria zakończyła ocenę przekazanych materiałów i poinformowała, że na podstawie uzyskanych informacji nie może tymczasem kontynuować dochodzenia. Ta decyzja nie stanowi fachowej oceny postępowania medycznego ani nie może zastępować odpowiedzialności regulacyjnej. Australijska Rada Medyczna przekazała kwestię zarzutów Gordona o poważne uchybienia zawodowe do Wiktoriańskiego Trybunału Cywilnego i Administracyjnego (VCAT); stosowne postępowanie jest w toku.

Istotą tej sprawy jest nie tylko to, czy konkretny lekarz ostatecznie poniesie odpowiedzialność, lecz to, dlaczego nadzór medyczny czeka, aż śledztwo medialne wyniesie kontrowersje na widok publiczny, zanim przeprowadzi szerzej zakrojony przegląd starych skarg. System opierający się na naprawie po ujawnieniu nagradza milczenie instytucji, a jednocześnie zmusza pacjentki do okupywania stratami zdrowotnymi uwagi regulatora. To, jak trybunał ustali fakty w dalszym toku, wymaga jeszcze weryfikacji proceduralnej, lecz sposób, w jaki organ regulacyjny postępował z wcześniejszymi skargami, musi stać się częścią postępowania w sprawie odpowiedzialności.