Tasmania pod pozorem zrównoważenia budżetu likwiduje stanowiska w sztuce i wsparciu osób z niepełnosprawnościami; przyszłość COLLECT niepewna

W ramach forsowanego przez rząd stanowy programu cięć o wartości 1,5 miliarda dolarów australijskich w poszczególnych resortach, mającego pomóc ministrowi finansów Ericowi Abetzowi w zrównoważeniu budżetu, jeden z najbardziej charakterystycznych programów wsparcia sztuki w Tasmanii — program zakupów dzieł sztuki COLLECT — zbliża się do rozdroża. Według doniesień ABC News Australia, restrukturyzacja Arts Tasmania pociągnie za sobą likwidację 250 stanowisk pracy, w tym stanowisk odpowiedzialnych za zarządzanie programem COLLECT, a także wielu pracowników odpowiedzialnych za programy dotacyjne.

COLLECT, działający od 2009 roku, sprzedał dotychczas ponad 6700 dzieł lokalnych artystów z Tasmanii o łącznej wartości 22 milionów dolarów australijskich. Program oferuje konsumentom kupującym lokalne dzieła sztuki pożyczki bezodsetkowe do 8000 dolarów australijskich, które mogą zostać spłacone w ciągu 12 miesięcy. Program pobiera również opłatę za zarządzanie w wysokości 1,5% od wartości sprzedaży, co oznacza, że większość kosztów funkcjonowania jest już odzyskiwana dzięki tej opłacie.

Niezależna malarka Farida Cameron powiedziała ABC, że kanał COLLECT stanowi około 50% wartości sprzedaży jej prac. Ostrzegła, że gdyby program został zlikwidowany, oznaczałoby to utratę połowy jej dochodów. Artystka grafik Mandy Reynard również stwierdziła, że dzieła sprzedawane za pośrednictwem COLLECT stanowią około połowy całej jej sprzedaży.

Właścicielka galerii Handmark Alana Dopson zwróciła uwagę, że logika zwolnień rządu pozostaje w bezpośredniej sprzeczności z finansową logiką samego programu: «To wcale nie kosztuje rządu wiele i program z powodzeniem mógłby działać dalej». Zapytała retorycznie, jak program ma dalej funkcjonować, jeżeli zwolnieni zostaną wszyscy ludzie odpowiedzialni za jego organizację. Współdyrektorka galerii Emma Betts dodała, że COLLECT jest jedynym tego typu programem w całej Australii prowadzonym przez rząd stanowy, a pozostałe stany od dawna «bardzo mu zazdroszczą». Program jest szczególnie skuteczny w przypadku młodych kolekcjonerów, gdyż pozwala im uniknąć obciążania wydatków na zakup obrazów kartą kredytową.

Zwolnienia nie ograniczają się do sektora sztuki. Według doniesień ABC News Australia, cięcia kadrowe dotykają także zespołu praktyków integracji (Inclusion Practice Team) w departamencie edukacji stanu, który odpowiada za wsparcie dzieci z niepełnosprawnościami. Jednakże osiem dni przed ogłoszeniem zwolnień biuro ministra edukacji Jo Palmera jednoznacznie oświadczyło ABC: «Nie przedstawiono żadnej propozycji redukcji zatrudnienia».

W sprawie losów programu COLLECT rzecznik dawnego departamentu rozwoju przemysłowego stanu (obecnie noszącego nazwę Building Tasmania) oświadczył, że «nie przedstawiono propozycji zakończenia programu COLLECT», jednocześnie przyznając, że stanowisko odpowiedzialne za kierowanie tym programem zostanie zlikwidowane — to wyjaśnienie pozostawia oczywistą lukę polityczną: stanowisk nie ma, a nikt nie wie, kto ma dalej prowadzić wart 22 miliony dolarów australijskich program, w ramach którego sprzedano łącznie 6700 dzieł.

Wiceprzewodnicząca partii Zielonych i rzeczniczka ds. sztuki Vica Bailey, odpowiadając ABC, stwierdziła wprost: «Oczywiste jest, że obecny rząd nie ceni sektora artystycznego, mimo że wnosi on ogromny wkład w naszą gospodarkę, nasze społeczności, naszą tożsamość lokalną oraz nasze miejsce na świecie». Jednocześnie podkreśliła, że program generuje efekty mnożnikowe dla całego łańcucha wartości — od oprawiaczy obrazów po firmy transportowe.

Oprócz programu COLLECT, Tasmanian Museum and Art Gallery również mierzy się z redukcją etatów, obejmującą międzynarodowo uznanego lichenologa, kierownika zielnika, a także stanowiska bibliotekarza, grafika, fotografa oraz starszego kuratora wystaw. Gdy niemal samowystarczalny program zakupów dzieł sztuki, zespół wspierający dzieci z niepełnosprawnościami oraz kluczowe stanowiska badawcze w muzeum trafiają jednocześnie na stół negocjacyjny, koszty tak zwanego «zrównoważenia budżetu» po cichu przenoszą się z bilansu rządu stanowego na codzienność artystów, kolekcjonerów i rodzin dzieci z niepełnosprawnościami.