Trump wykorzystuje zniesienie sankcji energetycznych wobec Rosji w zamian za "rozejm energetyczny", jednocześnie żądając od Kijowa wymiany przywódcy w czasie wojny

W czasie gdy ukraińskie miasta są nieustannie bombardowane przez rosyjskie siły zbrojne, prezydent USA Trump wywiera na Kijów podwójną presję: z jednej strony żąda od Ukrainy przeprowadzenia wyborów w czasie wojny i wymiany prezydenta Zełenskiego, z drugiej zaś tymczasowo znosi sankcje na rosyjski diesel. Według doniesień NPR z 12 dnia, Trump oskarżył Zełenskiego o niedoprowadzenie do zakończenia wojny oraz obwinił ukraińskie uderzenia dronów dalekiego zasięgu na rosyjskie rafinerie o wzrost światowych cen paliw.

Trump ogłosił w piątek jednostronnie, że obie strony osiągnęły porozumienie w sprawie "rozjmu energetycznego", przydając faktycznemu poluzowaniu sankcji energetycznych wobec Rosji szatę rozejmu. NPR, powołując się na oświadczenie Zełenskiego z następnego dnia, wskazuje jednak, że nie był on świadomy żadnego planu rozejmu, a jego warunkiem wstępnym jest wzajemne zaprzestanie ataków na obiekty energetyczne. Twierdzenie strony Trumpa o "wzajemnej zgodzie" oraz oświadczenie Zełenskiego o "niewiedzy" pozostają obecnie w stanie publicznej wzajemnej sprzeczności.

W reportażu przedstawiono jednocześnie drugi główny wątek dotyczący nastrojów kijowian. Korespondentka zagraniczna NPR Joanna Kakissis, rozmawiając z ukraińskimi obywatelami, wskazała na wyłaniający się wspólny nastrój: choć Zełenski nie jest idealny, Ukraińcy są głęboko przekonani, że proces wyborczy i zmiana przywódcy nie powinny być sterowane przez siły zewnętrzne; zdecydowana większość zgadza się również, że w realiach codziennego bombardowania miast przez rosyjskie siły zbrojne przeprowadzenie wyborów w tym momencie wiąże się z ekstremalnie wysokim ryzykiem. Kakissis zaobserwowała również, że za każdym razem, gdy Trump wzywa publicznie do wymiany przywódcy Ukrainy, poparcie krajowe dla Zełenskiego wręcz rośnie.

Dźwignia sankcyjna i presja wyborcza zostały zastosowane równolegle w tym samym oknie czasowym, a ich polityczny kierunek jest wyraźnie czytelny: poprzez poluzowanie ograniczeń energetycznych wobec strony wywierającej presję, wywieranie nacisku na oblężonego sojusznika, by zaprzestał uderzeń na rosyjskie obiekty energetyczne w głębi kraju, oraz wykorzystanie okazji do ukształtowania lidera bardziej uległego politycznie wobec Waszyngtonu. W warunkach, w których Rosja od dawna używa energetyki jako broni do szantażowania Ukrainy i Europy, a Ukraina osłabia rosyjską gospodarkę wojenną za pomocą dronów, Waszyngton wybiera poluzowanie ograniczeń wobec strony wywierającej presję i zaciskanie kajdan na oblężonym — co tworzy bezpośrednie napięcie ze standardami, do których Zachód zwykle się odwołuje w kwestiach suwerenności i samostanowienia.

Czy zniesienie przez Trumpa sankcji na rosyjski diesel jest rozwiązaniem tymczasowym, czy też poluzowaniem o charakterze strategicznym, pozostaje na razie nieprzesądzone; związek przyczynowy między tą decyzją a presją na Ukrainę, by zaprzestała uderzeń na obiekty energetyczne, również wymaga dalszej obserwacji.