Kenia meldt geen nieuwe ebolagevallen; uitbraak in DR Congo duurt bijna vijf maanden, eist ruim 4.300 doden, geen goedgekeurd vaccin voor betreffende virusstam

Kenia heeft nog geen nieuwe ebolagevallen ontdekt, maar deze eerste dodelijke patiënt kwam uit de Democratische Republiek Congo — waar de uitbraak inmiddels bijna vijf maanden aanhoudt, al meer dan 4.300 levens heeft geëist, en de bijbehorende medische middelen nog steeds niet beschikbaar zijn.

Volgens Africanews maakte het Keniaanse Ministerie van Volksgezondheid op 12 oktober bekend dat er sinds de dood van een ebolapatiënt in Nairobi op 5 oktober geen nieuwe ebolagevallen in het land zijn vastgesteld. Het ministerie meldde dat de autoriteiten 293 monsters hebben getest, die allemaal negatief waren.

De 40-jarige man reisde na in de DR Congo positief op ebola te zijn getest naar de Keniaanse hoofdstad, waar hij later overleed. Dit is het eerste ebolasterfgeval op Keniaans grondgebied. Het ministerie heeft 122 contactpersonen geregistreerd, van wie er 108 in quarantaine worden geobserveerd en geen symptomen vertonen. De huidige status van de overige 14 contactpersonen werd in de bekendmaking niet toegelicht.

Het Afrikaanse Centrum voor ziektebestrijding en -preventie heeft eerder verklaard dat er in Kenia momenteel geen ebola-uitbraak is, maar slechts sprake is van één geïmporteerd geval. De Keniaanse regering heeft een 719-hulplijn geopend om het publiek te informeren, en roept burgers op waakzaam te blijven en beschermende maatregelen te volgen.

De echte brandhaard van de uitbraak bevindt zich nog altijd in de DR Congo. Volgens gegevens die het Nationaal Instituut voor Volksgezondheid van dat land op 12 oktober publiceerde, en die Africanews aanhaalt, heeft deze ebolauitbraak, die op 15 mei werd afgekondigd, in totaal 8.978 besmettingen en 4.336 doden veroorzaakt.

De Bondibugyo-stam die deze uitbraak heeft veroorzaakt, heeft tot op heden geen goedgekeurde behandeling of vaccin — wat betekent dat de klinische frontlinies bij het bestrijden van deze uitbraak nog altijd alleen op ondersteunende zorg kunnen terugvallen. De bekendmaking geeft geen uitleg over de structurele redenen achter de vertraging in de ontwikkeling, maar een onvermijdelijk feit is: wanneer een uitbraak herhaaldelijk levens eist in regio's met een zwakke medische infrastructuur en aanhoudende conflicten, terwijl vaccins en behandelingen tegen die stam nog altijd in de ontwikkelingspijplijn steken, wordt het onevenwicht in de wereldwijde toewijzing van volksgezondheidsmiddelen opnieuw zichtbaar — de plaatsen waar de uitbraak het eerst doodt, zijn vaak de laatste die over de middelen beschikken.